A Study on the Context Problems and Needs of Using the e-Learning for Learning and Teaching

Main Article Content

กาญจนา แซ่เฮ้ง

Abstract

Abstract


 


            The objectives of the research were 1) to investigate the guidelines for promoting teaching professional training courses by applying Social Media, 2) to develop media for public relations of the training courses, and 3) to assess the results of using the media for public relations of the training courses. The target population was two hundred teachers who attended the teaching professional training courses of the Community ICT Learning Center in 2018. The instrument was media for public relations of the teaching professional training courses with photos and video. The statistics used were the percentage, mean and standard deviation.


            1) The study showed that the guidelines for promoting the teaching professional training community consisted of 1) two training courses, 2) media for public relations with photos and video, 3) three steps of public relations process: target group, media design and development for public relations and method for promotion, 4 two communication channels: facebook and line, and 5 five indicators. The overall opinion of the experts toward the appropriateness of the guidelines was at the highest level. 2) The overall opinion of the expert toward the  appropriateness of the media for public relations of the teaching training courses was at the highest level. 3) The overall satisfaction of the trainees with the media for public relation of the teaching training courses was at the highest level.

Keywords

Article Details

How to Cite
แซ่เฮ้งก. (2019). A Study on the Context Problems and Needs of Using the e-Learning for Learning and Teaching. Journal of Information Technology Management and Innovation, 6(1), 29-40. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/itm-journal/article/view/199366
Section
บทความวิจัย

References

[1] มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม คณะเทคโนโลยีสารสนเทศ. (2556). รายงานผลการดำเนินงานปีการศึกษา 2552-2556. มหาสารคาม: ผู้แต่ง.
[2] เขมณัฏฐ์ มิ่งศิริธรรม. (2556). Social Media สื่อสร้างสรรค์เพื่อการศึกษา. วารสาร Veridian E-Journal, 6(1), 72-81.
[3] Williamson, A. (2013). Social Media Guidelines for Parliaments. Retrieved from: http://www.ipu.org/PDF/publications/SMG2013EN.pdf
[4] ทัศนีย์ ผลชานิโก. (2560). การประชาสัมพันธ์ (Public Relations). สืบค้นจาก http://www.prd.go.th/ewt_dl_link.php ?nid=124414
[5] วิยะดา ฐิติมัชฌิมา. (2553). เครือข่ายสังคมออนไลน์: แนวโน้ม ปรากฏการณ์ และจริยธรรม. วารสารนักบริหาร, 30(4), 150-156.
[6] จักรกริช ปิยะ. (2557). การศึกษาการใช้สื่อสังคมออนไลน์ (Social Media) เพื่อการบริหารงานก่อสร้าง กรณีศึกษา ห้างหุ้นส่วนจำกัด เทคโนบิวเดอร์ (2001) อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี, นครราชสีมา.
[7] สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2556). ศักยภาพสื่อประชาสัมพันธ์ในยุคสังคมออนไลน์. สืบค้นจาก http://www.addkutec3.com
[8] อภิชัจ พุกสวัสดิ์ และกุลทิพย์ ศาสตระรุจิ. (2556). การประชาสัมพันธ์ภายใต้กระแสสื่อสังคมออนไลน์. วารสารการประชาสัมพันธ์และโฆษณา, 6(2), 24-38.