Quality Child Care Center Development by Participation of Related Personnel in Pa-aoedonchai Subdistrict, Meung District, Chiang Rai Province

Main Article Content

วรรณิตา สอนกองแดง อนงค์ สุนทรานนท์ กาญจนา พรหมเรืองฤทธิ์ ศรันย์ ปองนิมิตพร ลาวัลย์ สมบูรณ์

Abstract

Child care center is a community service which plays an important and essential role for early childhood caring in current family situation. Development of quality child care center needs participation from all related personnel in community. The purposes of this participatory action research were to build community participation in model formulation of quality child care center development, and evaluate the development model. Forty-one participants were purposively selected from the stakeholders. The research was conducted between May 2015 and November 2016. The research instruments included the guidelines for operation of quality child care center. Data were collected using group discussions, in-depth interview, observation of behavior and participation of related personnel, and quality of child center questionnaire. The reliability of quality child center questionnaire was .97. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics and t-test. Qualitative data were analyzed using content analysis.


        The study results were as follows:


  1. 1. Related Personnel participate in the problem analysis and determine the need to solve the problem in which they find themselves. The problem has 6 parts. The planning phase, they have defined the development model and division of responsibilities according to the duties of personnel involved. And the evaluation phase, they have shared opinions, encourage each other and extend the timing according to the context of community. The mean score of behavioral observation and participation of related personnel is high score in every step of problem solving process but mean score of behavioral observation and participation of parents is low score in evaluation step of problem solving process.

  2. 2. The mean score of standardized practice for quality child center increased from 70.39 to 85.03, and increased significantly (p<.001) in every mean scores of standardized practice for quality child center.

          The results suggested that participation in the improvement of six criteria of quality child care center by relevant people in the community significantly affected the overall achievement of quality child care center. For sustainable development of quality child care center, development of participation process should be continuously promoted in all aspects.

Keywords

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (2559). มาตรฐานการดำเนินงานศูนย์พัฒนาเด็กเล็กขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2549). คู่มือการดําเนินงานโครงการศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่สู่เมืองไทยแข็งแรง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2555). รายงานผลการดำเนินงานศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่เขต 15 และ 16: คู่มือการดําเนินงานโครงการศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่สู่เมืองไทยแข็งแรง. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2557). คู่มือมาตรฐานศูนย์เด็กเล็ก. กรุงเทพฯ: สํานักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสารณสุข.
จิราภรณ์ แผลงประพันธ์. (2557). TDRI: Thailand Development Research Institute. Retrieved from http://tdri.or.th/tdri-insight/kt22/
จุฑารัตน์ ยะตะนัง และอัมเรศ เนตาสิทธิ์. (2556). การศึกษาการบริหารแบบมีส่วนร่วมตามเกณฑ์มาตรฐานศูนย์เด็กเล็กแห่งชาติ ของศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก สังกัดองค์การบริหารส่วนตำบล ในเขต อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง, 2(2), หน้า 73-83.
ชัชวาลย์ ทัตศิวัช. (2550). การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (Participatory Action Research- PAR): มิติใหม่ของรูปแบบวิธีวิจัยเพื่อการพัฒนาชุมชนระดับท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคําแหง.
นิตยา คชภักดี. (2556). ปริทัศน์การกำกับดูแลสุขภาพเด็กในคลินิกเด็กสุขภาพดี. ในทิพวรรณ หรรษคุณาชัย, รวิวรรณ รุ่งไพรวัลย์, สุรีย์ลักษณ์ สุจริตพงศ์, และวีระศักดิ์ ชลไชย: (บรรณาธิการ). ตำราพัฒนาการและพฤติกรรมเด็ก เล่ม 3 การดูแลเด็กสุขภาพดี (หน้า 1-10) กรุงเทพฯ: บริษัทบียอนด์ เอ็นเทอร์ไพรซ์ จำกัด.
บรรเจิดพร หาญแก้ว. (2549). การมีส่วนร่วมชุมชนในการดำเนินงานศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่: กรณีศึกษาในอำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง (วิทยานิพนธ์สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุญชอบ เกษโกวิท. (2545). ประสิทธิผลของการพัฒนาศูนยเด็กเล็กน่าอยู่แบบมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่เขต 2. Retrieved from http://203.157.71.117/ewtadmin/ewt/hpc2
เบญจมาพร อิ่มเอิบ. (2552). การมีส่วนร่วมของผู้นำชุมชนในการดำเนินงานศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่ ตำบลโป่งแพร่ อำเภอแม่ลาว จังหวัดเชียงราย (การค้นคว้าแบบอิสระพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลชุมชน). บัณฑิตวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
เพ็ญประภา เบญจวรรณ และ อัชฌา สุวรรณกาญจน์. (2552). ผลการปฏิบัติการมีส่วนร่วมเพื่อพัฒนาศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่: กรณีศึกษาศูนย์เด็กเล็กน่าอยู่โรงเรียนเทศบาล 1 อ.เมือง จ.นราธิวาส. Princess of Naradhiwas University Journal, 1(2), 126-141.
สุภางค์ จันทวานิช. (2543). วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Hall, B. L. (2001). I wish this were a poem of practices of participatory research. In P. Reason & H. Bradury. (Eds.). Handbook of action research. California: Sage.
Handerson, D. J. (1995). Conscious raising in participatory research: Method and methodology for emancipatory nursing inquiry. Advances in Nursing Science,17,58-69.
Park, P. (2001). Knowledge and participatory research. In P. Reason., & H. Bradbury, (Eds.). Handbook of action research. California: Sage.