การพัฒนาอัตลักษณ์ผ้าไหมบุรีรัมย์สู่การออกแบบผลิตภัณฑ์เชิงพาณิชย์

Main Article Content

สินีนาฏ รามฤทธิ์

Abstract

The purposes of this research were 1) to examine and collect the data of Buriram’s Handicraft; 2) to analyze Buriram silk’s information in order to apply as a concept in commercial product design; and 3) to synthesize Burirum silk’s identity to be related with the commercial product design. Mixed methods research design involving qualitative and quantitative research was applied. The silk was surveyed in 23 districts of Buriram province by purposive sampling where four ethnic groups’ identities were originated: Thai-Laos, Thai-Korat, Thai-Khmer, and Thai-Kui selected by purposive sampling. In analyzing and synthesizing silk identity replication, the straight line and equilateral triangles’ theories were employed. The explicit knowledge gained was evaluated to design the commercial products and the explicit knowledge handbook. The results revealed 63 silk patterns categorized in terms of ethic groups. These patterns were arranged in order of ages and origins to be as a model pattern. Ikat was a main technique used, followed by line merger, and plain weave. The outstanding colors of each ethic group were navy blue, white-gray, yellow and red. 552 patterns were obtained from the two theories and seven patterns were experimentally weaved. The patterns were applied in designing of the model products, namely cushion products, women’s blouses, eyeglass cases, and three types of working women’s bags, together with an explicit knowledge handbook collecting of silk database of ethic groups in Buriram province.

Article Details

Section
Research Article

References

จุมพล วิเชียรศิลป์. (2551). ภูมิศาสตร์และภูเขาไฟของจังหวัดบุรีรัมย์. ใน วิกรม สมจิตต์อารีย์. (บก) ประวัติศาสตร์เมืองบุรีรัมย์.
(หน้า2). เทศบาลเมืองบุรีรัมย์.
ประเสริฐ ศรีวิเศษ. (2521). พจนานุกรมกูย (ส่วย)-ไทย-อังกฤษ. กรุงเทพมหานคร: โครงการวิจัย ภาษาไทยและภาษาพื้นเมืองต่างๆ
สถาบันภาษาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พัชรินทร์ ศิริอาพันธ์กุล. (2542).ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมท้องถิ่นจังหวัดบุรีรัมย์. (ม.ป.ท.). คณะมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์
สถาบันราชภัฏบุรีรัมย์. โครงการตาราวิชาการราชภัฏ เฉลิมพระเกียรติ.
ศิโรตม์ คล้ามไพบูลย์. (2556). จากเก่าสู่ใหม่ : ความยุ่มย่ามของอัตลักษณ์ และความลุ่มๆ ดินๆ ของปฏิบัติการต่อต้านความเป็นไทย.
ใน ณัฐเมธี สัยเวช (บก.) Redefine Thailand : นิยามใหม่ประเทศไทย. (หน้า194). กรุงเทพฯ : สานักงานกองทุน
สนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.).
ศูนย์ข้อมูลประเทศไทย. (2561). จังหวัดบุรีรัมย์. ค้นเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2561 จาก https://burirum.kapook.com/
สมบัติ ประจญศานต์ , กรรัตน์ พ่วงพงษ์, นันทนัช พิเชษฐวิทย์. พันธ์ศักดิ์ พ่วงพงษ์ และรุ่งฤดี อนุสรณ์. (2546). โครงการจัดทาฐาน
ข้อมูลภูมิปัญญาท้องถิ่น : กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ผ้าทอพื้นเมืองที่มีชื่อเสียง จาแนกตามกลุ่มชาติพันธุ์ในจังหวัดบุรีรัมย์.
สถาบันราภัฏบุรีรัมย์.
สรเชต วรคามวิชัย. (2541). ชุมชนโบราณในบุรีรัมย์.
สำนักนโยบายและแผนสิ่งแวดล้อม กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม. สานักงานจังหวัดบุรีรัมย์กลุ่มงานยุทธศาสตร์และข้อมูลเพื่อการพัฒนาจังหวัด. (2559). แผนพัฒนาจังหวัดบุรีรัมย์ 4 ปี (พ.ศ. 2561-2564). ค้นเมื่อ 9 พฤศจิกายน
2559 จาก https://www.oic.go.th/FILEWEB/CABINFOCENTER4/DRAWER078/GENERAL/DATA0000/00000026.PDF