การพัฒนาความสามารถในการฟัง - พูด และพฤติกรรมการกล้าแสดงออกในการเรียนรายวิชาภาษาเยอรมันเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ

  • ชุลีวรรณ ปราณีธรรม วิทยาลัยนานาชาติการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
Keywords: Listening - speaking abilities, assertive behavior, role-play activities, German language, satisfaction

Abstract

The objectives of this classroom research were 1) to study students’ achievement in learning the German language for communication 2, 2) to develop students’ listening – speaking abilities and assertive behavior in learning the German language for communication 2 by using role-play activities, and 3) to study the levels of students’ satisfaction towards learning by using role-play activities. The target group was 31 students, who studied in the second semester of the 2017 academic year at the International School of Tourism. Research instruments were plan for learning activities in the course syllabus, pre-test and post-test, behavior observation form, and questionnaire on students’ satisfaction on teaching and learning by using role-play activities. The percentage, mean, and standard deviation were used to analyze the data. The findings indicated that: 1) the students’ post-test scores were higher than the pre-test scores, 2) the students’ listening – speaking abilities and assertive behavior increased after using role-play activities, and 3) the students were satisfied with learning by using role-play activities at high level.

References

เกศสุดา ปงลังกา. (2550). การศึกษาการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในการพัฒนาความสามารถด้านการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. คณะมนุษยศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ณิรดา เวชญาลักษณ์. (2558). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกโดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติของนักศึกษาคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. วารสารครุพิบูล, 2(1), 29-36.
ตรรกพร สุขเกษม. (2554). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติ ของนักศึกษาระดับชั้นปีที่ 1 ภาคเรียนที่ 2/2554 ในบทเรียนเรื่อง “การกำหนดนโยบายสาธารณะ”. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. กำแพงเพชร: มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ทิศนา แขมมณี. (2550). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีศิษฏ์ กิมอ่อน. (2554). การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักศึกษาระดับชั้น ประกาศนียบัตรวิชาชีพ ชั้นปีที่ 3 กลุ่มช่างยนต์ ห้อง AU 301 โดยใช้แบบสังเกต แบบสอบถาม และการนำเสนอหน้าชั้นเรียน โรงเรียนพายัพเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจ. คณะช่างอุตสาหกรรม. เชียงใหม่: โรงเรียนพายัพเทคโนโลยีและบริหารธุรกิจ.
ปวริศา เกษมสุข และ ทวีศักดิ์ ขันยศ. (2560). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของบุคลากรสายสนับสนุน มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม โดยใช้ชุดฝึกอบรมด้วยกิจกรรมบทบาทสมมติ. รายงานสืบเนื่องการประชุมสัมมนาวิชาการ การนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ เครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ ครั้งที่ 17 “บูรณาการงานวิจัยสู่การพัฒนาท้องถิ่นที่ยั่งยืน”. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
มิสวไลนารถ หอตระกูล. (2557). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออกของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1/4 โรงเรียนอัสสัมชัญแผนกประถม โดยการนำเสนอผลการค้นคว้าวิชาวิทยาศาสตร์หน้าชั้นเรียน. กรุงเทพฯ: โรงเรียนอัสสสัมชัญแผนกประถม.
วราภรณ์ ทะนัน. (2557). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติ ของนักเรียนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ชั้นปีที่ 1 สาขาวิชาการตลาด โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย.
ศศิภา ไชยวงค์. (2553). การใช้การสอนแบบชักชวนร่วมกับกิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อเพิ่มพูนการฟังพูดภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและลดความวิตกกังวลของนักเรียนในชมรมมัคคุเทศก์น้อย. คณะศึกษาศาสตร์. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ศันสนะ มูลทาดี ทวีศักดิ์ ขันยศ และชนม์ชกรณ์ วรอินทร์. (2559). การพัฒนาทักษะการพูดภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 ด้วยวิธีแสดงบทบาทสมมุติ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 10(1), 68 – 83.
ศุภาวิณี โลหะประเสริฐ. (2556). การพัฒนาพฤติกรรมการกล้าแสดงออก โดยใช้วิธีการแสดงบทบาทสมมติของนักศึกษาชั้นปี ที่1 สาขาวิชาการจัดการธุรกิจท่องเที่ยว ในรายวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ภาคเรียนที่ 1 /2556. คณะวิทยาการจัดการ. ยะลา: มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
สิทธิพล อาจอินทร์. (2551, ตุลาคม - ธันวาคม). การศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์ของผู้เรียน. วารสารศึกษาศาสตร์, 31(4), 1-8.
สุชาดา ทิพย์มนตรี. (2556). ประสิทธิผลของการใช้การแสดงบทบาทสมมติในการสอน “ภาษาอังกฤษเพื่อการบริการ”. คณะศิลปศาสตร์และวิทยาการจัดการ. สุราษฎร์ธานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
อัฐฉญา แพทย์ศาสตร์ และ พัชรินทร์ รุจิรานุกูล. (2559). การพัฒนาพฤติกรรมกล้าแสดงออกที่เหมาะสมของนักศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะครุศาสตร์. การประชุมวิชาการระดับชาติและนานาชาติ “ราชภัฏวิจัย ครั้งที่ 4”. บุรีรัมย์: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
อารีรัตน์ สุขช่วง. (2557). การแก้ปัญหานักเรียนที่มีพฤติกรรมขาดการกล้าแสดงออกอย่างเหมาะสมในชั้นเรียนรายวิชากฎหมายพาณิชย์โดยใช้กระบวนการกลุ่ม. นครศรีธรรมราช: วิทยาลัยเทคนิคทุ่งสง.
Brummel B.J., Gunsalus C.K., Anderson K.L., Loui, M. C. (2010). Development of Role-Play Scenarios for Teaching Responsible Conduct of Research. Science and Engineering Ethics, 16(3): 573 - 589.
Chan Z. C. Y. (2012). Role-playing in the Problem-based Learning Class. Nurse Education in Practice, 12(1), 21-27.
Kilgour P., Reynaud D., Northcote M. T., Shields M. (2015). Role-playing as a Tool to Facilitate Learning, Self-reflection and Social Awareness in Teacher Education. International Journal of Innovative Interdisciplinary Research, 2(4), 8-20.
Published
2019-08-23
How to Cite
ปราณีธรรมช. (2019). การพัฒนาความสามารถในการฟัง - พูด และพฤติกรรมการกล้าแสดงออกในการเรียนรายวิชาภาษาเยอรมันเพื่อการสื่อสาร 2 โดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ. Journal of Humanities and Social Sciences University of Phayao, 7(2), 88 - 105. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/Humanties-up/article/view/207811
Section
Research Article