MUDMEE PATTERN DESIGN TO LEAD TO THE DEVELOPMENT OF FASHION PRODUCT. CASE STUDY OF HOL PROH PATTERN SURIN PROVINCE

Main Article Content

รัตนเรขา มีพร้อม

Abstract

The purpose of this research was to study the identity of Hol-Proh’s pattern of Surin province to design the Silk Ikat pattern for fashion product development and to examine the concept of using fashion design for developing product. The research found that motifs of Surin Province was a geometric rhombus form. The use of fashion style to design of Silk Ikat pattern are Avant-garde, Trendy, In fashion and Basic. The basic information of textile technicians and textile experts found that the age of weavers and textile experts were 30 years old and above, single had higher education than bachelor degree, experienced in ikat weaving for 5-10 years and mostly work as civil service had officer. Study of weavers combining and textile experts’s opinion about ikat pattern design by quantitative data analysis and data analysis using descriptive statistics which were frequency, percentage, mean and standard deviation. The results showed that. Mudmee pattern Trendy (style 3) was the first preference, the average was 4.19. Followed by the Mudmee pattern Avant-garde (style 4) was an average of 4.11. Mudmee pattern In Fashion (style 2) was an average of 3.94, the Mudmee pattern Basic (style2) was an average of 3.94, which all were very satisfactory at a high level.

Keywords

Article Details

How to Cite
มีพร้อมร. (2019). MUDMEE PATTERN DESIGN TO LEAD TO THE DEVELOPMENT OF FASHION PRODUCT. CASE STUDY OF HOL PROH PATTERN SURIN PROVINCE. Institute of Culture and Arts Journal, 20(2), 23 - 34. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/199071
Section
Research Articles

References

จารวี ถิรการัณยภาส. (2549). พฤติกรรมผู้บริโภคในเขตกรุงเทพมหานครที่มีต่อผลิตภัณฑ์ผ้าไทย. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
ณัฐสุภา เจริญยิ่งวัฒนา. (2555,กรกฎาคม-ธันวาคม). การค้นหาและถ่ายทอดแรงบันดาลใจในงานออกแบบ แฟชั่น. งานวิจัย. คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ 14(1): 27
ธวัชชัย แสงน้ำเพชร และ วันดี มาตสถิตย์. (2550). การออกแบบและพัฒนารูปแบบกระเป๋าจากผ้าไหมสุรินทร์. งานวิจัย. คณะอุตสาหกรรมสิ่งทอและออกแบบแฟชั่น. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.
เมธ์วดี พยัฆประโคน และคณะ. (2559,กรกฎาคม-ธันวาคม). ผ้าไหมทอมือพื้นบ้าน ในเขตจังหวัดสุรินทร์. ปริญญานิพนธ์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ 18(1): 35.
วรพงศ์ วรชาติอุุดมพงศ์. (2551). ออกแบบลวดลาย Ornamental design. ตำราคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี : ศูนย์การพิมพ์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2543). หลักการตลาด. กรุงเทพฯ: เพชรจรัสแห่งธุรกิจ.
ศุภนิดา มณีโชติ (ม.ป.ป.) การศึกษาแนวคิดการบูรณาการลวดลายผ้าไหมแพรวาและเครื่องประดับอาร์ตเดโค เพื่อการออกแบบเครื่องประดับไทยร่วมสมัย. คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกออกแบบเครื่องประดับ.มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สิริพิชญ์ วรรณภาส. (2551). เอกสารการสอนชุดวิชาการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน. นนทบุรี: สำนักพิมพ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุพรรณ สมไทย และคณะ. (2550). การออกแบบผลิตภัณฑ์ของตกแต่งบ้าน โดยแนวคิดจากวัฒนธรรมชาวไทยทรงดำ. คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต:กรุงเทพฯ.
อรรภสิทธิ์ จันทร์นิเวศ. (2557). การศึกษาพัฒนารูปแบบผ้าทอดอกจอกแบบดั้งเดิม เพื่อนำไปสู่การพัฒนา สินค้าแฟชั่น กรณีศึกษาโครงการผ้าทอในพระบรมราชินูปภัมภ์ วัดน้ำเต้า อำเภอมหาราช จังหวัดพระนครศรีอยุธยา.
ปริญญานิพนธ์ คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อุบลศรี อุบลสวัสดิ์ และ เพชร สายแสน. (2551). การผลิตสื่อวีซีดีเรื่องการออกแบบและพัฒนารูปแบบผลิตภัณฑ์ สิ่งทอจากผ้าไหม