Development of Public Speaking Skills through Davies’ Performance Instructional Model for Matthayomsuksa 6 Students in Chiengrai Vidhayakhome School, Chiang Rai Province

Main Article Content

รุ่งโรจน์ ต้นประดิษฐ ยุพิน จันทร์เรือง อัญชลี เท็งตระกูล

Abstract

The purposes of this study were 1) to construct effcient lesson plans to develop
public speaking skills based on Davies’ Performance Instructional Model; 2) to examine
the public speaking achievement of matthayomsuksa 6 students studying at Chiengrai
VidhayakhomeSchool,Chiangraiprovincebeforeandafterimplementingthepublicspeaking
lesson based on Davies’ Performance Instructional Model; 3) to investigate the
students’satisfactiontowardsthepublicspeakinglessonplansbasedonDavies’Performance
Instructional Model. The samples were 22 students studying in Matthayom 6 at Chiengrai
Vidhayakhome School, Chiangrai province in the second semester of the academic year
2014. The research instruments were six lesson plans for developing students’ public
speaking skills and a questionnaire investigating students’ satisfaction towards the lesson
plansbasedonDavies’PerformanceInstructionalModel.Sixlessonplanwereconstructedto
cover 12 teaching hours. After the 12 hours teaching, students were asked to do a
post-test, and the teacher evaluated them using a public speaking evaluation form. Then,
the results from the evaluation were examined for the effciency (E1/E2) and analyzed for
mean (gif.latex?\bar{X}), standard deviation (S.D.), and percentage in comparing with the 80 percent
criteria assigned by the school.
The fndings revealed that the effciency of the lesson plans used in developing
students’ public speaking skills based on Davies’ Performance Instructional Model for
matthayomsuksa 6 students at Chiengrai Vidhayakhome School, Chiangrai province, was at
84.12/90.47 which was higher than the 80/80 standard criteria. The results of the speaking
achievementafter the implementationofthedevelopedlessonplanwasat89.28 percent
whichwashigherthanthesetpercentageprescribedbytheschool.Fromthequestionnaires,
the students were satisfed with the lesson plans at the highest level, as it can be seen
from the mean at 4.77 and S.D. at 0.37.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles

References

กรมวิชาการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: กรมฯ.
ทินวัฒน์ มฤคพิทักษ์. (2548). พูดได้ พูดเป็น. (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: ฟาร์โกล๊บ.
นพพร ธนะชัยขันธ์. (2552). ขั้นตอนการสร้างและหาคุณภาพของเครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย. เชียงราย:
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. (อัดสำเนา).
นราวัลย์ พูลพิพัฒน์. (2529). ปัญหาการเรียนการสอนวิชาภาษาไทยในระดับมัธยมศึกษา เอกสาร
คำสอนกระบวนวิชา ED SEC 441. เชียงใหม่: ภาควิชามัธยมศึกษา คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นัฐพล สุขเสาร์. (2554). การใช้รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ในรายวิชาระบบ
เครือข่ายเบื้องต้น วิทยาลัยเทคนิคสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร
มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เชียงใหม่.
วรีวรรณ โขนงนุช. (2551). การพัฒนาชุดกิจกรรมการจัดการเรียนรู้ เรื่อง การเขียนลายสังคโลกโดยใช้
รูปแบบการเรียนการสอนทักษะปฏิบัติของเดวีส์ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
โรงเรียนเมืองเชลียง อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์. อุตรดิตถ์.
สนิท สัตโยภาส. (2538). พฤติกรรมการสอนภาษาไทยในระดับมัธยมศึกษา. กรุงเทพฯ: คุรุสภา.
สมชาติ กิจยรรยง. (2555). ศิลปะการพูดสำหรับผู้นำ. กรุงเทพฯ: เอ็กซเปอร์เน็ท