FACTORS AFFECTING PARTICIPATION IN ART AND CULTURAL PROJECT FOR LOCAL COMMUNITIES CASE STUDY OF ART AND CULTURAL PROJECT OF SRINAKHARINWIROT UNIVERSITY

Main Article Content

ณิชาภัทร จาวิสูตร

Abstract

The purposes of this research was to study the factors affecting participation on art and cultural projects for local communities. The sample group was 200 people of noangsang subdistrict pakplee destrict nakhonnayok province, selected by using cluster sampling. A questionnaire was used as  an instrument in this study. Statistical methods used for data analysis were descriptive statistics and regression analysis. Results revealed that the factors that affect participation of local communities with art and cultures of srinakharinwirot university were communication for development and trust.  The influences were .208 and .182 respectively at the significance .05 level. and all variables could jointly explain 11.80 % of variance of participation on art and cultural projects.

Keywords

Article Details

How to Cite
จาวิสูตรณ. (2019). FACTORS AFFECTING PARTICIPATION IN ART AND CULTURAL PROJECT FOR LOCAL COMMUNITIES CASE STUDY OF ART AND CULTURAL PROJECT OF SRINAKHARINWIROT UNIVERSITY. Institute of Culture and Arts Journal, 20(2), 131-138. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/199111
Section
Research Articles

References

กมล เข็มนาจิตร.(2557). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองส่วนท้องถิ่น ขององค์การบริหารส่วนตำบล จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยธนบุรี.8(17): 80-89.
คมลักษณ์ สงทิพย์.(2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ กรณีศึกษา ตลาดน้ำวัดตะเคียน อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี.สารนิพนธ์ ศศ.ม.(การจัดการการท่องเที่ยว).กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย
มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต. ถ่ายเอกสาร.
ชินรัตน์ สมสืบ.(2539). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชนบท.สืบค้นเมื่อ 15 พฤษภาคม 2560 จาก https://opac.lib.buu.ac.th
ชุติมา ตุ๊นาราง, บุญจง ขาวสิทธิวงษ์ และกานตพันธุ์ พิศาลสุขสกุล.(2554). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนและแนวทางในการพัฒนาการบริหารจัดการมูลฝอยชุมชนในเขตเทศบาลนครสมุทรปราการ.
วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม.7(2):35-48.
ฐิติมา อุดมศรี.(2555). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการปกครองส่วนท้องถิ่น : กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลในคลอง
บางปลากด อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ. Veridian E-Journal.5(3).223.
ณัฏฐวรนันท์ ชนเมธเตชสิทธิ์.(2552). กลยุทธ์การสื่อสารเพื่อการพัฒนาชุมชนขององค์การบริหารส่วนตําบลพรหมณี อำเภอเมือง
จังหวัดนครนายก.สารนิพนธ์ บธ.ม.(บริหารธุรกิจ).กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. ถ่าย
เอกสาร.
บุญชม ศรีสะอาด.(2541). วิธีการทางสถิติสาหรับการวิจัย เล่ม 1.กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
เบญจวรรณ แจ่มจํารุญ.(2557). ปัจจัยบรรยากาศในการสื่อสารภายในองค์กร กระบวนการในการสื่อสาร และสื่อสังคมออนไลน์ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการสื่อสารภายในองค์กรของบริษัทเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร.สารนิพนธ์ บธ.ม.
(บริหารธุรกิจ).กรุงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. ถ่ายเอกสาร.
ประพาพร แก่นจันทร์ เสน่ห์ จุ้ยโต ชินรัตน์ สมสืบ.(2558). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะมูลฝอยของ
เทศบาลในจังหวัดปทุมธานี.วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.10(3):295-302.
พรรณิลัย นิติโรจน์.(2557). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนของกรุงเทพมหานคร : ศึกษาเฉพาะกรณีการจัดทำแผน
ชุมชนพึ่งตนเองเขตวังทองหลาง. ปริญญานิพนธ์ ศศ.ม.(กฎหมายและการจัดการ).กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิต
พัฒนบริหารศาสตร์.ถ่ายเอกสาร.
ภิรดี ลี้ภากรณ์.(2554). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมในการจัดการสิ่งแวดล้อมในเขตควบคุมมลพิษ : กรณีศึกษาชุมชนมาบชลูด
อ.เมือง จ.ระยอง. สารนิพนธ์ รป.ม.(รัฐประศาสนศาสตร์).ระยอง: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
ถ่ายเอกสาร.
พิศุทธิ์ อุปถัมภ์.(2556). ความไว้วางใจและลักษณะธุรกิจผ่านสื่อสังคมออนไลน์ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อสินค้าผ่านสื่อสังคมออนไลน์.
สารนิพนธ์ บธ.ม.(บริหารธุรกิจ).กรงเทพฯ: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. ถ่ายเอกสาร.
พิสณุ ฟองศรี.(2552). การสร้างและพัฒนาเครื่องมือวิจัย.กรุงเทพฯ: ด่านสุธาการพิมพ์.
ฝ่ายทะเบียนราษฎร์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก.(2560). ข้อมูลประชากร. สืบค้นเมื่อ 10 พฤษภาคม 2560 จาก
https://www.amphoe.com/menu.php?am=194&pv=17&mid=1.
Department of Palplee District, Nakhonnayok Province.(2017). Population Information. Access 10 May 2017 from
https://www.amphoe.com/menu.php?am=194&pv=17&mid=1.
สมยศ นาวีการ.(2545). การบริหารแบบมีส่วนร่วม.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ศูนย์ศึกษาปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง.(2551). การพัฒนาเงื่อนไขคุณธรรมของข้าราชการเพื่อสนับสนุนเศรษฐกิจพอเพียง. ในเอกสาร
ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการบริหารการพัฒนา. หน้า 96. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิต
พัฒนบริหารศาสตร์.
สุรชัย ทุหมัด.(2559). รายงานสรุปผลการดำเนินงานตามพันธกิจสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ใน
เอกสารรายงานประกอบโครงการสัมมนาทบทวนแผนยุทธศาสตร์. หน้า 2. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย
ศรีนครินทรวิโรฒ.
สุรชัย ทุหมัด และสันติธร ภูริภักดี.(2560). ปัจจัยการมีส่วนร่วมในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชนกับประสิทธิผลด้านความยั่งยืนของชุมชน
ไทยพวน จังหวัดนครนายก. ใน เอกสารการสัมมนาทางวิชาการเรื่อง คิดอย่างสร้างสรรค์ด้วยนวัตกรรม
ขับเคลื่อนประเทศด้วยเทคโนโลยี. หน้า 448-461.กรุงเทพฯ: วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม.
อรรถพล เสือแท้ และพีรพัฒน์ เก้ากัญญา.(2558). บทบาทการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตําบล
เกาะพยาม อําเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง. ใน เอกสารการสัมมนาทางวิชาการเรื่อง วิจัย 4.0
นวัตกรรมและการพัฒนา ครบรอบ 80 ปี มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.หน้า 3,099-3,107.กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏ
สวนสุนันทา.
Astin, A. W.(1984). The Theory of Parcitipatory of Student.Access in 15 September 2017,from https://
www.gotoknow.org., June 10, 2017.
Morgan, R.M., & Hunt, S.D.(1994). The commitment-trust theory of relationship marketing. Journal of Marketing, 58(3),
20-38.
Ndubisi, N.O.(2007).Relationship marketing and customer loyalty. Marketing Intelligence & Planning. 25(1), 98-106.
Mayer R. C., Davis J, H. and Schoorman F, D.(1980). An Integrative Model of Organizational Trust. The Academy of
Management Review, 20(3), 709-734.