การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญานาฏศิลป์ไทยในยุคปัจจุบัน

  • นุชนารถ รอดสะอาด คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • พัฒน์ศรุต ช้างนิล คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • พีรณัฐ ทรงเกตุกุล คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
  • มนทิรา มะโนรินทร์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
Keywords: Thai classical dance, Thai classical dance for health, Exercise, Creative economy

Abstract

Thailand has developed a creative economy based on a combination of culture, tradition and wisdom, by a focus on linking with a national capital such as natural capital, physical capital, social capital, human capital, financial capital and cultural capital Is a driving force to change the country from the old economy into the new economy called Creative Economy, which is one of the interesting businesses that is Thai Fit Studio that is consistent with the creative industry. The 4 categories by the Office of the National Economic and Social Commission are: 1) Cultural Heritage, which is the use of Thai dance wisdom to initiate and develop in accordance with the exercise for health 2) Arts by using the basic knowledge of Thai dance such as Thai standard dance, Thai archeology dance, and Thai folk dance and the basics of Khon performances Used as a precursor to the development of activities 3) Modern media is an integration with the science of motion Including the use of accompanying music techniques 4) Functional Creation Thai Fit Studio has designed and divided the teaching style into 3 activities for students to choose according to their preferences. Thai Myth Thai Folk and Thai Martial Arts, which run the creative business of Thai Fit Studio, is a role in bringing art and culture to create and add value. Until becoming a brand image and the clearer examples of creative work for health Shows that the current Thai dance Not just a symbol of Thai culture But can be applied to exercise that is consistent and suitable for the lifestyle and needs of people in the present day as well.

References

กวีพล พันธุ์เพ็ง. (2558). กระแสนิยมการออกกำลังกายกับโอกาสของธุรกิจฟิตเนสไทยที่ไม่ควรมองข้าม. สืบค้น 20 พฤศจิกายน 2561, จาก https://www.scbeic.com/th/detail/product/1347
จาก http://www.nesdb.go.th/ewt_dl_link.php?nid=6422
ชุติมา ศิริกุลชยานนท์. (ม.ม.ป). การออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ. สืบค้น 26 พฤศจิกายน 2561, จาก http://www.dekthaidoodee.com/บทความ-การออกกำลังการเพื่อสุขภาพ.aspx
ญาดา จุลเสวก. (2560). การดำรงอยู่ของนาฏศิลป์ไทยในศตวรรษที่ 21. วารสารศิลปกรรมศาสตร์
ทิบดี ทัฬหกรณ์. (2561).วารสารสาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ ปีที่ 11 ฉบับที่ 1 เดือน มกราคม-เมษายน 2561. มหาวิทยาลัยศิลปากร
ทีซีดีซี. (2560). เศรษฐกิจสร้างสรรค์ในวัน Thailand 4.0. สืบค้น 26 พฤศจิกายน 2561,
ปกรณ์ ฮูเซ็น. (2559). ออกกำลังกายให้มีประสิทธิภาพ ตามแบบ Lifestyle Medicine. สืบค้น 26 พฤศจิกายน 2561, จาก http://www.thaihealth.or.th/blog /topic/A+Lifestyle+Medicine
พิริยะ ผลพิรุฬห์. (2556). เศรษฐกิจสร้างสรรค์กับการพัฒนาประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์ปริทรรศน์สถาบันพัฒนศาสตร์, 7(1), 9-10. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 21(1), 48-61.
มาดาพร น้อยนิตย์. (2561). Thai fit. วิทยากรพิเศษบรรยายในรายวิชา PAE636 ศิลปะการแสดงศึกษากับภูมิปัญญาไทย. คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ภาวะสังคมไทยไตรมาสสาม ปี 2561. สืบค้น 13 ธันวาคม 2561, จาก https://www.nesdb.go.th/ nid=socialoutlook_report
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติสำนักนายกรัฐมนตรีแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ สิบสอง พ.ศ. 2560-2564. สืบค้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2561,
สุเทพ พันประสิทธิ์. (2559). การศึกษาเพื่อพัฒนาธุรกิจสร้างสรรค์ของตลาดน้ำในกรุงเทพมหานคร. (รายงานการวิจัย). ศูนย์วิจัยมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์: กรุงเทพฯ.
อภิสิทธิ์ ไล่สัตรู. (2554). หุ้นส่วนประเทศไทย. สืบค้น 13 ธันวาคม 2561, จาก https://www.home.co.th/hometips/detail/เมื่อวิธีคิดคือหุ้นส่วนสำคัญในธุรกิจสร้างสรรค์
อาภาวรรณ โสพลธรรมรักษ์. (2559, 21 พฤศจิกายน). “ขยับแบบโขน” ศิลปะไทยสุขภาพดี. เดลินิวส์, น.1-5.
Published
2019-06-28