ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคตะวันออก และการมีส่วนร่วมในจัดการการท่องเที่ยว

  • ณิชกานต์ พิชิตนภากุล มหาวิทยาลัยวิทยาลัยบูรพา
คำสำคัญ: สมรรถนะผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคตะวันออก, การมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยว

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภาคตะวันออกและการมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวของภูมิภาคเพื่อชี้ให้เห็นความสัมพันธ์ในภาพรวม โดยการวิเคราะห์ข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ ซึ่งเก็บข้อมูลเชิงปริมาณผ่านแบบสอบถามจากผู้บริหาร 7 จังหวัด ประกอบด้วย จันทบุรี ชลบุรี ตราด ระยอง ปราจีนบุรี สระแก้ว และฉะเชิงเทรา และเก็บข้อมูลเชิงคุณภาพโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกบุคลากรซึ่งมีบทบาทสำคัญด้านการจัดการการท่องเที่ยวในท้องถิ่นภาคตะวันออกรวมทั้งผู้ที่เกี่ยวข้อง

ผลการศึกษา พบว่า ผลการวิเคราะห์เปรียบเทียบคะแนนการประเมินตนเองระหว่างประเด็นสมรรถนะต่างๆ ของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมีระดับคะแนนค่อนข้างสูงในประเด็นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ได้แก่ ความเข้าใจในผู้อื่น การเป็นผู้นำ การทำงานเป็นทีม และจิตมุ่งบริการ อย่างไรก็ตามมีระดับคะแนนปานกลางในเรื่องการมุ่งสู่ผลสัมฤทธิ์ การมุ่งพัฒนาผู้อื่น และความคิดริเริ่ม ทั้งนี้เมื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างคะแนนของแต่ละประเด็นสมรรถนะกับความเกี่ยวข้องในเรื่องการมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวในภูมิภาค พบว่า ประเด็นสมรรถนะที่มีความเกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมโดยตรงและมีคะแนนสูง ประกอบด้วยเรื่องความเข้าใจในผู้อื่น การเป็นผู้นำ และการทำงานเป็นทีม ส่วนประเด็นที่มีความเกี่ยวข้องกับการมีส่วนร่วมโดยตรงแต่มีคะแนนปานกลาง คือ การมุ่งผลสัมฤทธิ์ และความคิดริเริ่ม

ดังนั้น ผู้วิจัยเห็นว่าผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรคงไว้ซึ่งการมีความเข้าใจในผู้อื่น การเป็นผู้นำ และการทำงานเป็นทีม ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญต่อการยกระดับการท่องเที่ยวในภูมิภาคอันเป็นผลมาจากการมีส่วนร่วมระหว่างองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ขณะที่ผู้เกี่ยวข้องเชิงนโยบายควรยกระดับการสร้างความเข้าใจและความตระหนักเรื่องการมุ่งผลสัมฤทธิ์ให้กับผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อีกทั้งกระตุ้นให้ผู้บริหารมีความคิดริเริ่ม เพื่อให้การมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวในเรื่องที่สำคัญ ไม่ได้เป็นเพียงการสร้างการมีส่วนร่วม แต่จะสามารถนำไปสู่การขับเคลื่อนความสำเร็จได้ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ได้อย่างแท้จริง

เอกสารอ้างอิง

วรยุทธ สถาปนาศุภกุล. (2560). ผลสัมฤทธิ์การบริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น : กรณีศึกษา องค์การบริหารส่วนตำบลดอนแก้ว และเทศบาลตำบลเหมืองแก้ว จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 18(1), 114-124.

สำนักพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). โครงการจัดทำแผนที่เครือข่ายวิสาหกิจ (Cluster Mapping) เพื่อยกระดับความสามารถในการแข่งขัน. สืบค้นจาก https://cm.nesdb.go.th/

Boyatzis, R. E. (1999). Clustering competence in emotional intelligence: Insights from the emotional competence inventory (ECI). สืบค้นจาก https://www.ei.haygroup.com/resources/ Library_articles

Goleman, D. (1998). Working with emotional intelligence. New York: Bantam Books.

Hellriegel, D., Slocum, J. W., & Woodman, R. W. (2001). The management of organizational behavior. California: Prentice Hall.

Rosier, R. H. (Ed.). (1994). The competency model handbook: Volume 1-4. Lexington. MA: Linkage.

Spencer, L. M., & Spencer, S. M. (1993). Competence at work: Models for superior performance. New York: Wiley.

Yamane, Taro. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. 2rd ed. New York: Harper. And Row.

Zwell, M. (2000). Creating a culture of competence. New York: John Wiley.
เผยแพร่แล้ว
2018-12-26
การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (RESEARCH ARTICLE)