The Development of Self-directed Learning Model by using Online Learning to Enhance Knowledge Seeking and Responsibility of Phrathomsuksa 6 Students

Main Article Content

หอมจันทร์ แสงเสดาะ

Abstract

                  The purposes of this study were:  1) to study and analyze the data of the development of self-directed learning and responsibility 2)  to develop the development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility 3)  to experiment the development of self-directed learning model and responsibility and 4)  to analysis the effectiveness of the development of self-directed learning model and responsibility. Simple random sampling samples were 35 students studying in Prathomsuksa 6, semester 1 of academic year 2017, Wat Burapha Phi Ram Municipal School. The research instruments consisted of:  1)  handbook of development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility 2) online learning  3)  lesson plan  4)  evaluation form for self-directed learning  5)  evaluation form for responsibility behavior 6)  evaluation form for learning achievement, and 7) questionnaire for students’ satisfaction for development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility of Phrathomsuksa 6 students. Percentage, mean, standard deviation, and t-test were used for the quantitative data analysis and content analysis was used for qualitative data.


                  The results of this study indicated that:


                  1. The results of basic data analysis of the development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility of Phrathomsuksa 6 students consisted of 5 steps: 1) Need Analysis for Learning  2) Learning Goal.3) Learning Plan4)  Seeking for Answers,  and  5) Learning Assessment.


                  2. The satisfaction level of experts toward the development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility of Phrathomsuksa 6 students were very high. The satisfaction level of teachers toward the development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility of Phrathomsuksa 6 students were very high.


                   3. After using the development of self-directed learning model by using online learning, the students were increased to enhance knowledge seeking and responsibility than before using the development of self-directed learning model by using online learning statistically significant at the .05 level.


                     4. Results of the analysis of the effectiveness of the development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility of Phrathomsuksa 6 students showed as follow; (1) The students’ knowledge seeking after learning the development of self-directed learning model by using online learning was increased statistically significant at the .05 level. (2) The students’ responsibility after learning the development of self-directed learning model by using online learning was increased statistically significant at the .05 level. (3) The learning achievement score after learning the development of self-directed learning model by using online learning was increased statistically significant at the .05 level. (4) The satisfaction level of students toward the development of self-directed learning model by using online learning to enhance knowledge seeking and responsibility of Phrathomsuksa 6 students were very high.

Keywords

Article Details

How to Cite
แสงเสดาะห. (2019). The Development of Self-directed Learning Model by using Online Learning to Enhance Knowledge Seeking and Responsibility of Phrathomsuksa 6 Students. Academic Journal of Mahamakut Buddhist University Roi Et Campus, 8(1), 285-297. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/AJMBU/article/view/194996
Section
Research Article

References

กาญจนา จันทร์ประเสริฐ. (2554). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบนำตนเองโดยใช้ปัญหาเป็นฐานในการสอนวิชาฟิสิกส์วิทยาศาสตร์ชีวภาพ. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยรังสิต.

เกียรติศักดิ์ วจีศิริ. (2553). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้แบบนำตนเองบนเว็บเพื่อเสริมสร้าง
ความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีเทคนิคศึกษา. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

เครือข่ายองค์กรความร่วมมือเพื่อพัฒนาทักษะการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. (2555). ทักษะแห่งอนาคตใหม่ : การเรียนรู้ศตวรรษที่ 21. สืบค้นเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ 2560. จาก https://www.scribd.com

ดาราวรรณ เดชฉกรรจ์ และอรพิณ ศิริสัมันธ์ (2559). การพัฒนาผลการเรียนรู้และทักษะการแสวงหาความรู้เรื่องภูมิปัญญาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะแสวงหาความรู้. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการสอนสังคมศึกษา. คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ลาวัณย์ ทองมนต์. (2550). การพัฒนาหลักสูตรเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการนำตนเองของนักเรียนในระดับประถมศึกษา. ปริญญานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยศรศรีนครินทรวิโรฒ.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

สิริรัตน์ บุตรสิงห์ (2551). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความรับผิดชอบต่อการเรียนวิชาสังคมศึกษาของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการสอนโดยการเรียนแบบร่วมมือด้วยวิธีจิกซอว์กับการสอนตามปกติ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและพัฒนาหลักสูตร. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

อัจจิมา บำรุงนา และทศพร แสงสว่าง (2557). การพัฒนาการสอนผ่านเว็บด้วยการเรียนรู้แบบนำตนเองวิชาคอมพิวเตอร์ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีสื่อสารการศึกษา. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.