The Study of Mechanism and Potential for Sustainable Nature-based Tourism Activities Arrangement in Ubon Ratchathani

Main Article Content

อัยรดา พรเจริญ ปิยกนิฏฐ์ โชติวนิช สรายุทธ พรเจริญ ดุสิต จักรศิลป์

Abstract

This research aims 1) to study mechanism for sustainable nature-based tourism activities arrangement in Ubon Ratchathani, 2) to study potential for sustainable nature-based tourism activities arrangement in Ubon Ratchathani, and 3) to compare potential of various aspects of parks. The results are found that:


1. From interviewing, relevant officers who operate mechanism for sustainable nature-based tourism activities arrangement have to participate with themselves for success of works in the same rules. These procedures comprise various aspects such as activities, operational objects of activities, finance, physical and facilities, tourism plan, public relation and marketing, human resources, safety and risk, and customer relationship.


2. Nature-based tourism attractions in Ubon Ratchathani is able to be potentiality of tourism activities arrangement with various aspects; the value of natural resources from tourism activities is a good level; safety from tourism activity operation is a moderate level; and tourism activity popularity is a good level.


3. Pha Taem national park has potentiality of the value of natural resources, safety, and popularity with the most level (the highest potentiality), and Pha Luang Waterfall Forest Park has the least potentiality.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles

References

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). ยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. 2558-2560. กรุงเทพฯ: สืบค้นเมื่อ 9 มีนาคม 2560 จาก https://www.mots.go.th/ewt_dl_link.php?nid=7114

ชูศรี วงศ์รัตนะ (2560). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: ไทยเนรมิตกิจ อินเตอร์ โปรเกรสซิฟ.

ฉลองศรี พิมลสมพงศ์ และ เรณุมาศ มาอุ่น. (2553). การประเมินประสิทธิผลด้านการบริการนักท่องเที่ยวในแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 3(2), 1-18.

ปิยกนิฏฐ์ โชติวนิช, ธวมินทร์ เครือโสม, นิภา ชุณหภิญโญกุล และ คนอื่น. (2560). การพัฒนาช่องทางการผลิตและการตลาดผลิตภัณฑ์หวดนึ่งข้าวอัจฉริยะของกลุ่มวิสาหกิจชุมชนจักสานเชิงนวัตกรรม. วารสาร มทร.อีสาน, 4(2), 1-15.

พงระภี ศรีสวัสดิ์ และ คนอื่น. (2550). การศึกษากลไกและศักยภาพการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติอย่างยั่งยืนบนพื้นที่เกาะช้าง กิ่งอำเภอเกาะช้าง จังหวัดตราด. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

ศุภสร วงศ์ใหญ่ และ ปิยกนิฏฐ์ โชติวนิช. (2556). กลยุทธ์การตลาดที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจในการเลือกมาเที่ยวที่อุทยานแห่งชาติผาแต้ม จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศรีวนาลัยวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 3(6), 55-67.

สรายุทธ พรเจริญ และ อัยรดา พรเจริญ. (2561). ระบบสนับสนุนการตัดสินใจเพื่อจัดโปรแกรมการท่องเที่ยวตามต้นทุนของนักท่องเที่ยว กรณีศึกษาการท่องเที่ยวเมืองปากเซ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารเทคโนโลยีอุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 8(1), 25-35.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2559). สถิติการท่องเที่ยว. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2560 จาก http://webhost.nso.go.th/nso/project/table/file_form.jsp?province_id=ubon&pro_code=O-src-16&year=2559

อัยรดา พรเจริญ และ ฐิติพร อุ่นใจ. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของชุมชน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย พิชญทรรศน์, 12(2), 171-180.

Ardoin, M. N., et al. (2015). Nature-based tourism's impact on environmental knowledge, attitudes, and behavior : A review and analysis of the literature and potential future research. Journal of Sustainable Tourism, Retrieve from : http://dx.doi.org/10.1080/09669582.2015.1024258, 1-21.

Babu J. K. (2013). Sustainable tourism : Benefits and threats for MPA’S. Department of Management Studies, KMM Institute of Post Graduate Studies, Iupati, Retrieve from : http://ssrn.com/abstract=2184720, 2-11.

Matarrita, D. et al. (2010). Community agency and sustainable tourism development : the case of La Fortuna, Costa Rica. Journal of Sustainable Tourism, 18(6), 735-756.

Stange, J. and Brown, D. (2012). Tourism destination management achieving sustainable and competitive results. Washingtion: International Institute for Tourism Studies, George Washington University.

Prokosch, P. (2011). Tourism investing in energy and resource efficiency. New York: United Nations Environment Programmed.