Tourists’ Satisfaction on Visiting Retro Market: A Case Study of TalatKoKloi (KoKloi Retro Market) at Muang District, Rayong Province, Thailand

Main Article Content

Quandee Sripairoj La-iard Silanoi

Abstract

          The objective of this research is to study the tourists’ satisfaction on the 7Ps of the marketing mixed factors when visiting TalatKoKloi (KoKloi Retro Market), Muang District, Rayong Province, Thailand, according to the characteristic of the tourists. This study is the quantitative research which the questionnaires were used at the 384 sample size with 95% of level of confidence and the error is within .01 of the population standard deviation. The descriptive statistics used were frequency, percentage, mean and standard deviation and the inferential statistics used for comparing means were the t-test and One-way ANOVA which the Scheffeˊ Method was used for the multiple comparisons as well. The results of the study were that most tourists were Rayong residents, married, female, of approximately30-39 years old. Many of them were vocational or high school graduated, office personnel (with the monthly salary of about 10,000 to 19,000 baht), and preferred to travel during weekends. The tourists were satisfied most on the place (channels of distribution), people (staffs), process(service procedures), prices, physical evidence, and products and services, while the satisfaction on marketing promotions was regarded as adequate. The hypothesis test for the difference of the means was indicated that the tourists with different ages, marital status, occupations, and income be satisfied at the TalatKoKloi Retro Market differently at the 5% significance level; but for the tourists with different gender, educational level, duration of travels, and residences, there is no sufficient evidence to reject Ho: at the 5% significance level, that is, they do not have the different satisfaction at the TalatKoKloi Retro Market.

Keywords

Article Details

Section
Research Article

References

[1] การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2552). แนวคิดการส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. จุลสารท่องเที่ยว. 52(3), 5.

[2] การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงานระยอง. (2557). ข้อมูลจังหวัดระยอง. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม2557, จาก http://www.thai.tourismthailand.org.

[3] จิตตินันท์ เดชะคุปต์. (2540). ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับจิตวิทยาบริการในเอกสารการสอนชุดวิชาจิตวิทยาบริการ (เล่มที่ 1) หน่วย 1-7. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

[4] ตลาดน้ำเกาะกลอย Fanpage. (2557). การท่องเที่ยวและการเดินทางตลาดเกาะกลอย. วันที่ค้นข้อมูล 1 สิงหาคม 2557, จาก http://www.facebook.com/taladkokloi.

[5] จุรีรัตน์ เกตุแก้ว. (2556)1. ปัจจัยส่วนประสมการตลาดที่นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญในการท่องเที่ยวที่ตลาดน้ำหัวหิน. เอกสารงานวิจัยการค้นคว้าส่วนบุคคล หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการโรงแรมและการท่องเที่ยว มหาวิทยาลัยนเรศวร.

[6] ชลลดา มงคลวนิช และคณะ. (2556). ความสำคัญของปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในการตัดสินใจเลือกท่องเที่ยวตลาดน้ำของเยาวชนไทยในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารการบริการและการท่องเที่ยวไทย. 8(2), 75-90.

[7] บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2551). ระเบียบวิธีการวิจัยทางสังคมศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ. จามจุรีโปรดักท์.

[8] รัชนีย์ พัฒนะราช. (2552). แนวทางการพัฒนาตลาดการท่องเที่ยวจังหวัดอุบลราชธานี. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต สาขาการตลาด มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

[9] ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2541). การบริหารการตลาดยุคใหม่. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท๊กซ์.

[10] สำนักงานตลาดเกาะกลอย. (2557). ข้อมูลทั่วไปของตลาดเกาะกลอย. ระยอง.

[11] อดุลย์ จาตุรงคกุล. (2543). พฤติกรรมผู้บริโภค. (พิมพ์ครั้งที่6). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

[12] Kotler, P. (2003). Marketing Management. 10th ed, New Jersey: Prentice-Hall.

[13] Weiers, M. R. (2005). Introduction to Business Statistics. (5th ed.). Pennsylvania: Thomson-Brooks/cole.

[14] World Tourism Organization. (1998). Guide for Local Authorities on Developing Sustainable Tourism. Madrid: n.p.