FACTOR ANALYSIS OF THE 21st CENTURY LEARNING PERSON CHARACTERISTICS OF MATTHAYOMSUEKSA 3 STUDENTS UNDER LOEI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1

  • Wantani Sriburin

Abstract

The purposes of this research were 1) to study the factor of the 21st century learning person characteristics of Matthayomsueksa 3 students under Loei Primary Educational Service Area Office 1, and 2) to test the consistency of the structural equation model of the 21st century learning person characteristics with empirical data. The proportional Stratified random sampling was applied for 400 Matthayomsueksa 3 students under Loei primary educational service area office 1. The research tool was a questionnaire. There are 101 items. Data was analyzed to obtain percentage, mean, standard deviation, skewness, kurtosis, chi-square (c2), Peason’s product-moment correlation coefficient and confirmatory factor analysis.

  1. The factor of the 21st century learning person characteristics of Matthayomsueksa 3 students under Loei primary educational service area office 1 has four factors : Learning behavior, Communication Technology, Thinking, problem solving and resolving, and Life skills for learning. The factor loading of four factors were 0.94, 0.95, 0.92 and 0.89 respectively and factor scores were between 0.25 to 1.65
  2. The test result of the consistency of structural equation model with empirical data showed that the c2 = 44.22, df = 43, P-value = 0.42, GFI = 0.98, AGFI = 0.97, CFI = 1.00, RMSEA = 0.00. Thus, the model has a good consistency with empirical data.

            The results of this research can be used as information for teachers. And those who are involved in the management of education at the level of Matthayomsueksa 3 to encourage students to increase a learning person characteristics in the 21st century.

References

เกษม วัฒนชัย. (2549). การเรียนรู้ที่แท้และพอเพียง “แล้วเราจะเอาหลักไหนไปสู้กับชีวิต”. พิมพ์ครั้งที่3 กรุงเทพฯ : อุษาการพิมพ์. คุรุสภาลาดพร้าว.
จิราภรณ์ พรหมทอง. (2559). การพัฒนาตนเองให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้เพื่อเข้าสู่ศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น, 10(2), 71-72.
ชยพร กระต่ายทอง. (15 เมษายน 2561). การจัดการเรียนรู้ในโรงเรียนมาตรฐานสากล. สืบค้นจาก http://www.nmk.ac.th/standard/1%20.pdf.
ชูศักดิ์ เอื้องโชคชัย. (2558). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมการเรียนรู้ตามอัธยาศัยเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะการเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ตลอดชีวิตสำหรับเยาวชน. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ถนอมพร เลาหจรัสแสง. (2560). (5 พฤษภาคม 2561). โครงการวิจัยและพัฒนาแหล่งทรัพยากรการเรียนรู้ออนไลน์ในระบบเปิดสำหรับมหาชน หลักสูตรไอทีเพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะรายวิชาไอทีเพื่อการศึกษา. สืบค้นจาก https://www.youtube.com/watch?v=ElhoNcfszmU.
ธีระ รุญเจริญ และ วาสนา ศรีไพโรจน์. (2554). กลยุทธ์การพัฒนาความเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้. กรุงเทพฯ : ข้าวฟ่าง.
ปกรณ์ ประจันบาน. (2559). รายงานวิจัยการวิจัยและพัฒนาแบบวัดคุณลักษณะการเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาในศตวรรษที่ 21. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปกรณ์ ประจันบาน. (2557). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ การพัฒนามาตรฐาน ตัวแปรสังเกตได้ และเกณฑ์การประเมินคุณลักษณะการเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ของนิสิตนักศึกษาของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปุณฑริกา น้อยนนท์. (2559). การพัฒนารูปแบบการประเมินการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับสาระวิทยาศาสตร์ ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พินันทา ฉัตรวัฒนา. (2560). การศึกษาระบบ 4.0 สำหรับผู้เรียนในศตวรรษที่ 21 Education 4.0 for Student in the 21st Century. วารสารวิชาการครุศาสตร์อุตสาหกรรม พระจอมเกล้าพระนครเหนือ, (8)1.
เพ็ญศรี กัลป์ยาณกิตติ. (2557). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อการเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษาสังกัดเทศบาล จังหวัดหนองคาย. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2542). โมเดลลิสเรล : สถิติวิเคราะห์สำ หรับการวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
มิ่งขวัญ คงเจริญ, กัมปนาท บริบูรณ์, สุมลนิตย์ เกิดหนุนวงศ์, ชไมพร ดิสถาพร. (2559). โครงการวิจัยการพัฒนา องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้อย่างยั่งยืน. ภาควิชาการศึกษาผู้ใหญ่ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
รุ่งฤดี กล้าหาญ, ดวงเดือน ศาสตรภัทร และสายสมร เฉลยกิตติ. (2558). การพัฒนารูปแบบการวัดและประเมินพฤติกรรมเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนปลายของไทยในศตวรรษที่ 21. สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน).
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2554). นวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้สู่ความเป็นพลเมือง. กรุงเทพฯ : อาร์ แอนด์ ปริ้นท์ จำกัด.
วิบูลย์ศิลป์ พิชยมงคล. (2547). คุณลักษณะการเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ของนักเรียนสถาบันอาชีวศึกษา กรุงเทพมหานคร. (ครุศาสตร์อุตสาหกรรมมหาบัณฑิต) สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าคุณทหารลาดกระบัง.
วรพจน์ วงศ์กิจรุ่งเรือง และอธิป จิตตฤกษ์. (2554). ทักษะแห่งอนาคตใหม่: การศึกษาเพื่อศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ : โอเพ่นเวิลด์ส.
ศักดิ์ชัย ภู่เจริญ. (2560). ความเป็นครู หลักการและปรัชญาการศึกษา : Self Actualization for Teacher, Principle and Philosophy of Education. กรุงเทพฯ : พลก๊อปปี้ เซอร์วิสแอนด์ซับพลาย.
ศิริวิมล ชูชีพวัฒนา. (2556). พฤติกรรมใฝ่เรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นของโรงเรียน สังกัดสังฆมณฑลราชบุรี จังหวัดราชบุรี. (ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2555). มัธยมศึกษายุคใหม่สู่มาตรฐานสากล 2561. กรุงเทพฯ :
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
อุไรรัตน์ แย้มชุติ. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการส่งเสริมและพัฒนาบุคลากรกับคุณลักษณะการเป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ของคณาจารย์มหาวิทยาลัยธนบุรี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี, 7(14), 42.
Published
2019-09-06
How to Cite
Sriburin, W. (2019). FACTOR ANALYSIS OF THE 21st CENTURY LEARNING PERSON CHARACTERISTICS OF MATTHAYOMSUEKSA 3 STUDENTS UNDER LOEI PRIMARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE 1. Journal of Humanities and Social Sciences University of Phayao, 7(2), 1 - 23. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/Humanties-up/article/view/209864
Section
Research Article