The causal relationship model of education quality of small size primary school under the office of education service area in Eastern region

Main Article Content

กันธอร กุลบุตรดี สฎายุ ธีระวณิชตระกูล สมพงษ์ ปั้นหุ่น

Abstract

The purpose of this research were to develop check and certify a model of the causal relationship model of education quality of small size primary school under the office of primary education service area in Eastern region.  Quantitative data collection from Administrators and academic teachers 890 in small primary schools.  The tool for collecting was a set of five-level rating scale questionnaires.  By analyzing the distribution of each variable.  Using descriptive statistics including percentage average value, standard deviation oblique and high value and correlation coefficient by LISREL programs and qualitative data collection from in-depth interviews with 10 experts.


The results of the study were as follows :  1.  The causal relationship model of education quality of small size primary school under the office of primary education service area in Eastern region. The following order: Teacher's teaching, Management Executive, School environment, Executive Leadership, Student learning and student backgrounds.  2.  The causal relationship model. Goodness of fit measures were found  = 1.23 (p =.056), CFI= 1.00, RMSEA= .02.  Show that : All variables can explain the variance. The variables accounted for 84 percent of education quality of small size primary school.  3.  Certification the causal relationship model of education quality of small size primary school under the office of primary education service area in Eastern region. By the expert opinion is consistent with the pattern developed. Shows that the model created can be used to describe the quality of education quality of small size primary school under the office of primary education service are in Eastern region.

Keywords

Article Details

Section
Articles

References

1. กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ:โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.

2. กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ร่างแผนแม่บทเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2557-2559, [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก https://www.slideshare.net/boonlert/ict-moe-master-plan-2557- 2559?from_action=save&from=fblanding. (เมื่อ 5 พฤษภาคม 2559)

3. เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2543). การจัดการเครือข่าย: กลยุทธ์สำคัญสู่ความสำเร็จของการปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ:ซัคเซสมีเดีย.

4. ชุมพร สวยสด. (2550). ศักยภาพและวิธีีการสนับสนุนการจัดการศึกษาตามทัศนะของผู้นำชุมชนในเขตบริการศึกษาของโรงเรียนขนาดเล็ก อำเภอวังเหนือจังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ กศ.ม. (การบริหารการศึกษา). ลำปาง: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย ราชภัฏลำปาง. ถายเอกสาร.

5. ธนสาร บัลลังก์ปัทมา. (2552). “ทักษะการบริหาร (สำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก)”. The City Journal, ปีที่ 5 (เดือนมีนาคม) : 56.

6. บุญมี ก่อบุญ. (2553). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำทีมของผู้บริหารโรงเรียน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการขั้นพื้นฐาน ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ ด.ด. สกลนคร:มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

7. ปรีชา ชัยนิยม. (2542). การศึกษาความคิดเห็นของครูต่อการสอนความารับผิดชอบและความมีระเบียบวินัยโดยกระบวนการกลุ่มสัมพันธ์ในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชนกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิตสาขาวิชาการบริหารการศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

8. พัชสุดา กัลยานุวุฒิ. (2558). ปัจจัยที่ส่งผลกระทบต่อผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษาของนักศึกษาระดับ ปวช. และระดับปวส. ของวิทยาลัยเทคโนโลยีพายัพ และบริหารธุรกิจ. สืบค้นเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ 2560, จาก www.payaptechno.ac.th/app/images/payap/research/research1/st005.pdf

9. พิมพ์พันธ์ เดชะคุปต์. (2550). ทักษะ 5C เพื่อการพัฒนาหน่วยการเรียนรู้และการจัดการเรียนการสอนแบบบูรณาการ. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

10. ยอแสง นาคกระแสร์. (2557). การศึกษาสภาพและปัญหาการบริหารหลักสูตรสถานศึกษาของข้าราชการครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานีเขต 3. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, ปีที่ 15 (ตุลาคม 2557 – มกราคม 2558) : 1.

11. สรายุทธ เพ็ชรซีก. (2553). “ปัจจัยทางครอบครัวที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น : ศึกษากรณีโรงเรียนมีนประสาทวิทยา เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร” วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์.

12. Dornbusch, S.M. and Others. 1987. Single Parents, Extended Household and the Control of Adolescent. Child Development. 56.

13. Hoy, W. K. & Miskel, C. G. (2001). Educational administration: Theory research and practice (6th edition. New York: McGraw-Hill.

14. Michael, A. C. (1999). The use of computer technology by academics to communicate internationality: Computer mediated communication and the invisible college. Retrieved April 10, 2005, from http//thailis.uni.net.th/DAO/search.

15. Reid RJ, et al. (2002) Efficient PCR-based gene disruption in Saccharomyces strains using intergenic primers. Yeast 19(4):319-28

16. Saeed, S. R. (1998). Effects of the internet on research, Information seeking and communication behavior of Australian academic psychologist. Retrieved April 10, 2005, from http//thailis.uni.th /DAO/search.

Most read articles by the same author(s)