ปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยสยาม

Main Article Content

Peng Liting

Abstract

บทคัดย่อ
งานวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาจีนของ
นักศึกษามหาวิทยาลัยสยาม เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ ที่มีผลต่อแรงจูงใจกับแรงจูงใจใน
การเรียนวิชาภาษาจีน โดยใช้ทฤษฏีที่เกี่ยวข้องกับแรงจูงใจของสพอลดิง (Spaulding, 1992) การวิจัยครั้งนี้
ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่ายโดยสุ่มตัวอย่างจำนวน 120 คน จากนักศึกษาจากคณะต่าง ๆ ที่ลงทะเบียนเรียนวิชา
ภาษาจีนที่คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม ปีการศึกษา 2556 ภาคเรียนที่ 1 โดยจำแนกปัจจัยที่ศึกษา
เป็น 2 ด้าน คือ (1) ปัจจัยภายนอก ได้แก่ สถานศึกษาสังคม และครอบครัว (2) ปัจจัยภายในได้แก่การ
พัฒนาตนเองความต้องการเดินทางสู่ประเทศจีนเพื่อท่องเที่ยว ศึกษาต่อ หรือทำงาน และความสนใจใน
ภาษาและวัฒนธรรม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ แบบสอบถามโดยเก็บข้อมูลเกี่ยวกับปัจจัยที่ส่งผล
ต่อแรงจูงใจในการเรียนวิชาภาษาจีนของนักศึกษามหาวิทยาลัยสยาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ
การวิเคราะห์ทางสถิติเพื่อหาความถี่ร้อยละค่าเฉลี่ยค่า t-test ค่า F-test และค่าสัมประสิทธ์ิสหสัมพันธ์ของ
เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่าในกลุ่มปัจจัยภายนอก3 ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนวิชาภาษาจีนนั้น ปัจจัยด้าน
สถานศึกษาส่งผลต่อแรงจูงใจมากที่สุด (X= 4.17)รองลงมาคือปัจจัยด้านสังคม (X= 4.02) และปัจจัยด้าน
ครอบครัว (X = 3.29) ตามลำดับ โดยในส่วนปัจจัยภายใน3 ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนวิชาภาษาจีนนั้น
พบว่าการวางแผนชีวิตส่งผลต่อแรงจูงใจมากที่สุด (X= 4.07)รองลงมาคือความสนใจในประเทศจีน (X=
3.46) และการเดินทางไปประเทศจีน (X= 3.00) ตามลำดับ
ผลงานวิจัยนี้ทำให้ทราบแนวทางในการส่งเสริมแรงจูงใจในการเรียนภาษาจีนของนักศึกษา
มหาวิทยาลัยสยาม พัฒนาผลสัมฤทธ์ิทางการเรียนและความสามารถทางการใช้ภาษาจีนและยังสามารถนำ
ผลที่ได้ไปใช้ในการวางแผนนโยบายเพื่อปรับปรุงแนวทางการจัดการเรียนการสอนวิชาภาษาจีนสำหรับ
ฝ่ายบริหารสถานศึกษาอีกด้วย


คำสำคัญ : ปัจจัยที่มีอิทธิพลแรงจูงใจ ภาษาจีนมหาวิทยาลัยสยาม

Article Details

Section
Research Article