A Causal Model of Flexible Learning and Adaptability Influenced by Intercultural Difference and Self- Effcacy

Main Article Content

เฉลิมชัย โสสุทธิ์ ประกฤติยา ทักษิโณ

Abstract

The purposes of this research were to 1) develop and check the validity of a
causal model of flexibility and adaptability was influenced by intercultural difference
and self – effcacy with empirical data and 2) analyze influence of flexible learning
and adaptation were influenced by intercultural difference and self – effcacy. The
samples were 658 the fourth students be multi – stage random sampling from the frst
semester of the academic year 2016 in faculty of education, Buriram Rajabhat University.
The instrumental research consisted of a questionnaire on 1) student background
information, 2) flexible learning test; 3) adaptation test and 4) intercultural difference
and self – effcacy test. Pearson Product Moment Correlation Analysis and structural
equation analysis (SEM) with the M plus program were used to analyze the data.
The fndings were concluded as follows 1) a causal model of flexibility and
adaptability was influenced by intercultural difference and self – effcacy was valid
with the empirical data : Chi Square = 42.722, df = 33, p = 0.1197, Chi Sq/df = 1.2946,
RMSEA = 0.021, CFI = 0.997, TLI = 0.994, SRMR = 0.026 and 2) the flexible learning was
influenced by adaptation, intercultural difference and self – effcacy directly. In addition;
the intercultural and self – effcacy were indirect to influenced to the flexible
learning through adaptation.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Paper)

References

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2558). หลากหลายรูปแบบการจัดการเรียนการสอนเพื่อพัฒนา Critical
และ Creative Thinking ของผู้เรียน. สำานักพัฒนาคุณภาพการศึกษา
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (มปท.).
ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์. (2559). การศึกษาในยุค Thailand 4.0. เชียงใหม่นิวส์
21 พฤศจิกายน (2559) : 7.
ประสาท จูมพล . (2549). การพัฒนาโมเดลเชิงสาเหตุของผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจใน
การเรียนรู้แบบยึดหยุ่นของนิสิตหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาซอฟต์แวร์.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สันติ วิจักขณาลัญฉ์. (2552). แนวคิดเกี่ยวกับความยืดหยุ่นในการเรียนรู้ Flexible Learning.
ค้นเมื่อ 8 กรกฎาคม 2560, จาก www.kku.ac.th
________. (2547). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้แบบยืดหยุ่น. คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
________. (2545). การพัฒนาระบบการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเป็นฐานสำาหรับ
นักศึกษาระดับอุดมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาหลักสูตรและ
การสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Carl, R. Roger. (1969). A Way of Being. Boston : Hougton Mifflin Company. ChungTeh
Fan. citing in Srisopa. 1977:160-161.
Gardner, Howard.(1983). Theory of Multiple Intelligences. (Online). ค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม
2560, จาก pirun.ku.ac.th/~g521460099/fles/ทฤษฎีการเรียนรู้พหุปัญญา.doc