ความสัมพันธ์ของการใช้ประโยชน์อาคารและความสามารถในการเข้าถึงพื้นที่กับปริมาณผู้ใช้รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานคร กรณีศึกษา รถไฟฟ้าสายสุขุมวิทและสายสีลม

เนื้อหาบทความหลัก

วัชรินทร์ ขวัญไฝ

บทคัดย่อ

บทความนี้ศึกษาความสัมพันธ์ของลักษณะการใช้ประโยชน์อาคารและความสามารถในการเข้าถึงพื้นที่กับปริมาณผู้ใช้รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานคร โดยศึกษาพื้นที่รอบสถานีที่มีรัศมี 500 เมตรของรถไฟฟ้าสายสุขุมวิทและสายสีลมเป็นจำนวนทั้งสิ้น 33 สถานี ซึ่งมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยเพื่อหาความสัมพันธ์และจัดกลุ่มแบ่งคุณลักษณะของพื้นที่รอบสถานีเพื่อเสนอแนวทางการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีให้สามารถพัฒนาได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ ผลของการศึกษาโดยใช้วิธีการวิเคราะห์ค่าสหสัมพันธ์ (Correlation coefficient) พบว่าความหนาแน่นการใช้ประโยชน์อาคาร ลักษณะประโยชน์อาคารประเภทพาณิชยกรรมและประเภทสาธารณูปการ รวมถึงปัจจัยด้านความสามารถในการเข้าถึงประเภท สถานีร่วม   จำนวนสายรถเมล์  จำนวนที่จอดรถสาธารณะและจำนวนสายรถตู้โดยสารสาธารณะ ทั้งหมดมีความสัมพันธ์กับจำนวนผู้โดยสารในแต่ละสถานี ผลของการจัดกลุ่มคุณลักษณะของสถานีโดยใช้วิธีการวิเคราะห์จัดกลุ่ม (Cluster analysis) ด้วยเทคนิค Hierarchical Cluster Analysis จากค่าปัจจัยลักษณะการใช้ประโยชน์อาคารและปัจจัยด้านความสามารถในการเข้าถึงพื้นที่ สามารถจำแนกแบ่งคุณลักษณะออกได้ 3  กลุ่ม โดยคุณลักษณะของประเภทสถานีที่แตกต่างกันส่งผลจำนวนผู้โดยสารแตกต่างกันด้วย ผลของการศึกษานำมาสู่ข้อเสนอการพัฒนาพื้นที่รอบสถานีด้วยการพัฒนาการใช้ประโยชน์อาคารให้เป็นไปอย่างเหมาะสม รวมถึงพัฒนาระบบขนส่งมวลชนรองเพื่อเพิ่มศักยภาพในการเข้าถึงพื้นที่รอบสถานีตามคุณลักษณะของสถานี เพื่อให้เกิดการใช้งานพื้นที่รอบสถานีไปอย่างมีประสิทธิภาพ

คำสำคัญ

รายละเอียดบทความ

ประเภทบทความ
บทความวิจัย