Prayers and Development of Narathiwat youth’s Morals, Ethics and Joyful Learning

Main Article Content

อาแว วาลี, 6852279

Abstract

This research was aimed at studying prayers and development of Narathiwat youth’s morals, ethics and joyful learning. The sample included  40  participants of  Wat Cheong Khao (Daeng Utit) School under the Office  of  Narathiwat  Primary  Education  Area,  Region 1 covering 18  primary 4-6 students: 6 of each grade,  2 school committees, 1 school administrator, 1 teacher responsible for developing students’ morals and ethics, and 18 representative parents: 6 of each grade from Primary 4 to 6. The instruments were a structured interview form and focus-group discussions. The obtained data were interpreted. The findings indicated the following:


  1. Prayers which were perfectly performed according to the Prophet’s model clearly affected development of the students’ morals and ethics. Their responses to the interview could reflect their obedience to Allah (swt), honesty, love, life skill, good mental health and positive attitudes.

  2. The parents with high Islamic education always prayed and performed religious practices well. They applied Islamic approach into nurturing and being models of their children, contributing to the gentle Muslim youth with good personality and frequent prayers. In contrast, the students whose parents did not keep frequent prayers would not pray when they faced obstacles or inconvenience.

  3. The teachers who were models in praying would be loved and respected by the students who fully accepted their teaching and advice, leading to happy learning.

4. The students who always prayed in congregation 5 times daily possessed high social skills with friendly manners to both Muslims and non-Muslims. 

Keywords

Article Details

Section
Research

References

กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ. 2541ก. ขอบฟ้าแห่งความรู้. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
ชัยคฺ มุฮัมมัด ศอลิฮ อันมุนัจญิด. 2547. ปัญหาชายหญิงที่เกิดจากสัมพันธ์ต้องห้าม. สืบค้นเมื่อ 4 มกราคม 2559, จาก http://www. Majlis - ilmi . org/islam/ modules.
ดลมนรรจน์ บากา. 2550. มัสยิด:ฐานเศรษฐกิจและทุนวัฒนธรรม. ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ดลมนรรจน์ บากา และเกษตรชัย และหีม. 2551. การศึกษาวิถีชีวิตเยาวชนไทยมุสลิมเพื่อเสริมสร้างสันติสุขในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. สำนักงานคณะกรรมการการวิจัยแห่งชาติและมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ตายูดิน อุสมาน มูหัมมัดรอฟลี แวหะมะ และซัยนูรดีน นิมา. 2545. การบริหารมัสยิดในสี่จังหวัดชายแดนใต้. ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
ทศพร ประเสริฐสุข. 2543. EQ ( Emotional Intelligence):ความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์กับ ความสำเร็จในชีวิต.กรุงเทพฯ: DESKTOP การพิมพ์.
ทศพร ประเสริฐสุข. 2545. ความเฉลียวฉลาดทางอารมณ์กับการศึกษา, “สมาคมร้านขายยา. 21(4), 82-86 กรกฎาคม- สิงหาคม.
เทิดศักดิ์ เดชคง. 2539. “มาตรวัดอารมณ์อัจฉริยะ,” วารสาร UPDATE. 10(117), 55-57
นิรันดร์ จุลทรัพย์. 2546. “IQ, EQ, MQ : เก่ง ดี มีสุข” วารสารศึกษาศาสตร์. สงขลา: มหาวิทยาลัยทักษิณ.
นัดวี,อัลลามะฮฺ ซัยยิด สุไลมาน. 2543. นมาซ ศาสนกิจอิสลาม. แปลโดยบรรจง บินกาซัน. กรุงเทพฯ: อัลอามีน.
เบญจวรรณ กี่สุขพันธ์. 2546. “เรียนอย่างมีความสุขสนุกกับกิจกรรม,” วารสารศึกษาศาสตร์. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ปีที่ 27 ฉบับที่ 2: กันยายน – พฤศจิกายน 2546.
สะสือรี วาลี และ อัดนัน อาลีย์ กาเห. 2557. เยาวชนกับบทบาทสันติสุขในจังหวัดชายแดนใต้. รายงานการวิจัย.ปัตตานี: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
สายสมร โลหะกิจ. 2546 . การศึกษาผลการจัดการเรียนการสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยวิธีการเรียนรู้อย่างมีความสุขของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 โรงเรียนสาธิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น (คณะศึกษาศาสตร์). วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น
สุขุมาล อุดม. 2548. ความสัมพันธ์ระหว่างการเรียนรู้อย่างมีความสุขกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น (คณะศึกษาศาสตร์). วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต.ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. 2549. รายงานการวิจัยองค์ประกอบบางประการที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น. กรุงเทพฯ: (ม.ป.ท.)
อัล กอรฎอวีย์,ยูซูฟ. 2546. ขบวนการเคลื่อนไหวอิสลามกับความท้าทายของยุคสมัย. แปลและเรียบเรียงโดย มุฮัมมัด สิรอญุดีน. กรุงเทพฯ: อิสลาม อะเคเดมี.
อัล กอรฎอวีย์,ยูซูฟ. 2547. สูการฟื้นฟูอิสลาม. แปลโดยสมาคมนักศึกษามุสลิมแห่งประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สมาคมนักศึกษามุสลิมแห่งประเทศไทย.
อับดุลการิม วันแอเลาะ. ม.ป.ป. จริยธรรมของอิสลาม. กรุงเทพฯ: ส.วงศ์เสงียม.
อิสมาอีล อะหฺมัด. ม.ป.ป. นมาซของท่านนบีมูฮัมมัด ศอลฯ. กรุงเทพฯ: อัล-ญีฮาด.
อัล อัค. ม.ป.ป. อาวรณ์และชีวิต.สืบค้นเมื่อ 14 มกราคม 2559,
http://www. Majlis - ilmi. org/islam/modules.
อิบราเฮม ณรงค์รักษาเขต และคณะ. 2548. ความต้องการที่แท้จริงของประชาชนในสามจังหวัดชายแดนใต้. ปัตตานี: วิทยาลัยอิสลามศึกษา.
Al - Qu’ran al - karim.
Abu Da’ud, Sulaiman bin al- Ash as al – sijistany al - zdhiy. 1997. Sunan Abi abu Da,ud. Berut: Dar Ibn Hazam.
Abu Daud, Sulaiman bin al - Ah’athh. 1997. Sunan Abi Dawud. Beirut: Dar Ibn haz.
Al - Bukhariy, Abu Abd al - Lah Muhammad bin Isma’il. 1992. Sahih al - Bukhariy. Berut: Dar al - fikr.
Al - Ghazali, 1963. Tahafut al falasifah ( Incoherence of Philosophers). Kamali, Sabih Ahmad Trans, Lahore : Nawa - I - Waqt Printer.
Al - Nawawiy, 1401 H. Sharah al - Nawawiy’ ala sahih Muslim. Berut: Darul al - fikr.
Khan, Muhd Sharif. 1986. Development of Muslim Educational Thought (700-1900). Michigan: University Microfilm International.
Narongraksakhet, Ibrahim. 1995. Towards Intergrated Curriculum in Islamic Private Schools in Southern Thailand : A cacs Study on The Relatinoship between Traditional and Modern Subjects. M Ed. Thesis, International Islamic University, Malaysia.