ข้อบกพร่องในการเขียนของนักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นชั้นปีที่ 2 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

Main Article Content

สุรัตน์ ศรีราษฎร์ รจเรข รุจนเวช

Abstract

          บทความนี้มุ่งศึกษาข้อบกพร่องในการเขียนเรียบเรียงสาระสำคัญที่ได้จากการอ่านของนักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นจำนวน 74 คน โดยพิจารณาจากการเขียนเรียบเรียงให้เป็นย่อหน้าที่ดีและการใช้ภาษา โดยศึกษาจากการเรียบเรียงสาระสำคัญที่ได้จากการอ่านบทความทางวิชาการเรื่อง “โครงสร้างสังคมญี่ปุ่น” ความยาว 29 หน้า  ผลการศึกษาพบว่ามีนักศึกษาเรียบเรียงเนื้อหาแต่ละย่อหน้าโดยขาดเอกภาพร้อยละ 98.64  ขาดสัมพันธภาพร้อยละ 85.03  และขาดสารัตถภาพร้อยละ 79.73  การเขียนที่ขาดสารัตถภาพนี้มีปริมาณข้อบกพร่องระดับปานกลางถึงระดับมากที่สุดมากกว่าครึ่งหนึ่ง  ส่วนการขาดความสมบูรณ์คิดเป็นร้อยละ 9.46  ด้านการใช้ภาษามีการใช้ภาษาที่บกพร่องทั้งเรื่องการใช้คำ การใช้ประโยค การใช้เครื่องหมายและวรรคตอน  รวมทั้งการใช้สำนวนอยู่บ้าง  แต่ไม่มีนัยสำคัญ


The article aims to identify typical errors found in a summarizing task by 74 second-year Japanese majors of Thammasat University. The students were asked to read a 29-page long academic article entitled Japanese Social Structure and summarise in a paragraph. Marking rubrics include the ability to rewrite a paragraph and language use. Findings revealed that students’ writings showed the lack of unity (98.64%), of coherence (85.03%), and of main idea (79.73%). More than a half of the students’ writings demonstrated a moderate-to-extreme lack of main idea. 9.46% of the writings was incomplete. As for language use, the problematic areas encompass word choice, selection of sentence structures, punctuation marks, spacing and the use of idiomatic expressions; they, however, are quantitatively of little importance.

Keywords

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความประจำฉบับ