พินิจวาทศิลป์โน้มน้าวใจในมหาชาติคำหลวง

Main Article Content

นิพัทธ์ แย้มเดช

Abstract

วาทศิลป์โน้มน้าวใจในมหาชาติคำหลวง เป็นกลวิธีสื่อสารของตัวละครที่ยกเหตุผลชักจูงให้ผู้รับสารคล้อยตามคำพูดของตน ผลการศึกษาวาทศิลป์โน้มน้าวใจของพระเวสสันดร พระนางมัทรี ชูชกและนางอมิตดา แสดงให้เห็นว่าวาทศิลป์โน้มน้าวใจที่สะท้อนจากบทสนทนาของตัวละครขึ้นอยู่กับสถานการณ์ที่ใช้วาทศิลป์โน้มน้าวใจ  ซึ่งเป็นปัจจัยกระตุ้นให้ผู้ส่งสารเลือกใช้ภาษาสื่อสารโน้มน้าวใจด้วยวิธีการต่างๆ  วาทศิลป์ที่สะท้อนจากบทสนทนาของตัวละครมีจุดประสงค์ปลุกเร้าให้ผู้รับสารตอบสนอง ส่งผลให้ผู้รับสารเกิดปฏิกิริยาไปกับวาทศิลป์ของผู้ส่งสาร  กล่าวได้ว่า มหาชาติคำหลวงแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของวาทศิลป์โน้มน้าวใจที่สะท้อนจากบทสนทนาของตัวละครอย่างหลากหลาย สะท้อนให้เห็นถึงสำนวนภาษาที่คมคาย หนักแน่น มีความไพเราะซาบซึ้งใจ และมีการใช้ภาษาเปรียบเทียบน่าประทับใจ นอกจากนี้วาทศิลป์โน้มน้าวใจยังสะท้อนความมีไหวพริบ และความชาญฉลาดของตัวละครที่แก้ไขสถานการณ์ในยามวิกฤตได้เป็นอย่างดี


            Rhetorical persuasion in Mahachat Kham Luang was the character’s communication strategy to use logic to persuade listeners.  The results of this study show that the persuasive rhetoric used by Phra Vessadon, Mussi, Chuchok and Amittada varies based on the contexts. Rhetorical strategies used by each character lead the listeners to respond and interact with the speaker. It can be assumed that the Mahachat Kham Luang shows the importance of rhetorical persuasion reflected from the dialogues of the characters, as well as poetic, witty, melodic and steady language together with impressive use of figurative language. In addition, the persuasive rhetoric reflects the flair and intelligence of the characters during a crisis.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความประจำฉบับ