Learning Activity Arrangement on Human and Environment according to Philosophy of Sufficiency Economy for Undergraduate Students of Chaiyaphum Rajabhat University

Main Article Content

ตะวัน จำปาโพธิ์

Abstract

This research objective 1) were to develop lesson plan on Human and Environment according to philosophy of Sufficiency Economy with efficiency 80/80, 2) to compare the learning achievement 3) to compare environmental attitude for undergraduate students. Sample group of 30 undergraduate students were selected by purposive sampling techniques
from undergraduate students of Chaiyaphum Rajabhat University in the second semester of academic year 2014 from those who registered in the subject of Human and Environment. Research tool were test form for learning achievement and measurement form of environmental attitude.  Descriptive statistics of percentage, mean, and standard deviation and inferential statistics of dependent t - test were used for data analysis. The results revealed that lesson plan of Human and Environment according to philosophy of Sufficiency Economy had efficiency of 81.67/82.92 was higher than the set criterion of 80/80, the learning achievement, the posttest mean scores were higher than pretest mean scores with statistically significant at 0.0, and the posttest mean scores of environmental attitude were higher than pretest mean scores with statistically significant at 0.05.

Keywords

Article Details

Section
Articles (บทความ)
Author Biography

ตะวัน จำปาโพธิ์, Lecturer of Program of Environmental Science, Faculty of Arts and Sciences, Chaiyaphum Rajabhat University, Email: Chumpapho@hotmail.com

Lecturer of Program of Environmental Science, Faculty of Arts and Sciences, Chaiyaphum Rajabhat University,
Email: Chumpapho@hotmail.com

References

ก้องเกียรติ ขอบเวศน์. (2548). การพัฒนาชุดการเรียนรู้เรื่องชีวิตกับสิ่งแวดล้อมสำหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษา ปีที่ 6 โดยใช้แหล่งเรียนรู้ในชุมชน ตำบลพรุในอำเภอเกาะยาว จังหวัดพังงา. (วิทยานิพนธ์ ค.ม.), มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, ภูเก็ต.
Kongkiat Kobwet. (2005). Development of a “Life and Environment” Learning Package Using Community Learning Resources for the Prathom Six Students at Tambon Prunai, Koh Yao Island, Phang - nga. (Thesis. M.Ed.), Phuket Rajabhat University, Phuket.

กระทรวงศึกษาธิการ. (2542). พระราชบัญญัติ การศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
Ministry of Education. (1999). Act of National Education 1999. Bangkok: Teachers Publishing House.

จีราภรณ์ เจริญวงค์. (2550). การพัฒนาชุดกิจกรรมเรื่องทรัพยากรน้ำสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนชุมชนบ้านวังพิกุล อำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์. (การศึกษาค้นคว้าอิสระ วท.ม.), มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
Jiraporn Charoenwong. (2007). Development of Learning Activity on Water Resource for Primary School Grade 6. Independent Study. Mahasarakham University. Maha Sarakham.

พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2543). วิธีวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์วิโรฒประสานมิตร.
Taweerat, Puangrat. (2000). Educational Research Methodology. (3rd ed.). Bangkok: Srinakharinwirot Prasarnmitr University.

พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2554). วิธีการวิจัยทางการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: คณะคุรุศาสตร์อุตสาหกรรม. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
Punnee Leekitchwatana. (2011). Educational Research Methodology. (7th ed.). Bangkok: aculty of Industrial Education King Mongkut’s Institute of Technology Ladkrabang.

ธเนศ ขำเกิด. (2550). แนวทางการสร้างเสริมคุณธรรม จริยธรรมนักเรียน. คณะครุศาสตร์สาขาการบริหารการศึกษา กรุงเทพมหานคร.
Khunkerd, Thanes. (2007). Guideline for Building on Student’s Morals and Ethics. Faculty of Education, Educational Administration Program, Bangkok.

นงนภัส คู่วรัญญู เที่ยงกมล. (2554จ). สิ่งแวดล้อมและการพัฒนาเล่ม 1. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Thiengkamol Khoowaranyoo, Nongnapas. (2011e). Environment and Development Book 1.(4th ed.). Bangkok: Chulalongkorn University.

