The Potential Surface Analysis (PSA) for Agricultural Community Development in Pa Phai Sub-district Municipality, San Sai District, Chiang Mai

Main Article Content

Pradchamas Lanchanon

Abstract

This research aims of studying the spatial potential of Pa Phai municipality for the community development planning according community context, including submit land uses guidelines for community development according the spatial potential for sustainable community development. The research methodology includes field surveys with survey form and map. The potential of land use was then analyzed by Potential Surface Analysis (PSA). The finding are as follows : Pa Phai municipality is a semi rural-urban community and can be identified as a the agricultural community. There are physical conditions that are suitable for agriculture, especially in the central and southern areas that are suitable for rice farming because of the water supply and irrigation systems. The uplands are suitable for growing dry crops, perennial crops and horticulture. The high potential areas suitable for agriculture, along the Mae Faek irrigation canal and the southern and west of the study areas should be preserved as agricultural areas with rural residential and commercial land uses. The high potential areas suitable for residential area in the western and central part of  Pa Phai municipality. The northern areas should be reserve for environmental and forest conservation land use and the continuous area in the lower part should be preserved as the buffer zone for environmental conservation. These will encourage sustainable agricultural community development.

Keywords

Article Details

Section
Articles

References

1. Ativitavas, P., & Thongsukplang, S. (2006). การวิเคราะห์ปัจจัยทางกายภาพที่มีอิทธิพลต่อศักยภาพทางพื้นที่ เพื่อรองรับการตั้งถิ่นฐานและการพัฒนาความเป็นเมืองในจังหวัดสมุทรสาคร นครปฐม สมุทรสงคราม เพชรบุรี และอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยใช้วิธี Potential Surface Analysis (PSA). [Potential Surface Analysis (PSA) for Urban Development in Samutsakorn, Nakorn pathom, Samutsongkram, Petchaburi and Huahin, Prajuabkirikhan]. Journal of Architectural/Planning Research and Studies, 4, 37-50.
2. Banthaothuk, P. (2014). รูปแบบการใช้ที่ดินเพื่อการเกษตร และระบบการผลิตปาล์มน้ำมัน: กรณีศึกษา ตำบลคลองพลู อำเภอหนองใหญ่ จังหวัดชลบุรี. [Patterns of Agricultural Land Use and Oil Palm Production System: A Case Study of Klong Plu Sub-district, Nong Yai District, Chon Buri Province]. Journal of Humanities and Social Sciences, Burapha University [วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา], September -December 2014, Vol 22, No 40, 43-63.
3. Bhandhasu, E., & Bejrananda, M. (2011). พฤติกรรมการเดินทางในเมืองหลักของภูมิภาค: กรณีศึกษา เมืองเชียงใหม่. [Travel behavior in regional city: A case study of Chiang Mai city]. Journal of Faculty of Architecture Khon Kaen University, 10, 74-91.
4. Bunyapravitra, T. (2012). การวางผังและออกแบบเมืองสู่ความยั่งยืนตามเกณฑ์หลักการเติบโตอย่างชาญฉลาด. [Urban Design and Planning for sustainable according to Smart Growth principles]. Retrieved July 30, 2012, from https://asiamuseum.co.th/upload/forum/SmartGrowLong.pdf.
5. Deadman, P., Robinson, D., Moran, E., & Brondizio, E. (2004). Colonist household decisionmaking and land-use change in the Amazon Rainforest: an agent-based simulation. Environment and Planning B: Planning and Design. Vol 31, 693-709. Retrieved December 5, 2013, from https://www.indiana.edu/~act/files/publications/ 2004/04-08_ ColonistHouseholdDecisionmaking.pdf
6. Department of Public Works and Town & Country Planning. (2006). เกณฑ์และมาตรฐานผังเมืองรวม พ.ศ. 2549 [Criteria and Standards for Comprehensive Plan, 2006]. Bangkok.
7. Department of Public Works and Town & Country Planning. (2008). โครงการศึกษาตัวแบบมาตรฐานที่ใช้ในการวิเคราะห์เพื่อวางผังเมืองรวม. Bangkok.
