The study and design of a device for automatic measurement of papaya crispiness

Main Article Content

อาทิตย์ พวงสมบัติ อนุพันธ์ เทอดวงศ์วรกุล จิรพงษ์ กสิกัลปพฤกษ์ แพรพลอย จันอินทร์

Abstract

The device for automatically measuring papaya crispiness was developed for use in selection of the variety of papaya suitable for making papaya salad. The device consisted of a bending mechanism having two links hinged together, a stepping motor for rotating the bending mechanism, a monitoring system for breaking of the papaya rod involving a light source and a light intensity measuring sensor, light dependent resistor and a microcontroller for controlling the rotation of bending mechanism and calculating the angle of the mechanism links. The operation started by preparing papaya into a rod with diameter of 6 mm and inserting the rod on the link of the bending mechanism. After pressing the starting switch, the stepping motor would rotate the link of the bending mechanism and bending two ends of the papaya rod towards each other until the papaya rod was broken. Once the papaya rod was broken, the light passed through the gap and reached the sensor leading to higher resistance of the sensor. The controlling program monitored the breaking of the papaya rod through the potential dropped across the sensor. When there was a change in such the potential the program stopped the motor. The angle of the link was calculated to represent the crispiness of the papaya rod. The higher the angle of the link, the lower the crispiness of the papaya rod. Test results showed that the device could display the crispiness of the papaya rod in agreement with manual bending and the obtained angle was related towork to limit with a correlation coefficient of 0.56.

Keywords

Article Details

Section
Post-harvest and food engineering

References

1. ธิราพร จุลยุเสน. (2559). การวิเคราะห์เนื้อสัมผัส. แหล่งที่มา: http://eng.sut.ac.th/ae/ae2016/src/file/SubjectDocument/file/Lab%203%20Texture%20Analyzer%20(2559%20theory)_1474471403.pdf, 15 สิงหาคม 2560.
2. รภัสสา จันทาศรี, สุนทร โชคสวัสดิ์ธนะกิจ และ วิวัฒน์ ไชยบุญ. (2560). การคัดเลือกมะละกอพันธุ์อาร์เอ็มยูเพื่อการ บริโภคผลดิบและความทนทานต่อ โรคไวรัสใบจุดวงแหวนในพื้นที่จังหวัดมหาสารคาม.วารสารเกษตรพระจอมเกล้า 35 (1): 146 -156.
3. ศันสนีย์ นาเจริญ กรียงศักดิ์ ไทยพงษ ปาริชาติ เบิร์นส อนุพันธ์ เทอดวงศ์วรกุล และ สุกัญญา วิชชุกิจ (2558). แนวทางการประเมินความกรอบของมะละกอดิบโดยใช้การทดสอบทางกล.วารสารสมาคมวิศวกรรมเกษตรแหงประเทศไทย 21 (2): 42-49.
4. Alam, Md.S., Kaur, B., Gupta, K., Kumar, S. (2013). Studies on refrigerated storage of minimally processed papaya (Carica papaya L.). Agricultural Engineering International: CIGR Journal 15, 275-280.
5. Chareekhot, K., Techavuthiporn, C., Wongs-Aree, C., Boonyarit-Thongchai, P., Kanlayanarat, S. (2014). Assessment of three green papaya (Carica papaya Linn.) cultivars (‘Krang’, Kaek Noul’, and ‘Kaek Dum’) for use as shredded fruit. Journal of Horticultural science & Biotechnology 89, 321-328.
6. Terdwongworakul, A., Burns, P., Wichchukit, S., Thaipong, K., Nacharoen, S. (2016). Classification of papaya crispiness based on mechanical properties Agricultural Engineering International. CIGR Journal, 18 (1), 294-300.