วัตถุประสงค์

วารสารวิชาการสถาปัตยกรรมศาสตร์ เป็นวารสารวิชาการของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อเป็นสื่อกลางในการเผยแพร่องค์ความรู้ใหม่ๆ อันเป็นพลังสำคัญต่อการเกื้อหนุนความก้าวหน้าของศาสตร์ทางสถาปัตยกรรมและสาขาที่เกี่ยวเนื่องแก่สังคม ทั้งในเชิงวิชาการและวิชาชีพ ตามปณิธานของมหาวิทยาลัย

 

ในปี พ.ศ. 2561 วารสารวิชาการสถาปัตยกรรมศาสตร์ มีการเปลี่ยนแปลงชื่อวารสาร จากเดิม “วารสารวิชาการคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย” เป็น “วารสารวิชาการสถาปัตยกรรมศาสตร์” ISSN 0857-2100 (Print) และ ISSN 2651-1665 (Online) และในปี พ.ศ. 2562 วารสารวิชาการสถาปัตยกรรมศาสตร์ มีการเปลี่ยนแปลงกำหนดการเผยแพร่วารสาร จากเดิมปีละ 1เล่ม เป็นปีละ 2 เล่ม ประกอบด้วย เล่มที่ 1 เดือนมกราคม - มิถุนายน และเล่มที่ 2 เดือนกรกฎาคม - ธันวาคม โดยมีการเผยแพร่ทั้งในรูปแบบตีพิมพ์เป็นเล่ม ISSN 0857-2100 (Print) และแบบอิเล็กทรอนิกส์ ISSN 2651-1665 (Online) เริ่มตั้งแต่ฉบับที่ 68 เป็นต้นไปโดยได้รับการรับรองคุณภาพจัดให้เป็นวารสารกลุ่มที่ 2 จากศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย(TCI)(รับรองระหว่างปี พ.ศ. 2558 – 2562)

 

ขอบเขตเนื้อหาและศาสตร์ที่รับพิจารณาตีพิมพ์

วารสารวิชาการสถาปัตยกรรมศาสตร์เปิดรับพิจารณาบทความวิจัย บทความวิชาการ บทความปริทัศน์ บทความวิจารณ์ บทความแปล บทความสรุปผลงานทางวิชาการในลักษณะอื่น และบทความสรุปผลงานวิชาการรับใช้สังคม  ด้านสถาปัตยกรรมและศาสตร์ที่เกี่ยวเนื่องที่มีคุณภาพ ทั้งในรูปแบบภาษาไทยและภาษาอังกฤษ ตามหมวดหมู่ดังต่อไปนี้

  • ประวัติศาสตร์และทฤษฎีสถาปัตยกรรม
  • มรดกวัฒนธรรม สภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมไทย และสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น
  • การอนุรักษ์สถาปัตยกรรมและชุมชน
  • เทคโนโลยี นวัตกรรม และการบริหารจัดการทางสถาปัตยกรรม
  • การออกแบบสถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมภายใน การออกแบบอุตสาหกรรม
  • การออกแบบชุมชนเมือง ภูมิสถาปัตยกรรม และการวางผังภาคและเมือง
  • การพัฒนาที่อยู่อาศัย
  • การเรียนการสอนทางสถาปัตยกรรม

 

กำหนดการเผยแพร่

วารสารวิชาการสถาปัตยกรรมศาสตร์มีกำหนดการเผยแพร่วารสารปีละ 2 เล่ม ดังนี้

            เล่มที่ 1 :  มกราคม - มิถุนายน

            เล่มที่ 2 :  กรกฎาคม - ธันวาคม

 

การประเมินบทความ

บทความที่ได้รับการพิจารณาตีพิมพ์ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาความเชี่ยวชาญจำนวน 2 ท่าน ในแบบ Double-blind peer review