Humor Perception from Ambiguous Language in Thai Comics

  • กมลาวดี บุรณวัณณะ
  • อรทัย ชินอัครพงศ์ Department of Linguistics, Faculty of Humanities, Naresuan University, Phitsanulok Province 65000
Keywords: Ambiguous language, Humor, Thai Comics

Abstract

This research aimed to categorize the types of ambiguity in Thai comics that make people have sense of humor. Data were collected from Thai comic: Khai Hua Ror and Ha Ja Kreng. The results of the study showed that there were 3 types of ambiguity in Thai comics: lexical, grammatical and compositional ambiguity which could be subdivided into 17 sub-categories. Moreover the kinds of ambiguity that make people have most sense of humor are Polysemy (denotation and denotation) and Referential ambiguity (situation).

References

กาญจนา เจริญเกียรติบวร. (2548). การวิเคราะห์วาทกรรมเรื่องตลกภาษาไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

การ์ตูน. [นามแฝง]. (2556, กันยายน). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (91), 72.

ชวนฮา. {นามแฝง]. (2557, กรกฎาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (111), 90.

ชวนฮา. {นามแฝง]. (2557, กรกฎาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (112), 66.

นิค. [นามแฝง]. (2555, สิงหาคม). นิตยสารการ์ตูนขายหัวเราะ, 27(1201), 105.

บักอั้น. {นามแฝง]. (2554, พฤษภาคม). นิตยสารการ์ตูนขายหัวเราะ, 26(1134), 78.

ประสิทธิ์ กาพย์กลอน. (2543). ลักษณะประโยคกำกวมในภาษาไทยปัจจุบัน. (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.

เปรี้ยว. {นามแฝง]. (2557, กรกฎาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (112), 67.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2554). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน, 2556.

วรัญญา ยิ่งยงศักดิ์. (2561). การใช้ภาษาในการเสนอภาพสตรีจากนิตยสารบันเทิงไทย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา, 6(1), 145.

วิภาพร สุขอร่าม และ นิค. (2554, พฤษภาคม). นิตยสารการ์ตูนขายหัวเราะ, 26(1134), 27.

วุฒิ. [นามแฝง]. (2557, ตุลาคม). นิตยสารการ์ตูนขายหัวเราะ, 29(1315), 76.

สัญ อินเลิฟ. [นามแฝง]. (2558, พฤษภาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (131), 51.

สุจิตรา แซ่ลิ่ม. (2549). ความกำกวมอย่างจงใจในปริศนาคำทายของไทย. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.

สุรหนุ่ย. [นามแฝง]. (2557, กรกฎาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (111), 37.

สุรหนุ่ย. [นามแฝง]. (2557, ธันวาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (121), 37.

อิ้ว. [นามแฝง]. (2556, ตุลาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (93), 62.

เอ๊ะ. [นามแฝง]. (2558, กุมภาพันธ์). นิตยสารการ์ตูนขายหัวเราะ, 30(1333), 25.

Cartoon 2010. [นามแฝง]. (2553, มีนาคม). นิตยสารการ์ตูนขายหัวเราะ, 25(1074), 100.

Chanon’53. . [นามแฝง]. (2556, มีนาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (79), 39.

Conway, D. A. and Munson, R. (2000). Vagueness and Ambiguity. In The elements of reasoning. Belmont, CA: Wadsworth/ Thomson Learning.

darim. [นามแฝง]. (2555, ตุลาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (70), 13.

Dienhart, M. J. (1998). A linguistic look at riddles. Journal of Pragmatics. (95-125).

Hirst, G. (1987). Semantic interpretation and the resolution of ambiguity: studies in natural language processing. Cambridge: Cambridge University Press.

IngFar 2555. [นามแฝง]. (2555, ธันวาคม). นิตยสารการ์ตูนฮาจะเกร็ง, (74), 37.

Pepicello, W. J. and Green T. A.. (1984). The language of riddles. Columbus: Ohio State University Press.
Published
2019-03-27
How to Cite
บุรณวัณณะก., & ชินอัครพงศ์อ. (2019). Humor Perception from Ambiguous Language in Thai Comics. Journal of Humanities and Social Sciences University of Phayao, 7(1), 151 - 172. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/Humanties-up/article/view/206546
Section
Research Article