______. (2559). การพัฒนาทฤษฎีด้วยการวิจัยลิสเรล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
______. (2016). Theory Development with LISREL Research. Bangkok: Chulalongkorn Printing House.

บุญชม ศรีสะอาด. (2545). วิธีการสร้างสถิติสำหรับการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
Sri-Sa-Ard, Boonchom. (2002). Statistical Method for Research. (6th ed.). Bangkok: Suriyasan.

พูนศิริ ศรีโพธิ์เผือก. (2551). การพัฒนาชุดการสอน เรื่อง การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม สำหรับนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านลำตะคร้อ ตำบลกันจุ อำเภอบึงสามพัน จังหวัดเพชรบูรณ์. (การศึกษา ค้นคว้าอิสระ วท.ม.), มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
Sriphopuak, Poonsiri. (2008). Development of Teaching Kit on Environmental Conservation for Secondary School Student Level 2 Lumtakrow School, Kunju Sub-District, Buengsampan District, Phetchabun Province. (Independent Study), Mahasarakham University, Maha Sarakham.

ล้วน สายยศ และ อังคณา สายยศ. (2543). การวัดด้านจิตพิสัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
Saiyos, Luan & Saiyos, Angkana. (2000). Psychologically Measurement. Bangkok: Suriyasan.

เสน่ห์ คงสบาย. (2545). การพฒันาชดุ การสอนเรื่องสิ่งที่อยู่รอบตัวเราสำหรับนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 2. (วิทยานิพนธ์ ศษ.ม.), มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
Kongsabuy, Sane. (2003). The Development of Instructional Package on Our Environment For Second Grade Students. (Thesis M.Ed.), Silpakorn University, Bangkok.

สำเนียง พุทธา. (2550). การพัฒนาชุดกิจกรรมการเรียนรู้ เรื่อง สารเคมีที่เป็นพิษในอาหารสำหรับนักเรียน ชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1. (การศึกษาค้นคว้าอิสระ วท.ม.),มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
Puttha, Samnaeng. (2007). Development of Learning Activity on Toxic Chemical in Food for Secondary School student Level 1. (Independent Stud), Mahasarakham University. Maha Sarakham.

สำรวย เรืองศรีมั่น, ชัยยนต์ เพาพาน และ อมร มะลาศรี. (2557). การศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางการส่งเสริมคุณธรรม เด็กปฐมวัยของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการแพรวากาฬสินธุ์ มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์, 1(3), 66-82.
Rueangsriman, Samruai, Paophan, Chaiyon, & Malasri, Amorn. (2014). A Study of Problems of and Guidelines for Promoting Young Children’s Morality at Child Development Centers of Local
Administrative Organizations, Kham Muang District, Kalasin Province. Journal of PaewaKalasin, 1(3), 65-82.

Bloom, B.S., et al. (1976). Handbook of Formative and Summative Evaluation of Student. New York: McGraw – Hill.

Lasso De La Vega, Emesto. (2005). “Awareness, Knowledge, and Attitude about Environmental Education: Responses from Environmental Specialists, High School Instructors, Students, and Parents,” Dissertation Abstracts International, 66(2), 544-A.

Morrasri, Pornpimon, Thiengkamol, Nongnapas, & Thiengkamol, Tanarat. (2012a). Development of Little Green Child Model through PAIC Process. European Journal of Social Sciences, 34(1), 78-87.

______. (2012b). Causal Relationship Model of Little Green Child with Environmental Behavior. European Journal of Social Sciences, 34(2),177-189.

Sangkaew, Malai, Thiengkamol, Nongnapas, & Thiengkamol Chatchai. (2016). Model of Factors Affecting Environmental Conservation Behavior of Junior High School Student. Journal of Kasem Bundit, 17(2), 142-152.

Tippalert, T., Thiengkamol, Nongnapas, & Thiengkamol Chatchai. (2015). Model of Ecological Ethics for Environmental Conservation for Undergraduate. Journal of Industrial Education, 14(3), 703-710.