Local Leadership in The 21st Century

Main Article Content

พระพลากร สุมงฺคโล (อนุพันธ์) พระครูปริยัติ วรเมธี สยามพร พันธไชย พระมหาไทยน้อย สลางสิงห์

Abstract

Changes in the 21st century is going to continue the social, economic, political, as well as the local administration as well. Organizations need to protect sovereignty and social. Executives with high leadership will lead the organization successfully and fulfill its mission. Must know how to handle a greater variety. Changes to rapid technological globalization. Leadership needs to be decided more quickly. Understanding the development of new approaches to accept the innovations that changed in a good way. Understandable and accessible to more  people. And can lead to a variety of concepts to define a common strategy even further. Good leaders must be equipped with the intelligent. Building relationships between individuals is subordinate. To the idea of others to honor colleagues. A good decision Love justice. Knowledge and wisdom throughout the emotional maturity as well. Are monitored regularly as the brave concession. Virtues of the principle that a liberal mind. A knowledgeable partner with integrity.

Keywords

Article Details

Section
Articles (บทความ)

References

จุมพล หนิมพานิช. (2551). ผู้นำ อำนาจ และการเมืองในองค์การ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). ฉบับปรับปรุง. นนทบุรี: ฝ่ายตำรา สำนักวิชาการมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Nimpanich, Chumphon. (2008). Leadership, Powers And Politics In Organization. (3rd ed.). Revised Edition. Nonthaburi: Party Cookbook Academic Office, Sukhothai Thammathirat Open University.

เฉลิมพงศ์ มีสมนัย. (2548). การบริหารราชการไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Meesomnai, Chalermpong. (2005). Thai Administration Administration. Sukhothai Thammathirat Open University.

ดวงตา ราชอาษา. (2559). บทบาทของผู้นำในกระบวนทัศน์ใหม่. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2).
Rach-a-Sa, Duangta. (2016). The Role Of Leaders In The New Paradigm. Prae-wa Kalasin Journal of Kalasin University, 3(2).

พะยอม วงศ์สารศรี. (2540). การบริหารทรัพยากรมนุษย์. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สถาบันราชภัฏสวนดุสิต.
Wongsarasri, Phayom. (1997). Human Resource Management. (6th ed.). Bangkok: Rajabhat Institute Suan Dusit.

พระพลากร สุมงฺคโล (อนุพันธ์). (2557). ความคิดเห็นของบุคลากรที่มีต่อการบริหารงานตามหลักอธิษฐานธรรม ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอจังหาร จังหวัดร้อยเอ็ด. วิทยานิพนธ์นี้พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชา รัฐประศาสนศาสตร์, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Phra Phalakorn Sumangalo (Anupan). (2014). Opinion Of Personnel On Adhitthanadhamma-Based Administration Of Local Administration, Jangharn District, Roi-Et Province. This Thesis Is Master Of Buddhist Studies. Public Administration Mahachulalongkornrajavidyalaya University.

______. (2559). ความสัมพันธ์ระหว่างกฎหมายกับศีลธรรม จริยธรรม ศาสนา และจารีตประเพณี. วารสารวิชาการธรรม ทรรศน์, 16(3).
______. (2016). The Relationship Between Law And Morality, Ethics, Religion And Customs. Journal Dhammathas, 16(3).

พุทธทาสภิกขุ. (2554). นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2554, จาก https://www.Thaitv3. com2 buddhist_life
Buddhist monks Bhikkhu. (2011). The birds do not see the blue fish do not see the water. Retrieved November 22, 2011, from https://www.Thaitv3.com2bud-dhist_life

รณิดา มนต์ขลัง และคณะ. (2559). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสำเร็จของการนำนโยบายการจัดบริการสุขภาพผู้สูงอายุไปสู่การปฏิบัติ ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยกาฬสินธุ์, 3(2).
Monkhlung, Ranida. (2016). Factors Influencing The Success Of Adopting The Elderly Health Service Policy Into Practice. Of The Local Administrative Organization. Prae-wa Kalasin Journal of Kalasin
University, 3(2).

รังสรรค์ ประเสริฐศรี. (2544). ภาวะผู้นำ. กรุงเทพฯ: ธนธัชการพิมพ์.
Prasertsri, Rangsan. (2001). Leadership. Bangkok: Thanathach Printing.

รัตติกรณ์ จงวิศาล. (2556). ทฤษฎี การวิจัย และแนวทางสู่การพัฒนา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Jongwisarn, Ruttikorn. (2013). Research Theory And Development Approach. Bangkok: Chulalongkorn University.

วิโรจน์ สารรัตนะ. (2557). ภาวะผู้นำ ทฤษฎีและนานาทัศนะร่วมสมัยปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: ทิพยวิสุทธิ์.
Sararatthana, Viroj. (2014). Leadership, Theories, And Contemporary Contemporary Views. Bangkok: Thipayawisut.

สัญญา เคณาภูมิ. (2557จ). รูปแบบการเขียนกรอบแนวคิดการวิจัยทางการบริหารจัดการ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 8(3), 33-42.
Kenaphoom, Sanya. (2014e). Research Framework For Management Research Concepts. Journal Of Mahasarakham Rajabhat University (Humanities And Social Sciences), 8(3), 33-42.

สุนทร วงศ์ไวศยวรรณ. (2535). ผู้นำในองค์การ. หน่วยที่ 5 ในเอกสารการสอนชุดวิชาองค์การและการจัดการงานบุคคล. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Wongwisayawan, Sunthorn. (1992). Leadership In Organization. Unit 5 In The Instructional Package. Organization And Personnel Management. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.

โสภณ ภูเก้าล้วน. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง. สืบค้นเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2560, จาก https://www. gotoknow.org/ posts/108887
Phukaoluan, Sophon. (2016). Transformational Leadership. Retrieved February 22, 2017, From https://www.gotoknow.org/posts/108887

อรทัย ก๊กผล. (2552). คู่คิด คู่มือการมีส่วนร่วมของประชาชน สำหรับนักบริหารท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: จรัญสนิทวงศ์การพิมพ์.
Kokpol, Orathai. (2009). People's Participation Handbook For Local Administrators. Bangkok: Charansanitwong Printing.

William A. Robson. (1981). “Local Government” In Encyclopedia Of Social Science. Vol. New York : McMillan.

Sandmann, L. R., & Vandenberg, L. (1995). A framework for 21st century leadership. Journal of Extension, 33(6). Retrieved from http://www.joe.org/joe/1995december/a1.html