Fatigue Symptom Management Among Family Caregivers of Persons with Traumatic Brain Injury

Main Article Content

Piyaporn Promkaew Dalima Sumdangsan Wannarat Jongketkit Nisakorn Jantawee

Abstract

     This academic article is written from a literature review and author's work experience. Which discusses the by fatigue symptom management among family caregivers of persons with TBI.Fatigue is a common symptom in person with family caregivers of clients with traumatic brain injury are used fatigue management to maintain their according to the socio-cultural context. The subjects had experience of fatigue management them manage of fatigue symptom on using medicines and not using medicines by themselves. The fatigue symptom management strategies frequency used by the subjects were sleep, emotional relaxations, exercising. The majority of the subjects believed that these fatigue symptoms management were helpful in making them feel relaxed, fresh and strong and relieve fatigue. The study indicate that health professionals should provide information to family caregivers of persons with TBI to manage the physical and behavioral problems in persons after TBI to reduce a fatigue. In addition, they should be encouraged to use non-medication methods to manage their fatigue and maintain their providing long – term care for persons with TBI.
Keyword: Fatigue, Caregiver, Traumatic Brain Injury

Keywords

Article Details

Section
Review Articles

References

1. Tabish SA, Syed N. Recent advances and future trends in traumatic brain injury. Emerg Med (Los Angel)  2014;4(6):1-21.

2. Dawodu ST., Talavera F., Salcido R, Kishner S., Yadav RR. Traumatic brain injury – Definition and pathophysiology. [Internet]. [cited 2017 Oct. 28]. Available from :URL: https://emedicine.medscape.com/article/326510-overview

3. สำนักงานโรคไม่ติดต่อ กระทรวงสาธารณสุข. จำนวนและอัตราการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทาง ถนนต่อประชากรแสนคน ปี พ.ศ. 2556-2558. [อินเตอร์เน็ท]. [สืบค้น 28 ต.ค. 2560]. เข้าถึงได้จาก: URL: https://www.thaincd.com/2016/mission/documents.php?tid=32&gid=1020&sear chText=&pn=2

4. Maas AI, Stocchetti N, BullockR. Moderate and severe traumatic brain injury in adults. Lancet Neurol 2008;7(8):728-41.

5. Deeken JF, Taylor KL, Mangan P, Yabroff KR, Ingham JM. Care for the caregivers: a review of self-report instruments developed to measure the burden, needs, and quality of life of informal caregivers. J Pain Symptom Manage 2003;26(4):922-53.

6. ราชวิทยาลัยศัลยแพทย์แห่งประเทศไทย. บาดเจ็บศีรษะ. [อินเตอร์เน็ท]. [สืบค้น 2 เม.ย.2552]. เข้าถึงได้จาก: URL: https://www.rcst.or.th/view.php?group=8&id=208

7. Andruszkow H, Deniz E, Urner J, Probst C, Grün O, Lohse R, et al. Physical and psychological long-term outcome after traumatic brain injury in children and adult patients. Health Qual Life Outcomes 2014;12:26.

8. กรรณิกา รักยิ่งเจริญ. การปรับตัวของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมอง.วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี 2557;25(1):90-7.

9. วารุณี มีเจริญ. ญาติผู้ดูแลผู้ป่วยมะเร็ง: การปรับตัวต่อบทบาทหน้าที่และการส่งเสริมคุณภาพชีวิต. วารสารพยาบาลรามาธิบดี 2557;20(1):10-22.

10. นภาพร มาศสุข, ศุภร วงศ์วทัญญู, ขนิตฐา หาญประสิทธิ์คำ. ประสิทธิผลของการมีส่วนร่วมของญาติผู้แลในโปรแกรมกระตุ้นประสาทรับความรู้สึกต่อการฟื้นสภาพและภาวะแทรกซ้อนจากการนอนนานนานของผู้ป่วยบาดเจ็บที่สมอง และความพึงพอใจของญาติผู้ดูแล. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัย ระดับบัณฑิตศึกษาแห่งชาติ ครั้งที่ 12 ณ มหาวิทยาลัยขอนแก่น วันที่ 12-13 กุมภาพันธ์ 2552. ขอนแก่น : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552:736-47.

11. บุปผา ลาภทวี. ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดภาวะแทรกซ้อนของผู้บาดเจ็บศีรษะปานกลาง ถึงรุนแรงที่เข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ.ปทุมธานี: งานการพยาบาลผู้ป่วยศัลยกรรมอุบัติเหตุและฉุกเฉิน 1 โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ; 2556.

12. Finnanger TG, Olsen A, Skandsen T, Lydersen S, Vik A, Evensen KA, et al. Life after Adolescent and Adult Moderate and Severe Traumatic Brain Injury: Self-Reported Executive, Emotional, and Behavioural Function 2-5 Years after Injury. Behav Neurol 2015;2015:329241.