8. Department of Town and Country Planning. (2001). เกณฑ์และมาตรฐานการวางและจัดทำผังเมืองรวม ฉบับปรับปรุง พ.ศ.2544. [Criteria and Standards for Comprehensive Plan : Revised edition 2001]. Bangkok.
9. Nakya, S., Leopairojna, S. K, Rangsiraksa, L., & Silapathong, C. (2011). การใช้ข้อมูลจากดาวเทียมและการวิเคราะห์ศักยภาพของพื้นที่เพื่อรองรับการขยายตัวของเมืองในเขตเทศบาลเมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. [Use of Satellite Data and Potential Surface Analysis for Urban Expansion of Hua Hin Municipality, Prachuap Khiri Khan Province]. Proceedings of 49th Kasetsart University Annual Conference: Architecture and Engineering, February 1-4, (pp. 409-418). Bangkok, Thailand.
10. Kuariyakul, S. (2001). ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์เชียงใหม่. [Geographic Information Systems for Chiang Mai]. Department of Geography, Faculty of Social Sciences, Chiang Mai University. Chiang Mai.
11. Lambin, E.F., Rounsevell, M.D.A., & Geist, H.J. (2000). Are agricultural land- use models able to predict changes in land-use intensity?. Agriculture, Ecosystems and Environment. Vol 82, 321-331. Retrieved December 5, 2013 form https://www.scencedirect/science/artcle/pii/S0167880900002358
12. Lanchanon, P. (2013). การศึกษาศักยภาพแหล่งเกษตรกรรม เพื่อการอนุรักษ์ให้เป็นพื้นที่สีเขียวของเมืองเชียงใหม่. [The Potential of Agricultural Lands for Conservation of Green Area in Chiang Mai City]. Journal of Architectural/Planning Research and Studies (JARS), Volume 10(2), 115-137.
13. Land Development Department. (2012). การจำแนกกลุ่มชุดดิน [Soil Classifications]. Retrieved January 15, 2012, from https://www.ldd.go.th/menu_download/download-1.htm
14. McHarg, Ian L. (1971). Design with Nature. USA: Doubleday/Natural History Press.
15. Mongkonviboon, P. (2010). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจปลูกถั่วเหลืองฝักสดของ เกษตรกร: กรณีศึกษา บริษัท เชียงใหม่โฟรเซ่นฟูด จำกัด (มหาชน). [Factors Affecting the Decision of Farmers Making on Fresh Pod Soybean Growing : A Case Study of Chiangmai Frozen Food Company, Public Limited]. Special problem, Master of Business Administration in Business Adminitration. Chiang Mai, Maejo University.
16. Peerapun, W. (2012) เทคนิคการวิเคราะห์สำหรับการวางแผนภาคและเมือง [The technique of analysis for urban and regional planning]. Bangkok: Jarunsanitwongkarnpim.
17. Phongpipattanapan, S. (1999). การวิเคราะห์เขตบริการโรงเรียนโดยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์: กรณีศึกษา อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก. [An Analysis of schools service areas using geographic information system : a case study of Amphoe Pak Phli, Changwat Nakhon Nayok]. Thesis. Gradute School, Srinakharinwirot University, Prasarnmit Campus. Bangkok. (Thailand).
18. Sukpromsun, B. (2015). การวิเคราะห์ศักยภาพพื้นที่เพื่อรองรับการขยายตัวของชุมชนโดยรอบมหาวิทยาลัยพะเยา. [Potential Surface Analysis for Urban Expansion around University of Phayao]. Journal of Science and Technology. [วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี], July – September 2015, Vol 23 No 3, pp 432-445.
19. The Treasury Department. (2012). สรุปราคาประเมินทุนทรัพย์ที่ดิน รอบบัญชี ปี พ.ศ. 2555 – 2558 จังหวัดเชียงใหม่ [Summary of estimated land prices during 2012-2015 in Chiang Mai province]. Retrieved March 2, 2012, from https://www.treasury.go.th/internet/land/province_price.htm.
20. Yardmak, P., & Anukulyudhathon, E. (2013). ศักยภาพเมืองเชียงใหม่ต่อการเป็นพื้นที่กันชนนอกเขตอนุรักษ์อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย. [The potential of Chiang Mai city to as a buffer zone outside the protected area of Doi Suthep – Pui national park]. Proceedings of 49th Kasertsart University Annual Conference, February 1-4, (pp. 138-147). Bangkok, Thailand.