การรับรู้ในปัญหาด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลของนักศึกษากับการสื่อสารระหว่างบุคคลเพื่อการพัฒนาชุมชน

  • ณัฐนันท์ ศิริเจริญ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ
คำสำคัญ: ค่านิยมส่วนบุคคล, ความเชื่อส่วนบุคคล, การสื่อสารระหว่างบุคคล, การพัฒนาชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ ได้แก่  1) เพื่อสำรวจความคิดเห็นเกี่ยวกับปัจจัยด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลของนักศึกษา 2) เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลกับการพัฒนาชุมชน 3) เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านการสื่อสารกับบุคคลอื่นและการพัฒนาชุมชน 4) เพื่อสรุปนำเสนอแนวทางการแก้ไขปัญหาด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลที่ส่งผลกระทบต่อการสื่อสารกับบุคคลอื่น รวมทั้งจะส่งผลไปถึงการพัฒนาชุมชนในด้านต่างๆ วิธีดำเนินการวิจัยใช้วิธีการเก็บข้อมูลแบบผสมผสานทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ จากการตอบแบบสอบถามและการสนทนากลุ่มย่อย สรุปผลการวิจัยจากข้อมูลเชิงปริมาณ พบว่า กลุ่มผู้ให้ข้อมูลมีความคิดเห็นด้านค่านิยมส่วนบุคคลเกี่ยวกับปัจจัยการคิดนอกกรอบเพื่อสร้างความแตกต่าง ในระดับมากที่สุด จำนวน 18 คน คิดเป็นร้อยละ 17.47  ความคิดเห็นด้านความเชื่อว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตไม่ใช่เหตุบังเอิญและเชื่อว่าคนเราพัฒนาได้ถ้าตั้งใจจริงต้องทำได้  อยู่ในระดับมากที่สุดเท่ากัน คือด้านละ 14 คน คิดเป็นร้อยละ 13.59  ผลการทดสอบโดยมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ .05 พบว่า ความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านค่านิยมส่วนบุคคลกับการพัฒนาชุมชน มีค่าไคสแคว์ = .007 คือ ยอมรับสมมติฐาน ผลการทดสอบความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านความเชื่อส่วนบุคคลกับการพัฒนาชุมชน มีค่าไคสแคว์ = .091 คือ ปฏิเสธสมมติฐาน และผลการทดสอบความสัมพันธ์ของปัจจัยด้านเพศกับผลกระทบด้านการสื่อสารกับบุคคลอื่นและการพัฒนาชุมชน มีค่าไคสแคว์= .001  คือ ยอมรับสมมติฐาน ข้อมูลเชิงคุณภาพจากการสนทนากลุ่มย่อย สรุปได้ว่า กลุ่มผู้ให้ข้อมูลส่วนใหญ่ เห็นด้วยอย่างยิ่งว่าปัจจัยด้านค่านิยมและความเชื่อส่วนบุคคลจะส่งผลต่อการสื่อสารเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์กับบุคคลอื่นและส่งผลกระทบต่อการพัฒนาชุมชนให้เป็นไปในทางที่ดีมากขึ้น ในอีกด้านหนึ่งถึงแม้ว่าผู้คนในชุมชนมีปัจจัยทั้งสองด้านแตกต่างกันแต่ถ้าสามารถปรับค่านิยมและความเชื่อเข้าหากันได้และทำการสื่อสารกันได้อย่างเป็นมิตร  จะทำให้เกิดความร่วมมือเพื่อป้องกันและแก้ไขปัญหาในชุมชนของตนเองให้ประสบความสำเร็จได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เอกสารอ้างอิง

กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม. (2558). คนเราตัดสินใจเพื่อสิ่งแวดล้อมได้อย่างไร. กรุงเทพฯ : ส.ไพบูลย์การพิมพ์.

กมลชนก จันทร์แดง, ขวัญฤทัย บุญเนตร, นัฐพร อุตะมะและเพื่อน. (2561). ความเชื่อ. วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครลำปาง

ตระกูล ชำนาญ. (2561). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมเศรษฐกิจที่ส่งผลกระทบกับวิถีชีวิตของชุมชนในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยราชภัฏเชียงใหม่, 19(1), 105-113.

นันทนา ขุนภักดี. (2530). การวิเคราะห์ความเชื่อของชายไทยในสวัสดิรักษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

บ้านจอมยุทธ. (2561). ความเชื่อก่อนการนับถือพระพุทธศาสนา. สืบค้นจาก https://www.baanjomyut.com/library_2/extension-2/thai_philosophy/08.html

ปิ่นกนก วงศ์ปิ่นเพ็ชร์. (2558). ปัจจัยเชิงเหตุของพฤติกรรมสิ่งแวดล้อมของนักศึกษา ปริญญาตรีมหาวิทยาลัยภาครัฐในเขตกรุงเทพมหานคร. สุทธิปริทัศน์, 32(101), 121-133

พวงชมพู ไชยอาลา แสงรุ่งเรืองโรจน์. (2560). “กระบวนการสร้างพื้นที่สร้างสรรค์เพื่อสร้าง ความสัมพันธ์ระหว่างเยาวชนและผู้ใหญ่ผ่านภูมิปัญญาท้องถิ่น : กรณีศึกษา ชุมชนหมู่บ้าน หนองนาสร้าง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด”. วารสารวิถีสังคมมนุษย์, 5(1), 166-190.

ฤทธิณัณฑ์ เชื้อทอง และรุจิระ โรจนประภายนต์. (2559). คณะภาษาและการสื่อสาร สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. วารสารวิชาการ, 21(29), 110-143.

ฤทธิณัณฑ์ เชื้อทอง และรุจิระ โรจนประภายนต์. (2561). คณะภาษาและการสื่อสาร สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ วาทวิพากษ์: ค่านิยม มายาคติ และอุดมการณ์ที่ปรากฏ ในหนังสือ “วรรคทองในวรรณคดีไทย” วารสารธรรมศาสตร์, 37(1), 19-42.

สมปราชญ์ อัมมะพันธุ์. (2536). ประเพณีและพิธีกรรมในวรรณคดีไทย. กรุงเทพมหานคร :โอเดียนสโตร์.

สุพัตรา สุภาพ. (2531). สังคมและวัฒนธรรมไทย ค่านิยม ครอบครัว ศาสนา ประเพณี. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

สุพาณี สฤษฎ์วานิช. (2552). พฤติกรรมองค์การสมัยใหม่ แนวคิดและทฤษฎี. (พิมพ์ครั้งที่ 2). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

DeFleur, M. L., & Ball-Rokeach, S. (1982). Theories of mass communication (4th ed.). New York: Longman.

Miller, W. R. (1995). The ethics of motivational interviewing revisited. Behavioral and Cognitive Psychotherapy, 23, 345-348.

Phillips, H. P. (1965). Thai peasant personality: The patterning of interpersonal behavior in the village of Bang Chan. California: University of California Press.

Rokeach, M. (1973). The nature of human values. New York: Free Press.

Rojjanaprapayon, W. (1997). Communication patterns of Thai people in a non-Thai context. Doctoral dissertation Perdue University.

Schwartz, S. H. (2006). Basic human values: Theory, measurement, and applications. Revue française de sociologie.
เผยแพร่แล้ว
2018-12-26
การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
บทความวิจัย (RESEARCH ARTICLE)