The Development of Learning Model by Ubiquitous Environment

Main Article Content

Jirapon Liwa

Abstract

The purposes of this research were 1) to study the components of interactive electronic lessons in the ubiquitous environment 2) to develop electronic lessons and 3) to study the effectiveness of electronic lessons. The sample groups in this research were 5 secondary school teachers and 150 secondary school students utilizing electronic lessons. Successful application to the course was through a specific selection method. The tools used in the research are document synthesis, interview forms for instructors with best practices and electronic lesson evaluation forms and satisfaction assessment forms for students and teachers. Using as a case study in the experimental process course S31101 International History 1 to find the effectiveness of the electronic lessons in the 3 subject groups, 5 courses, as suggested by the committee. This included pre-study and post-test exams and exercises. The statistics used in the research were confidence values, consistency, percentage, mean, standard deviation and t-test. The results of the research were as follows: 1) Elements of interactive electronic lessons in the ubiquitous environment consisted of Network Learning Management System (LMS) Communication System (Communication) Content system (Content) and evaluation and evaluation system (Evaluation) 2) Electronic lesson development consists of a network learning management system using Google Site as a tool for publishing electronic lessons and registration for students and Google Sheet is as a database tool for learners. Communication systems use Google Mail for sending students work and communicating between teachers and students, or between students and students. All other Google tools can be accessed as well. A web board is used to communicate between each other in a non-real time, a lesson content system uses Google Doc to present detailed lesson content. Google Slide is used to present lesson content and YouTube to present multimedia for students, whilst the measurement and evaluation system (pre-test, post-test, as well as the satisfaction assessment form for students) uses Google Form and Google Sheet. Data collected by each component is related as a system. An evaluation of the consistency of the model by experts is equal to 0.91 and evaluation of the consistency by experts is equal to 0.90. In the experiment with the students, in the sample group it was found that the development value of the score increased by an average of 7.93 points and when evaluating the efficiency according to the criteria set 80/80 it was found that the electronic lessons had the efficiency value of 83.08/85.56 according to the criteria And when comparing between pre-test and post-test scores (t-test), it was found that the post-test scores of the students were significantly higher than before learning at the level of .05. It is therefore appropriate and can be used with other sample groups in other courses and 3) the effectiveness of electronic lessons. In the actual sample group, in 5 subjects in 3 learning strands, it was found that the average score after studying was higher than before learning with the increase of scores in all learning strands where interactive electronic lessons in the ubiquitous environment are used.

Keywords

Article Details

How to Cite
Liwa, J. (2019). The Development of Learning Model by Ubiquitous Environment. Journal of Information Technology Management and Innovation, 6(1), 89-97. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/itm-journal/article/view/167551
Section
บทความวิจัย

References

[1] กระทรวงศึกษาธิการ. (2545). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และ ที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545.กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
[2] สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2559). กรอบทิศทางการพัฒนาการศึกษาในช่วงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 10 พ.ศ. 2550 – 2554 ที่สอดคล้องกับแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2545-2559.
[3] สุนทรัสส์ เพชรรักษ์คำด้วง. (2559). รูปแบบการบริหารเชิงกลยุทธ์เพื่อพัฒนาทักษะการคิด ของนักเรียนในศตวรรษที่ 21. นครศรีธรรมราช : สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช.
[4] สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา. (2557). รายงานการประเมินคุณภาพภายนอกของสถานศึกษาระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กรุงเทพฯ : พิมพ์ดี.
[5] พรทิพย์ อุดร. (2550). ศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ และความสามารถด้านการคิดอย่างมีวิจารณญาณของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เรียนด้วยวิธีการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือรูปแบบ STAD. พระนครศรีอยุธยา. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
[6] ไพจิตร สดวกการ. (2543). เรียนผูกเรียนแก้ภูมิปัญญาไทยที่สอดคล้องกับทฤษฎีคอนสตรัคติวิสซึม. ปฏิรูปการศึกษา.
[7] ศุภลักษณ์ ทิพย์วงศา. (2556). การส่งเสริมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษและการเรียนรู้แบบนำตนเอง โดยใช้บทเรียน E-Learning ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. มหาสารคาม : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
[8] ภูริตา เบาเนิด. (2555). รูปแบบการเรียนการสอนแบบยูบิควิตัส ตามความต้องการของโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานีเขต 2. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยราชมงคงธัญบุรี.
[9] ดาววรถา วีระพันธ์. (2561). ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการเรียนการสอนผ่านเว็บแอปพลิเคชั่น. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, ปีที่ 5 (ฉบับที่1), 145-154.
[10] วิจารณ์ พานิช. (2550). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร : มูลนิธิ สดศรี-สฤษดิ์วงศ์.
[11] ชายแดง มิ่งเมือง. (2560). ผลการศึกษาการจัดการเรียนรู้โมบายเลิร์นนิ่งด้วยเทคนิคสเปซริพิททิชั่น. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, ปีที่ 4 (ฉบับที่2), 167-176.
[12] กริช กองศรี. (2560). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้บทเรียนออนไลน์และการเรียนโดยใช้ปัญหาเป็นฐาน กรณีศึกษารายวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศนักศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยีสารสนเทศและนวัตกรรม, ปีที่ 4 (ฉบับที่1), 106-112.