FASHION DESIGN GUIDELINES FOR EXPORTING LEATHER GOODS TO JAPAN THE CREATION OF THAI HANDICRAFT IDENTITY IN THE AVANT-GARDE POSTMODERN STYLE

Main Article Content

พรนารี ชัยดิเรก

Abstract

     Because the fashion industry in the global market is highly competitive in terms of product appearance, for exporting these to Japan needs to be developed to enhance the international image. This research has established a concept in creating a framework for designing fashion leather goods that reflects Thai identity that suits the targeted by customer presenting of 2 main concepts that accord with the Japanese lifestyle through combining the Thai identity that can be found in bamboo wickerwork handicraft with the artistic and design concept of the Avant-Garde style of the Post-Modernist period. The research was conducted through the study of primary and secondary sources, involved with the analysis of the relevant factors. The research methodology was both qualitative, in the form of exploring and in-depth interviewing specialists in each field, and quantitative, through the use of a questionnaire distributed to Japanese women, aged 20 to 45 years of age. The study found that the identity of bamboo wickerwork handicraft consists of the following design elements as forms, structure, color, pattern and materials. The Post-Modernist Avant-Garde concept aims at the following creative elements as forms, technique, materials and the interpretation. In order to achieve the form of exported fashion leather goods which is the most in line with the demand for the targeted customer, the researcher relied on the EDFR futuristic research technique, with specialists judging the merchandise images. The results of this research have led to the creation of exporting leather goods, which have been summarized in terms of design elements such as forms, colors, details, materials and developed into the uniquely prototype collections that are innovative from the unique culture of the capital to increase export revenue.

Keywords

Article Details

How to Cite
ชัยดิเรกพ. (2019). FASHION DESIGN GUIDELINES FOR EXPORTING LEATHER GOODS TO JAPAN THE CREATION OF THAI HANDICRAFT IDENTITY IN THE AVANT-GARDE POSTMODERN STYLE. Institute of Culture and Arts Journal, 20(2), 77-89. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/199099
Section
Research Articles

References

กิตติกรณ์ นพอุดมพันธุ์. (2559, มกราคม-มิถุนายน).การสร้างสรรค์เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายจากทฤษฎีการรื้อสร้าง (Deconstruction) : กรณีศึกษาผ้าไหมมัดหมี่พื้นบ้าน อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา.
วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ. 17(2): 83.
กิมเล้ง. (2556). เครื่องจักสาน : ความหมาย กำเนิด วิวัฒนาการ คุณค่าและพัฒนาการ. สืบค้นเมื่อ 10 สิงหาคม 2558.จาก http://www.sookjai.com/index.php?topic=71263.0
จิรโชค วีระสย. (2550). ว่าด้วย Post-modern. วารสารศาสนาและวัฒนธรรม. (1)2 น.23-45
ดุจหทัย วงษ์กะพันธ์. (2557). การออกแบบเสื้อผ้าสำเร็จรูปจากผ้าไทยสำหรับการส่งออกประเทศญี่ปุ่น. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาศิลปกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พรสนอง วงศ์สิงห์ทอง. (2547). ประวัติศาสตร์นฤมิตศิลป์. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
พรสนอง วงศ์สิงห์ทอง. (2547). ประวัติศาสตร์ศิลปะเครื่องแต่งกาย. กรุงเทพฯ : อินฟอร์มีเดีย อินเตอร์เนชั่นแนล
พัดชา อุทิศวรรณกุล. (2553). อัตลักษณ์ตราสินค้าแฟชั่นที่ปรับเปลี่ยนรูปแบบได้ สำหรับคนวัยทำงานในกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาศิลปกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2553). ทฤษฎีการค้า. สืบค้นเมื่อ 20 สิงหาคม 2558.จาก http://www.stou.ac.th/Study/Services/Sec/60340(2)/Trade.html
เรวัต สุขสิกาญจน์. (2554). ผลิตภัณฑ์จักสานกระจูดในจังหวัด นครศรีธรรมราช. วารสารศิลปกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น. (3)2 กรกฎาคม - ธันวาคม 2554 น.70-92
วิบูลย์ ลี้สุวรรณ. (2553). ศิลปหัตถกรรมพื้นบ้าน : เอกลักษณ์เฉพาะถิ่น. วารสารมหาวิทยาลัยศิลปากร ฉบับภาษาไทย. (30)1 น.163-182
ศูนย์บริการธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ กลุ่มงานบริการข้อมูลการค้า กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์. (2556). เครื่องหนังไทย ลึกๆสุดแสนเจ็บปวด. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2558. จาก
http://www.ditp.go.th/contents_attach/79350/79350.pdf
สุรีย์ เข็มทอง. (2555). โมดูลที่ 5 ธุรกิจสินค้าที่ระลึก. สืบค้นเมื่อ 15 สิงหาคม 2558.จากhttp://stouonline.stou.ac.th/courseware/courses/management/content/modules/market%20module5.pdf
สำนักงานราชบัณฑิตยสภา. (2550). คลังความรู้. สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2558. จาก http://www.royin.go.th/?knowledges-category=i-love-thai-languages&paged=16
สำนักเศรษฐกิจอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม. (2555). เอกสารเผยแพร่อุตสาหกรรมน่ารู้ ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับอุตสาหกรรมรองเท้าและเครื่องหนัง. กรุงเทพฯ : สำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม(สศอ.) กระทรวงอุตสาหกรรม
อัญชลิตา สุวรรณะชฎ. (2554). ยุคสมัยใหม่กับสุญนิยม : เสรีภาพและเอกลักษณ์ของปัจเจกชน. สืบค้นเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2558. จาก http://chali-kitkeen.blogspot.com/2011/02/blog-post.html
อานันท์ กาญจนาคพันธุ์. (2552). พหุวัฒนธรรมในบริบทของการเปลี่ยนผ่านทางสังคมและวัฒนธรรม. รัฐและชาติพันธุ์. เชียงใหม่ : สำนักส่งเสริมและสนับสนุนวิชาการ 10 จังหวัดเชียงใหม่
English, B. (2011). Japanese Fashion Designers. UK : Bloomsbury Publishing Plc.
Gaboriault, H. (2013). Future Beauty : Avant-Garde Japanese Fashion at PEM. Retrieved October 20, 2016, from http://madammeow-hollygaboriault.blogspot.com/2013/12/future-beauty-avant-garde-
japanese.html
Wongtanasuporn, P. (2010). A design strategy for village-based manufactures. Victoria : Swinburne University.
Todd, D. (2012). You Are What You Buy : Postmodern Consumerism and the Construction of Self. HOHONU 2012. 10:48-50.