THE AESTHETICS OF THE ATTHAKATHA TEMIYA JATAKA

Main Article Content

สุภัค มหาวรากร พฤทธิ์ ศุภเศรษฐศิริ

Abstract

          This research aims to study the aesthetics of the Atthakatha Temiya Jataka. The research  results show that the Atthakatha Temiya Jataka is a significant Buddhist literature with aesthetic elements. In the composition, literary devices are employed in uniting 3 literary elements of language, Bodhisattva characters, and important scenes. The linguistic aesthetics found are word choice and the use of figurative language whereas the aesthetics in creating Bodhisattva characters include the intellect in the awareness of defilements and the willingness to overcome the defilements. In terms of important scenes, the aesthetics are evidenced in the scenes of hell and chariot lifting, which create vivid images as well as communicate Buddhist religious messages with the audience resulting in the audience’s recognition of the Atthakatha Temiya Jataka.


           The above 3 aesthetic elements are united in the literature leading to the audience’s understanding, reasoning, as well as awareness of the Buddhist religious messages in the Atthakatha Temiya Jataka. It can be considered a method in building the intellect of the readers.

Keywords

Article Details

How to Cite
มหาวรากรส., & ศุภเศรษฐศิริพ. (2018). THE AESTHETICS OF THE ATTHAKATHA TEMIYA JATAKA. Institute of Culture and Arts Journal, 19(2), 193-205. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/129949
Section
บทความวิจัย

References

ธเนศ เวศร์ภาดา. (2549). หอมโลกวรรณศิลป์ การสร้างรสสุนทรีย์แห่งวรรณคดีไทย. กรุงเทพฯ: ปาเจรา.
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์. (2548). วิทยาวรรณกรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์พิมพ์ดี.
พระพรหมคุณาภรณ์ [ป.อ. ปยุตฺโต]. (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์ [ชำระ – เพิ่มเติม
ช่วงที่ 1]. พิมพ์ครั้งที่ 12. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2543). อรรถกถาเตมิยชาดก. พระสูตรและอรรถกถา แปล ขุททกนิกายชาดก
เล่มที่ 4 ภาคที่ 3 . พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2544). พจนานุกรมวรรณคดีไทย สมัยสุโขทัย ไตรภูมิกถา. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.
สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก. (2552). ธรรมาภิธาน พจนานุกรม
คำสอนพระพุทธศาสนา. กรุงเทพฯ: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. (2543). ทศบารมีในพุทธศาสนาเถรวาท. พิมพ์ครั้งที่ 4.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
สุภัค มหาวรากร. (2555, กรกฎาคม-ธันวาคม). บทบาทพระจันทร์ในอรรถกถาชาดก. ใน วารสารสถาบัน
วัฒนธรรมและศิลปะ. 14 (1) : 118-131.
Stith Thompson. (1958). Motif – Index of Folk literature volume three F-H. Bloominton, Indiana :
Indiana University Press.
Stith Thompson. (1958). Motif – Index of Folk literature volume six. Bloominton, Indiana : Indiana
University Press.