A ABILITY TO PROBLEM SOLVING IN MATHEMATICS FOR GRADE 7-9 STUDENTS USING FUZZY LOGIC

Main Article Content

วรรณศิรินทร์ ภูฉายา ณัฐกรานต์ สุระภา ชนิษฐา คลังใหญ่ ดร. นิตยา จันตะคุณ ดร. อรุณี จันทร์ศิลา

Abstract

The purposes of this research were to study 1. problem solving  ability in mathematics of grade 7-9 students using fuzzy logic 2. factors which related to problem solving ability in mathematics of grade 7-9 students. The sample of this research was 119 students studying in grade 7-9, the 2nd semester of 2015  at the school in Maha Sarakham province. The tools used in this research were 2 types of test and questionnaire, while fuzzy logic correlation and chi-square were used in analyzing process.


Research found that most of students at grade 7 had low ability in mathematics problem solving at percentage 47.22, while grade 8 students had reached it in intermediate level at  percentage 35.60 and grade 9 students got it at low level with percentage 36.84. The factors that related to their mathematics problem solving ability was mathematics grades, classroom atmosphere, attitude towards mathematics and teaching behavior but not gender : it was not related to the ability of students to solve mathematical problems.

Article Details

Section
Research Article

References

นวลละออ สุภาผล. (2527). ทฤษฎีบุคลิกภาพ กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร.

พิมพ์พร ฟองหล่ำ. (2554). สภาพปัญหาการจัดการเรียนการสอนรายวิชาคณิตศาสตร์ทั่วไป.(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, สาขาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีปทุม).

มัณฑนา พรมรักษ์. (2556). ผลของการจัดกิจกรรมการเรียนรู้คณิตศาสตร์โดยใช้โมเดลการแก้ปัญหาที่เน้นกระบวนการกับทางปัญญา ที่มีต่อความสามารถในการแก้ปัญหาคณิตศาสตร์และความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต, จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย).

ยุพิน พิพิธกุล. (2530). การสอนคณิตศาสตร์. ภาควิชามัธยมศึกษา คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

รุจิรัตน์ พรหมรักษ์. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษานครปฐมเขต 1. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและสถิติทางการศึกษา, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

วิจิตร อาวะกุล. (2537). เทคนิคมนุษยสัมพันธ์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮ้าส์.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2558). ค่าสถิติพื้นฐานของคะแนนการสอบ O-NET ม.3 ปีการศึกษา 2557 จำแนกตามวิชา (คะแนนเต็ม 100 คะแนน) [online]. สืบค้นเมื่อ 16 มกราคม 2558, แหล่งที่มา: https://www.niets.or.th/uploadfiles/uploadfile/9/bdaea64f96d90aeca

สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2551). ทักษะกระบวนการทางคณิตศาสตร์ กรุงเทพฯ: คุรุสภาลาดพร้าว.

สาคร พิมพ์ทา. (2552). การพัฒนาโมเดลปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาร้อยเอ็ด เขต 3. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต การวิจัยการศึกษา, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม).

สิริพร ทิพย์คง. (2545). การแก้ปัญหาคณิตศาสตร์ กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

Aunola K. (2000). Parenting styles and adolescents' achievement strategies. Journal of Adolescence.

Campbell FA. (1994). Effect of early intervention on intellectual and academic achievement: a follow-up study of children from low-income families. Child Development.

Castle, W. E. (1913). Simplification of Mendelian formulae. The American Naturalist.

Polya, G. (1957). How to solve it. Princeton, NJ: Princeton University.

Rosenblatt, Louise. (1955). Individualized Instruction unit method of teaching administrator relationships. Madison: Wisconsin Research and Development Center for Cognitive University of Wisconsin.

Voskoglou, Michael Gr. (2011). Measuring Students Modeling Capacities: A Fuzzy Approach. Iranian Journal of Fuzzy Systems, 8(3), 23-33.

Zadeh, L.A. (1965). Fuzzy sets. Information and Control, 8(3), June.