ยมกในบทประพันธ์ของพาณะ

Main Article Content

นาวิน วรรณเวช ชานป์วิชช์ ทัดแก้ว

Abstract

            ยมกเป็นศัพทาลังการประเภทหนึ่งซึ่งเป็นที่นิยมในวรรณคดีสันสกฤต  หมายถึง การซ้ำพยางค์เป็นคู่  พยางค์ที่ซ้ำกันนั้นต้องมีความหมายต่างกัน  บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ยมกในร้อยกรองของพาณะกวีสันสกฤตคนสำคัญ  เพื่อให้เข้าใจรูปแบบการใช้ยมกในการประพันธ์ร้อยกรองในวรรณคดีสันสกฤตโดยมีสมมติฐานว่ายมกสามารถแสดงวัจนลีลาในร้อยกรองของพาณะได้  ผลการศึกษาพบว่า ในร้อยกรองของพาณะ 25 บท มียมกปรากฏอยู่  29  ครั้ง  ซึ่งยมกดังกล่าวล้วนเป็นยมกขนาดสั้น  จำนวนพยางค์ที่ซ้ำกันมากที่สุดคือ  2  พยางค์  ยมกส่วนใหญ่ปรากฏอยู่ตำแหน่งติดกันหรือใกล้กัน  มักอยู่กลางบาท  หากเป็นยมกรูปแบบที่เคยปรากฏมาก่อน  พาณะจะกำหนดให้ยมกนั้นมีเศลษะด้วย  ยมกลักษณะเหล่านี้จึงแสดงถึงลีลาเฉพาะของการประพันธ์ร้อยกรองของพาณะได้  และสามารถนำไปใช้เป็นเกณฑ์ในการวินิจฉัยร้อยกรองของพาณะที่ยังมีปัญหาเรื่องผู้แต่งได้ต่อไป


            Yamaka, one of well-known verbal figures of speech in Sanskrit literature, is syllabic repetition with different meaning. It is the objective of this essay to analyze Yamaka in Bāṇa’s poetry, one of major Sanskrit poets, in order to understand forms of Yamaka used in Sanskrit composition with the assumption that Yamaka is indicative of the style of Bāṇa’s poetry. The findings are that in Bāṇa’s poetry Yamaka appear 29 times in 25 stanzas. All of these are short Yamakas. Most often appearing are two close, or almost, syllabic repetitions in the middle of stanzas. Sometimes Śleṣa, Sanskrit punning, appears as old-fashioned Yamaka. Hence, these aspects are to be considered as the individual style of Bāṇa’s Yamaka, and the criteria to resolve the question of the authorship of Bāṇa’s poems.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความประจำฉบับ