EMOTIONAL QUOTIENT OF THE RECIDIVISM INMATES IN THE BANGKOK REMAND PRISON

Main Article Content

พัทรา เจริญสิทธิ์ เชษฐ รัชดาพรรณาธิกุล อายุตม์ สินธพพันธุ์ ฐนันดร์ศักดิ์ บวรนันทกุล

Abstract

The objectives of this research were to examine the level of Emotional Quotient of the recidivism prisoners in Bangkok Remand Prison focusing on relationship between their personality and Emotional Quotient and to investigate factors related to Emotional Quotient of the recidivists. This was a quantitative survey research using a self-generated questionnaire in collecting data. The subjects were 265 recidivists who committed offenses more than three times in the Bangkok Remand Prison. The data were statistically analyzed by frequency, percentage, mean, standard deviation, t-test, Analysis of Variance (ANOVA) and Pearson Correlation Coefficient.


The results revealed that the level of Emotional Quotient of the recidivism inmates as a whole was high in all dimensions, and all aspects of their personality were positively related with the level of Emotional Quotient, by which socialized personality had the highest mean level and mostly related with the Emotional Quotient of the recidivists. For the result of comparison between the recidivists who had ever used drug and those who had never used drug found that the recidivists who had used drug had different Emotional Quotient from those who had never used drug. In which, those who had never used drug had higher Emotional Quotient level than those who had ever used drug at statistical significance of 0.05 level. And the recidivist with different types of offenses had different levels of Emotional Quotient statistical significance at 0.05 level. It was found that those who committed severs offenses had different Emotional Quotient levels from the recidivists who committed several offenses.


The recommendations of the study were that the prison should organize programs or activities to promote or improve the prisoners’ Emotional Quotient especially those who had lower level of Emotional Quotient than normal, and there should be further researches on factors that impacted the recidivism in more violent cases of prisoners.

Keywords

Article Details

Section
Articles

References

1. กรมสุขภาพจิต. (2543). อีคิว: ความฉลาดทางอารมณ์. นนทบุรี: สำนักพัฒนาสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต.

2. คมชัดลึก. (2558). ดัชนีชี้วัดกระบวนการยุติธรรมไทย (JUSTICE INDEX). 14 พฤษภาคม 2559. https://www.komchadluek.net/news/detail/213449.

3. จิรา สง่าพันธ์. (2549). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังชายคดีที่เกี่ยวข้องกับยาบ้า : ศึกษาเฉพาะกรณีผู้ต้องขังในทัณฑสถานบำบัดพิเศษพระนครศรีอยุธยา. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต (จิตวิทยาชุมชน), มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. กรุงเทพฯ.

4. ชาญคณิต กฤตยา สุริยะมณี. (2554). ทฤษฏีอาชญาวิทยาร่วมสมัยกับการวิจัยทางด้านอาชญาวิทยาในปัจจุบัน. พิมพ์ครั้งที่1. นนทบุรี: หยินหยางการพิมพ์.

5. นพมาศ อุ้งพระ (ธีรเวคิน). (2555). จิตวิทยาสังคม. กรุงเทพ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

6. นุชนาฏ มุกุระ. (2554). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการกระทำผิดซ้ำในคดียาเสพติดของผู้ต้องขังเรือนจำกลางเชียงใหม่. ปริญญารัฐประศาสนศาตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.

7. พรชัย ขันตี. (2553). ทฤษฎีอาชญาวิทยา : หลักการ งานวิจัย และนโยบายประยุกต์. กรุงเทพฯ: สุเนตร์ฟิล์ม.

8. วรดา วสันต์นันทสิริ พรพรรณ ศิลปวัฒนาพร และสิริประภา แก้วศรีนวล. (2552). รายงานการศึกษาวิจัยเรื่อง ปัจจัยทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้องกับการถูกต้องโทษจำคุกและการถูกลงโทษทางวินัย. นนทบุรี: กรมราชทัณฑ์.

9. วินัย เจริญเฉลิมศักดิ์. (2557). คุกคุ้มครองเหยื่ออาชญากรรม หรือแนวคิดในการคุ้มครองเหยื่ออาชญากรรมของกรมราชทัณฑ์ในต่างประเทศ. 9 พฤษภาคม 2560. https://www.correct.go.th/blogknowledge/attachments.

10. ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2558). ทฤษฎีจิตวิทยาบุคลิกภาพ (รู้เรา รู้เขา). พิมพ์ครั้งที่ 16. กรุงเทพฯ: หมอชาวบ้าน.

11. สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2552). การศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับคุณลักษณะของคนไทยที่พึงประสงค์ : ความฉลาดทางอารมณ์ (Emotional Quotient : EQ). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.

12. สำนักวิจัยและพัฒนาระบบงานราชทัณฑ์. (2556). ปัจจัยที่ส่งผลให้ผู้ต้องขังกระทำผิดซ้ำ. นนทบุรี: กรมราชทัณฑ์.

13. สิน พันธุ์พินิจ. (2554). เทคนิคการวิจัยทางสังคมศาสตร์. กรุงเทพฯ : วิทยพัฒน์.

14. สุดสงวน สุธีสร. (2554). อาชญาวิทยา. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

15. สุธาสินี ดอกชะเอม. (2552). ปัจจัยทางสังคมที่มีผลต่อการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังในเรือนจำจังหวัดสุพรรณบุรี. ปริญญาสังคมสงเคราะห์ศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. กรุงเทพมหานคร.

16. อัจฉรียา ชูตินันทน์. (2555). อาชญาวิทยาและทัณฑวิทยา. กรุงเทพฯ: วิญญูชน.

17. Ahmed M. Megreya. (2015). Emotional Intelligence and Criminal Behavior. Joural of Forensic Sciences, 60(1), 84-88.

18. Neelu Sharma, Om Prakash, K. S. Sengar, Suprakash Chaudhury, and Amool R. Singh. (2015). The relation between emotional intelligence and criminal behavior: A study among convicted criminals. Industrail Psychiatry Journal, 24(1), 54-58.

19. Oluyemi Adetunji Stephens and Norma M. Nel. (2014). Recidivism and Emotional Intelligence of Male Recidivists in Lagos State, Nigerria. Psychology Journal, 5(2), 115-124.

Most read articles by the same author(s)