A DEVELOPMENT OF COMMERCIAL POTENTIAL FOR HERBAL FISH SAUSAGES OF A COMMUNITY ENTERPRISE “WIHARN KHAO SAMAKKEE AGRICULTURIST HOUSEWIFE GROUP,” WIHARN KHAO SUB-DISTRICT, THA CHANG DISTRICT, SING BURI PROVINCE

Main Article Content

พนิตสุภา ธรรมประมวล กาสัก เต๊ะขันหมาก

Abstract

This research aimed to develop commercial potential for herbal fish sausages of a community enterprise of Wiharn Khao Samakkee Agriculturist Housewife Group, Sing Buri Province. The study was divided into 2 phases. The first phase was a study of consuming behavior of 387 people, That has been developed to be of high quality (IOC= 0.66-1.00, α=0.79) selected by cluster sampling, Data, collected by using a questionnaire, were analyzed in terms of descriptive statistics. The second phase was a development of commercial potential. Participatory action research was applied. Data were collected from 24 key informants. There were meetings to analyze inside and outside factors, business strengths and opportunities, designing marketing strategies and use the business model canvas to develop commercial potential. Data were analyzed in terms of content analysis. Findings revealed that: 1) Most consumers usually bought 3 kilograms as household food, on the basis of price at the marketplace; 2) The herbal sausages product of this group was in a strong position and had business opportunities.  Major marketing strategies included: 1) The SO Strategy: “Pla Maela Dainam” is a development as healthy food and souvenir, 2) The WO Strategy: “Pla Maela Wagwai” is a development of marketing channels, 3) The ST Strategy: “Pla Maela Loykhor” is the creation of local wisdom identity, paying attention of production and setting reasonable prices, and 4) The WT Strategy: “Pla Maela Koeytun” is the reduction of products which are hard to sell and low profit margin.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles

References

กฤษณะ ดาราเรือง. (2559). การพัฒนากลยุทธ์การแข่งขันผลิตภัณฑ์ OTOP หมูฝอยกรอบโกเนียร ตำบลหนองกระโดน อำเภอเมืองนครสวรรค์. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 14(2), 67-78.
เกียรติสุดา ศรีสุข. (2556). ระเบียบวิธีวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 3). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จีรนันท์ คล้าเจริญสมบัติ. (2554). การจัดการกลยุทธ์และกลยุทธ์การตลาดเพื่อสร้างความเป็นผู้นำในตลาดอาหารแช่แข็งกรณีศึกษาบริษัทเอสแอนด์พีซินดิเคท จำกัด (มหาชน). วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาด มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, กรุงเทพมหานคร.
ชรตรา วุฒิภาพ และศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2557). ทัศนคติและพฤติกรรมการซื้ออาหารพร้อมรับประทานซีพีของผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานคร. โครงการบัณฑิตศึกษา คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี. วารสารวิชาการการตลาดและการจัดการ, 1(2) (2557). 64-77.
ธิติมา พัดลม และกุลเชษฐ์ มงคล. (2558). พฤติกรรมการตัดสินใจซื้ออาหารคลีนฟู้ดผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารจัดการธุรกิจ คณะวิทยาการจัดการและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยบูรพา, 4(2), 6-21.
พนิตสุภา ธรรมประมวล. (2559). การพัฒนาวิสาหกิจชุมชนการผลิตและแปรรูปผลิตภัณฑ์จากนกระทาในจังหวัดอ่างทอง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 11(3), 192-201.
รัตนะ บัวสนธ์. (2558). การวิจัยเชิงคุณภาพทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิญญู กิ่งหิรัญวัฒนา. (2557). คู่มือสร้างโมเดลธุรกิจ: Business Model Generation. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์วีเลิร์น.
สำนักงานเลขานุการคณะกรรมการส่งเสริมวิสาหกิจชุมขนจังหวัดสิงห์บุรี. (2560). รายงานข้อมูลวิสาหกิจชุมชนสิงห์บุรี (2558). สืบค้นเมื่อพฤษภาคม 2560, จาก http://www.sceb.doae.go.th/Documents/datachw/Sing% 20Buri.pdf
สุนิษา กลิ่นขจร. (2558). พัฒนาศักยภาพวิสาหกิจชุมชนกลุ่มผลิตภัณฑ์ลูกประคบสมุนไพรบ้านเขานาในตำบลต้นยวน อำเภอพนม จังหวัดสุราษฏร์ธานี. Veridian E-Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 8(2), 2643-2655.
สุภางค์ จันทวนิช. (2553). วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 17). กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Osterwalder, A., & Pigneur, Y. (2010). Business Model Generation A Handbook for Visionaries, Game Changers and Challengers. Hoboken, New Jersey : John Wiley and Sons.