“ใครจะตายให้บรัสเซลส์?” “อัตลักษณ์ยุโรป” และ “ชาวยุโรป”: จินตนาการและความเป็นจริง

จุฬาพร เอื้อรักสกุล

Abstract


บทความนี้สำรวจงานวิชาการหลายชิ้นเพื่อศึกษาขีดความสามารถของสหภาพยุโรปต่อการดำเนินนโยบายที่มุ่งสร้างอัตลักษณ์ร่วม โดยมุ่งคำถามว่า ภายหลังเวลาประมาณ 3 ทศวรรษ ‘อัตลักษณ์ยุโรป’ ปรากฏในชาวยุโรปหรือไม่/เพราะเหตุใด

ผลการศึกษาพบว่า อัตลักษณ์ชาติและความผูกพันต่อชาติยังคงความสำคัญสูงสุดต่อพลเมืองยุโรปแทบทั้งหมด ขณะเดียวกัน ดูเหมือนมีการสนับสนุนสูงมากต่อสหภาพยุโรป แต่น้อยมากต่ออัตลักษณ์ยุโรป ในรูปแบบเฉพาะใดๆ อย่างไรก็ตาม พลเมืองจำนวนหนึ่งมีความรู้สึกผูกพันต่อยุโรปรองจากชาติของตนเอง ซึ่งชี้ได้ว่า ชาวยุโรปสามารถมีหลายอัตลักษณ์ได้ คือ ทั้งชาติและยุโรป

This article examines several academic works with different methodologies in order to investigate the ability of the European Union’s collective identity construction. It asks in particular that after some 3 decades whether a European identity has emerged among Europeans. 

The findings suggest that national identities, and national affiliation, remain supreme for most European citizens. Together, there seems to be significant support for the EU but much less support for any specifically defined contours of a European identity. A certain number of Europeans, however, expressed their affiliation with Europe second to their own nation, suggesting that Europeans are capable of multiple identities, i.e., both national and European identities.


Keywords


การสร้างอัตลักษณ์ยุโรป; อัตลักษณ์ชาติ; สหภาพยุโรป; European identity construction; national identity; the European Union

Full Text:

PDF


Copyright (c) 2016 วารสารศิลปศาสตร์ (Journal of Liberal Arts)

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.