13. Twamley EW, Jak AJ, Delis DC, Bondi MW, Lohr JB. Cognitive Symptom Management and Rehabilitation Therapy (CogSMART) for veterans with traumatic brain injury: pilot randomized controlled trial. J Rehabil Res Dev 2014;51(1):59-70.

14. สมทรง บุตรชีวัน. ความสัมพันธ์ระหว่างการมีเงื่อนไข การเปลี่ยนผ่านกับการสูญเสีย สมรรถภาพในผู้ป่วยบาดเจ็บศีรษะ. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหิดล; 2550.

15. อุษณีย์ เหมแหวน. ความเหนื่อยล้าและปัจจัยทำนายความเหนื่อยล้าของญาติผู้ดูแลผู้ป่วยโรคไตเรื้อรังระยะสุดท้ายที่ฟอกเลือดด้วยเครื่องไตเทียม. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหิดล; 2551.

16. Pawl JD, Lee SY, Clark PC, Sherwood PR. Sleep loss and its effects on health of family caregivers of individuals with primary malignant brain tumors. Res Nurs Health 2013;36(4):386-99.

17. Chronister J, Chan F, Sasson-Gelman EJ, Chiu CY. The association of stress-coping variables to quality of life among caregivers of individuals with traumatic brain injury. Neuro Rehabilitation  2010;27(1):49-62.

18. วลัยนารี พรมลา. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการมีส่วนร่วมในการดูแลของสมาชิกในครอบครัวผู้บาดเจ็บศีรษะ. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา; 2553.

19. เฟื่องฟ้า สีสวย. คุณภาพชีวิตของผู้ดูแลผู้ป่วย โรคหลอดเลือดสมองโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการพยาบาลผู้ใหญ่, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยมหิดล; 2550.

20. เพ็ญประภา เทียบคุณ. ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการใช้น้ามันหอม ระเหยต่ออาการเหนื่อยล้าในผู้สูงอายุโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาวิชาการพยาบาลผู้สูงอายุ, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; ชลบุรี : มหาวิทยาลัยบูรพา; 2558.

21. Piper BF. Fatigue. In: Carrieri-Kohlman V, Lindsey  AM, West CMeds. Pathophysiological phenomena in nursing : Human Responses to Illness. 3rd.ed. Philadelphia : Saunders; 2003:273-302.

22. วัชรวรรณ จันทร์อินทร์. ผลของโปรแกรมการจัดการกับอาการร่วมกับการบริหารกาย - จิตแบบซี่กงต่อความเหนื่อยล้าของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับยาเคมีบำบัด. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาพยาบาลศาสตร์, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2548.

23. Dodd M, Janson S, Facione N, Faucett J, Froelicher ES, Humphreys J, et al. Advancing the science of symptom management. J Adv Nurs 2001;33(5):668-76.

24. มยุรี พางาม. อาการเหนื่อยล้าของสตรีในระยะคลอดและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการผดุงครรภ์ขั้นสูง, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2555.

25. วริศา วรวงศ์. อาการเหนื่อยล้าในสตรีที่เป็นเบาหวานขณะตั้งครรภ์ และปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการผดุงครรภ์ขั้นสูง, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2555.

26. ปรารถนา ฉั่วตระกูล. อาการเหนื่อยล้าในผู้ป่วยสูงอายุโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ และทวารหนักที่ได้รับยาเคมีบำบัดและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. สาขาการพยาบาลผู้สูงอายุ, คณะพยาบาลศาสตร์, บัณฑิตวิทยาลัย; เชียงใหม่:มหาวิทยาลัยเชียงใหม่; 2555.

27. ชลธิชา แย้มมา, พีรพนธ์ ลือบุญธวัชชัย. ปัญหาการนอนหลับ ความเหนื่อยล้า และประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย; 2558(2):183-96.

28. ศุภกร หวานกระโทก, ขนิตฐา หาญประสิทธิ์คำ,  บัวหลวง สำแดงฤทธิ์. แบบแผนอาการเหนื่อยล้า การจัดการและผลลัพธ์ของการจัดการอาการ ในผู้ป่วยมะเร็งปากมดลูกที่ได้รับรังสีรักษาร่วมกับเคมีบำบัด. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ 2557;32(1):50-8.

29. Patterson E, Wan YW, Sidani S. Non pharmacological nursing interventions for the management of patient fatigue: a literature review. J Clin Nurs 2013;22(19-20):2668-78.

30. อรุณี ชุนหบดี, ธิดารัตน์ สุภานันท์, โรชินี อุปรา, สุนทรีภรณ์ ทองไสย. ความเครียดและความต้องการของ ผู้ดูแลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองที่บ้าน. วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระปกเกล้า จันทบุรี 2558;24(1):1-7.