The Effects of New Media Digital Content behavior to the Substance of the Adolescent Health Communications Continue Thailand through Social Media

Main Article Content

รตนดา อาจวิชัย วิมล เขตตะ เกียรติศักดิ์ อ่อนตามา

Abstract

Abstract


 


This research report has the objective to develop and study the effects of new media Digital Content behavior to the substance of the adolescent health communications continue Thailand through social media. By storing the data in the questionnaire online satisfaction. Explore a sample of 18-24 year old who are members of the Facebook Fanpages Healthy Delivery have 172 people with data analysis. Find the percent of average and standard deviation.


Results indicate that1. New media Digital Content behavior to the substance of the adolescent health communications continue Thailand through social media Found that Facebook Page(Healthy Delivery)Engagement Rate is medium level (0.86). 2. The exposure of Thai adolescents on health communication through social media, new media and Digital Content towards exposure among Thai adolescents on health communication through social media online. Found that most of the respondents have time used social media every day per week, most of 75.58 applications to access the online social media. The most Facebook and 88.95 have the opportunity to see a health information via social media 1-2 days. A week, most of 33.14 when meet or see health information through social media Click to read most of 68.60.The satisfaction on types of Facebook fanpages Healthy Delivery are at high level. 

Keywords

Article Details

How to Cite
อาจวิชัยร., เขตตะว., & อ่อนตามาเ. (2019). The Effects of New Media Digital Content behavior to the Substance of the Adolescent Health Communications Continue Thailand through Social Media. Journal of Information Technology Management and Innovation, 6(1), 213-222. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/itm-journal/article/view/199495
Section
บทความวิจัย

References

[1] หนึ่งหทัย ขอผลกลาง. (2552). พัฒนาการและแนวโน้มของการวิจัยด้านการสื่อสารสุขภาพในประเทศไทย (รายงานการวิจัย).นครราชสีมา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
[2] มุทิตา โพธิ์กะสังข์. (2551). เว็บไซต์สุขภาพการสื่อสารสุขภาพแบบมีปฏิสัมพันธ์ และคุณภาพข้อมูลในเชิงการแพทย์ และสาธารณสุข. (วิทยานิพนธ์ปริญยามหาบัณฑิต), จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพ.
[3] ขวัญฤทัย สายประดิษฐ์. (2551). บทบาทนักประชาสัมพันธ์กับการประชาสัมพันธ์ในสื่อใหม่ ตอนที่ 1. พัฒนาเทคนิคศึกษา,
20( 65), 42-51.
[4] กาญจนา แก้วเทพ, กิตติ กันภัย และปาริชาติ สถาปิตานนท์ สโรบล. (2543). การศึกษาการใช้สื่อใหม่เพื่อเสริมสร้างภาพลักษณ์ของกองทัพบกไทย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
[5] ยุทธนา ศรีงาม. (2557). สิทธิเสรีภาพในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารของสื่อมวลชนไทยในสื่อใหม่ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วย การกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550. (วิทยานิพนธ์ปริญยามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, กรุงเทพฯ.
[6] คณิศร รักจิตร. (2557). กลยุทธ์บนเว็บเพื่อการสื่อสารสุขภาพท้องถิ่นกับประชาชนในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, ปัตตานี.
[7] Facebook Engagement Metrics. (2562). สืบค้นจาก https://www.klipfolio.com/resources/kpi-examples/social-media/facebook-engagement-metrics
[8] บุญชม ศรีสะอาด. (2545). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
[9] กรวิชญ์ จงอุดมทรัพย์. (2557). การรับรู้และความสอดคล้องของค่านิยมไทยในละครซิทคอม เรื่อง บ้านนี้มีรักของผู้ชมในกรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต), มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, ปทุมธานี.
[10] Visual Social Media Marketing ศัพท์โซเชียลมาแรงที่สุดในเวลานี้. (2556). สืบค้นจากhttp://thumbsup.in.th/2013/04/visual-social-media-marketing/
[11] ZidanRider. (2556). Infographics คืออะไร และนำไปใช้งานอย่างไร. สืบค้นจากhttp://www.oknation.net/blog/print.php?id=843232
[12] สราวุฒิ ตรีรัตน์ตระกูล. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับรู้ ข้อมูล ข่าวสาร ที่มีกับภาพลักษณ์ ของมหาวิทยาลัยเอกชนไทยในทัศนะของนักเรียนในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 2(1), 53- 61.
[13] ลักษมี คงลาภ. (2555). พฤติกรรมการเปิดรับและความต้องการของเด็กและเยาวชนที่มีต่อรายการสำหรับเด็กและเยาวชนทางสถานีโทรทัศน์เพื่อการบริการสาธารณะไทยพีบีเอส. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 6(2), 113-143.
[14] กชพรรณ สุดปาน. (2556). การรับรู้และการจดจําโฆษณาแฝงในละครซิทคอมเรื่องบ้านนี้มีรัก. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต),มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, กรุงเทพฯ.