Strategic Implementation of Dengue Hemorrhagic Fever Prevention and Control by Multisectoral Participation in Chiang Mai Province

Main Article Content

ร้อยเอกภูรีวรรธน์ โชคเกิด

Abstract

     This research aimed to develop a model for the prevention and control of dengue hemorrhagic fever in Chiang Mai province. It was conducted as an action research beginning by collecting existing data from key informants purposively sampled to include specific target groups who were heads of provincial official, district chief officers and representatives from private agencies. The study was divided into 4 phases including (1) problem analysis, (2) strategy development, (3) strategy implementation and (4) evaluation. Data were collected by using questionnaire and focus group discussion; and were analyzed by using SWOT analysis, mind mapping and the use of Deming cycle (PDCA). It was found that the provincial dengue control program faced some operational obstacles which include unclear provincial action policy, the lack of monitoring, intermittent operation and limited collaboration from non-health sectors. Based on the model development and implementation, the provincial committee was found to be quite strong, and regular problem solving meetings were regularly conducted. Budget and disease control equipment were sufficiently provided by local administration organizations. Essential data were returned to relevant sectors; and independent discussion and recommendations for program improvement were promoted among stakeholders which resulted in increasing work satisfaction and better direction of the program strategy.


The provincial governor was the major strategic influencer who worked together with heads of provincial sectors, civil society and chief district officers, with clear policy. Continued monitoring and evaluation was performed by the provincial team. As a result, the decline in disease incidence was observed, from 270.23 per hundred thousand population in 2016 to 127.73 per hundred thousand population in 2017 and 47.63 per hundred thousand population in 2018; together with the reduction of mosquito larval indices dengue risk areas.

Keywords

Article Details

How to Cite
1.
โชคเกิดร. Strategic Implementation of Dengue Hemorrhagic Fever Prevention and Control by Multisectoral Participation in Chiang Mai Province. Journal of Preventive Medicine Association of Thailand [Internet]. 23Jan.2019 [cited 22Apr.2019];8(3):326-38. Available from: https://www.tci-thaijo.org/index.php/JPMAT/article/view/167600
Section
Original Article

References

1. หน่วยโรคติดเชื้อ ภาควิชากุมารเวชศาสตร์. โรคไข้เลือดออก. กรุงเทพฯ: คณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล; 2555.
2. กรมควบคุมโรค. รายงานสถานการณ์ไข้เลือดออกในประเทศไทย ปี 2559. [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 12 ธันวาคม 2560]; เข้าถึงได้จาก: https://www.m-society.go.th/ewt_news.php?nid=19494/
3. กลุ่มงานควบคุมโรคติดต่อ. รายงานวิเคราะห์สถานการณ์โรคไข้เลือดออกจังหวัดเชียงใหม่ ปี 2560. เชียงใหม่: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่; 2560.
4. จินตนา ศริวัฒนโชค. วงจร PDCA. [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 10 ธันวาคม 2559]; เข้าถึงได้จาก:https://203.172.179.44/skpp/file.php/1/PDCA/PDCA_mean.doc/
5. สถาบันวิจัย จัดการความรู้ และมาตรฐานควบคุมโรค. แผนยุทธศาสตร์การวิจัยและพัฒนา ด้านการป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพ พ.ศ. 2560-2564. นนทบุรีฯ: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2559.
6. Cohen, J.M. and N.T. Uphoff. Participations place in rural development: Seeking clarity though specificity. New York: World Developments. 1980.
7. ถวิลวดี บุรีกุล. การมีส่วนร่วม: แนวคิด ทฤษฎีและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า; 2548.
8. พรพรหมมา แป้นทอง. การมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่นของประชาชนในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขารัฐศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; 2559.
9. มนตรี มะลิต้น, สุพรรณี ศรีปัญญากร, บุญมา สุนทราวิรัตน์. การศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการป้องกันและควบคุมโรคไข้เลือดออกตำบลบ้านเป็ด อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น 2556;6(1):121-130.
10. มนัญชัย รูปต่ำ. การมีส่วนร่วมในการป้องกันโรคไข้เลือดออกของคณะกรรมการบริหารระบบหลักประกันสุขภาพระดับท้องถิ่นเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาวิชาการบริหารสาธารณสุข. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552.
11. Herzberg, F., Mausner, B., Snyderman, B.B. The motivation to work. New York: John Wiley. 1959.
12. ศิริวรรณ เสรีรัตน์, สมศักดิ์ วานิชยาภรณ์, สมชาย หิรัญกิตติ. องค์การและการจัดการ. ฉบับมาตรฐานปรับปรุงใหม่. กรุงเทพฯ: ธรรมสาร; 2545.
13. อรทัย ก๊กผล. การมีส่วนร่วมของประชาชน. กรุงเทพฯ: คณะรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์; 2546.
14. กรมควบคุมโรค. รายงานสถานการณ์ไข้เลือดออกในประเทศไทย ปี 2561. [อินเทอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 9 มิถุนายน 2561]; เข้าถึงได้จาก:https://www.m-society.go.th/ewt_news.php?nid=19494/
15. กลุ่มงานควบคุมโรคติดต่อ. รายงานความชุกของดัชนีลูกน้ำยุงลายจังหวัดเชียงใหม่ปี 2559-2561. เชียงใหม่:สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่; 2561.