CONCEPTUAL IN THAI MUSIC COMPOSITION OF SAMRAN KERDPHOL (NATIONAL ARTIST)

Main Article Content

เสาวภาคย์ อุดมวิชัยวัฒน์

Abstract

      This research aimed to study Kru Samran Kerdphol (national artist)’s concept of Thai music composition. There are four issues, including 1) His study background of Thai music composition, 2) His Thai music composition works, 3) His main principles of Thai music composition, and 4) His Thai music composition characteristics and objectives.


     It was found that his composed songs categorized by type include 1) 10 Hom-Rong songs, 2) 56 Thao songs, 3) 4 Tub songs, 4) 5 Rueang songs, and 5) 11 Na-Phat songs. Kru Samran Kerdphol’s Thai music composition consists of two principles, including 1) Structured song composition and 2) Unstructured song composition. Moreover, Kru Samran Kerdphol’s Thai music composition has four characteristics, including 1) Composition of whole new songs 2) Composition of additional parts of old songs 3) Composition of songs based on the modern Thai music structure, and 4) Composition of the vocal only. Finally, there are seven objectives of his Thai song composition, including 1) To honor the king and members of the royal family 2) To serve certain organizations 3) To promote old songs to be applied more easily by Thai musicians, 4) To preserve Thai songs, 5) To reflect the current situations 6) To be used especially for Wai-Kru Ceremony, and 7) To benefit Thai music instruction.

Keywords

Article Details

How to Cite
อุดมวิชัยวัฒน์เ. (2019). CONCEPTUAL IN THAI MUSIC COMPOSITION OF SAMRAN KERDPHOL (NATIONAL ARTIST). Institute of Culture and Arts Journal, 20(2), 52-66. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/199091
Section
Research Articles

References

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (ม.ป.ป.). รายชื่อศิลปินแห่งชาติทั้งหมด. วันที่ค้นข้อมูล 29 ธันวาคม 2559, จาก
https://art.culture.go.th/art_Perf.php
กฤษฏิ์ โพชนุกูล. (2554). วิเคราะห์ผลงานการประพันธ์เพลงประเภทโหมโรงครูมนตรี ตราโมท.
วิทยานิพนธ์ ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาดุริยางค์ไทย). กรุงเทพฯ : คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
จิรกานต์ สิริกวินกอบกุล. (2559, มกราคม - มิถุนายน 2559). การพัฒนากรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับปริญญาตรี
สาขาวิชาดนตรีศึกษาสำหรับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ตามกรอบมาตรฐานคุณวุฒิ
ระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. ปีที่ 17 (ฉบับที่ 2): 34.
ณรุทธ์ สุทธจิตต์. (2555). ดนตรีศึกษา : หลักการและสาระสำคัญ. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญยงค์ เกตุคง. (2539). ที่ระลึกในงานพระราชทานเพลิงศพ ครูบุญยงค์ เกตุคง. กรุงเทพฯ : บริษัท พิฆเณศ พริ้นติ้ง เซ็นเตอร์ จำกัด.
มูลนิธิหลวงประดิษฐไพเราะ. (2525). ศรทอง : ประชุมผลงานเพลงของหลวงประดิษฐไพเราะ. กรุงเทพฯ : มูลนิธิหลวงประดิษฐไพเราะ(ศร ศิลปบรรเลง).
พิชิต ชัยเสรี. (2557). การประพันธ์เพลงไทย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ลักษณาวดี จตุรภัทร์. (2543). งานสร้างสรรค์เพลงระบำชุดโบราณคดี ของครูมนตรี ตราโมท. วิทยานิพนธ์
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา). กรุงเทพฯ : สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย
มหาวิทยาลัยมหิดล.
วราห์ เทพณรงค์. (2559). โน้ตเพลงไทยสำนักพาทยรัตน์. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาดุริยางคศิลป์ไทย). กรุงเทพฯ : บัณฑิตศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์.
สุภางค์ จันทวานิช. (2556). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 21. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ. (2556). ศิลปินแห่งชาติพุทธศักราช 2556. กรุงเทพฯ : สำนักงาน.
สำราญ เกิดผล, ศิลปินแห่งชาติ. สัมภาษณ์วันที่ 19 สิงหาคม 2559.
สำราญ เกิดผล, ศิลปินแห่งชาติ. สัมภาษณ์วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559.
สำราญ เกิดผล, ศิลปินแห่งชาติ. สัมภาษณ์วันที่ 9 ธันวาคม 2559.
เสาวภาคย์ อุดมวิชัยวัฒน์. (2559). การวิเคราะห์อัตลักษณ์ความเป็นครูดนตรีไทยของครูสำราญ เกิดผล ศิลปินแห่งชาติ. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาดนตรีศึกษา). กรุงเทพฯ: คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.