Developmentof CreativeThinking inScienceSubject Using Inquiry Approach of Matthayomsuksa 3 Students

Main Article Content

จิรัญญา ไชยโย

Abstract

This experimental research aims to 1) develop creative thinking in science of
Matthayomsuksa3 students throughan inquiry approach, 2) examine science learning
achievement before and after the instruction using an inquiry approach, 3) investigate
the student satisfaction towards the instruction using an inquiry approach. Samples
inthis research were 39 Matthayomsuksa 3 students from MatthayomWatsing School,
studying in the second semester of academic year 2018. Samples were selected by a
purposive sampling method. The results revealed that 1) creative thinking scores of
37 students, accounting for 94.87,passed the criteria scores at 80%, but scores of 2
students(5.12%) did not pass the set criteria, 2)students’posttestaverage scores were
significantly higher than their pretest average scores at the .05 level, 3) the overall
satisfaction towards the instruction using an inquiry approach was at a high level.

Keywords

Article Details

Section
บทความวิจัย (Research Paper)

References

กรมวิชาการกระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช2551.กรุงเทพฯ:
โรงพิมพ์คุรุสภา ลาดพร้าว.
จุฬารัตน์ต่อหิรัญพฤกษ์(2551). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์และความสามารถ
ในการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่4โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทร์
วิโรฒประสานมิตร(ฝ่ายมัธยม) ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการและการจัดการเรียน
รู้แบบสืบเสาะหาความรู้.ปริญญานิพนธ์บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ชัชพิชฌาวรวงศ์. (2557). ผลการใช้ชุดกิจกรรมวิทยาศาสตร์เรื่อง อาหารกับการดำรงชีวิต
โดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้(5E)สำ หรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2.วิทยานิพนธ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ.
กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นัฐยา ทองจันทร์และพงษ์ศักดิ์แป้นแก้ว. (2559). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์
ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโดยการจัดการเรียนรู้แบบระดมสมอง. Journal
of Graduate Research. 7(1),1-14.
ปวัญญา นาคะวงศ์. (2557).ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่3เรื่องระบบนิเวศ
ที่เรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียนกับการเรียนแบบสืบเสาะหาความรู้. วารสารบัณฑิตศึกษา
มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 12(59), 157-163.
ภพ เลาหไพบูลย์. (2542). แนวการสอนวิทยาศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพาณิชย์.
วิจิตร วรุตบางกรู. (2531). ความคิดสร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: สำ นักพิมพ์ส.ส.ท.
วิมัณฑนา หงษ์พานิช. (2560).ผลการจัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการสืบเสาะหาความรู้วิชาวิทยาศาสตร์
พื้นฐาน 2เพื่อส่งเสริมความสามารในการคิดวิเคราะห์และการทำงานเป็นทิม สำ หรับนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่4.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต(สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน).
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
ศศิวิมลสนิทบุญ. (2559).ผลการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้5ขั้น (5E)ร่วมกับการใช้คำถาม
เชิงวิเคราะห์ที่มีต่อมโนทัศน์และการคิดวิเคราะห์ทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่6
เรื่อง ฟิสิกส์อะตอม. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอน. 8(22),197-207.
ศิริกาญน์โกสุมภ์และดารณีคำวัจนัง. (2549). สอนเด็กให้คิดเป็น. กรุงเทพฯ: เมธิปส์.
สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. (2557).ค่าสถิติพื้นฐานผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติ
ขั้นพื้นฐาน (O-NET) ปีการศึกษา 2555. กรุงเทพฯ: สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกระทรวงศึกษาธิการ. (2544). หนังสือเรียนรายวิชา
พื้นฐานวิทยาศาสตร์เล่ม 1 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่3 กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช2551.กรุงเทพฯ:คุรุสภาลาดพร้าว.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีกระทรวงศึกษาธิการ. (2548). หนังสือเรียนสาระ
การเรียนรู้พื้นฐานวิทยาศาสตร์กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5.
กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
สัญญา ศรีคงรักษ์. (2558). ผลการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์
ทางการเรียนและทักษะการคิดวิเคราะห์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4. วิทยานิพนธ์
ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรและการสอน). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฎรำ ไพพรรณี.
อับดุลเลาะ อูมาร์. (2559). ผลการจัดการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้5 ขั้น (5Es) เรื่องสมดุลเคมี
ที่มีต่อแบบจำลองทางความคิด ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และความพึงพอใจของนักเรียน
ชั้นมัธยมศึกษาปีที่5 โรงเรียนเคชะปัตตนยานุกูล จังหวัดปัตตานี.วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร
มหาบัณฑิต (การสอนวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์)ปัตตานี:มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
อารีพันธ์มณี. (2547). ฝึกคิดให้เป็นคิดให้สร้างสรรค์. กรุงเทพฯ: ใยไหม.
อุไรวรรณ ปานีสงค์. (2560). การจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสืบเสาะหาความรู้(5E) เสริมด้วย
เทคนิคการจัดแผนผังมโนทัศน์.วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. 11(1), 134-147.
ไอลัดดา ปามุทา. (2560).การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความคงทนทางการเรียนโดยใช้ชุดกิจกรรมการเรียน
รู้ประกอบการเรียนแบบสืบเสาะหาความรู้(5E) เรื่อง สารและการเปลี่ยนแปลง กลุ่มสาระ
การเรียนรู้วิทยาศาสตร์สำ หรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2. วิทยานิพนธ์การศึกษา
มหาบัณฑิต. (หลักสูตรและการสอน). มหาสารคาม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
Anderson, R.D.and other. (1970). Developing Children’s Thinking ThroughScience.
Englewood Cliffs: Prentice–Hall.
Bybee, R.andLandes,N.M.(1990). Science for life and living An Elementary School
science program from Biological Sciences Improvement Study (BSCS).
The American Biology Teacher. 52 (2), 92-98.
Cepni, I.Sahin, M.andIpek, M.S. (2010).Teachingfloatingand sinkingconcepts with different
methods and techniques based on the 5E instructional model. Asia-Pacific
forum on science Learning and Teaching. 11(2),1-39.
Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5-E Model a Proposed 7-E Model Emphasizes
Transfer of Learningand the Importance of Eliciting Prior Understanding.
The Science Teacher. 70 (6),56 –59.
Guiford, J.P. (1967).The Natureof HumanIntelligence. New York: McGraw-HillBook Co.
Karplus,R.and Thier,H. (1967). A new look at Elementary School Science. Chicago:
Rand – McNally.
Mednick,S.A. (1962).The AssociativeBasicof the CreativeProcess,PsychologicalReview.
69, 200-232.
Osborn, A. F. (1957). Applied imagination. New York: Charles Scridners Sons.