GASTRONOMY TOURISM THROUGH IDENTITY CUISINE IN 4 REGIONS

Main Article Content

กฤตวิทย์ กฤตมโนรถ

Abstract

     The objectives of this research are to present and conclude the important theories related to gastronomy tourism and also to present the lists of local cuisines represented in each region of Thailand. Thai cuisine is geographically divided into 4 regions: Northern Region Cuisine, Central Region Cuisine, Northeastern Region Cuisine and Southern Region Cuisine.


     Research methodologies are based on the documentary research which books and articles are used to construct a questionnaire and interview questions for the local people and cuisine expert.


     The conclusion of this research: Cuisine is an important part of regional identity which can be divided into three types of identity construction such as Legitmising identity, Resistance identity and Project identity.


     There are three different perspectives of authenticity of tourism, namely: Objective authenticity, Constructive authenticity and Existential authenticity.


     The cuisines of cultural identity in the northern region are Gang Hanglay, Namprik Ong, Sai Ua, Kanomjeen Namngiao, Kao-Soi and Namprik Num. The cuisines of cultural identity in the central region are Gang Keowaan, Tomyum Goong, Homok Pla, Gang Ped, Panang and Gang Som. The cuisines of cultural identity in the northeastern region are Saigrog E-san, Somtum, Laab, Namprik Plala and Plala Bong. The cuisines of cultural identity in the southern region are Gang Tai Pla, Kao Yum, Gang Luang, Kua Gling, Pla Tod Kamin, Budu Song Kueng, Gai Gor Lae and Pad Sator.


     Cuisine is the prime motivation for traveling and has been recognized as being expressive of identity and authenticity.


 


 

Keywords

Article Details

How to Cite
กฤตมโนรถก. (2019). GASTRONOMY TOURISM THROUGH IDENTITY CUISINE IN 4 REGIONS. Institute of Culture and Arts Journal, 20(2), 139-151. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/jica/article/view/199118
Section
Research Articles

References

กรมส่งเสริมวัฒนธรรม. (2558). อัตลักษณ์อาหารไทย ๔ ภาค. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่ง
ประเทศไทย จำกัด.
ม.ล. ขวัญทิพย์ เทวกุล. เจ้าของบริษัท เดวากูร์เมต์ แอนด์ คอนซัลติง จำกัด. สัมภาษณ์วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561.
งานองค์ความรู้ สำนักบริหารยุทธศาสตร์ องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั้งยืน (องค์การ มหาชน).
(2559). ใส่ใจไปเที่ยวกับ อพท. การท่องเที่ยวเชิงอาหาร. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: บริษัท โคคูน แอนด์ โค จำกัด.
จารุวรรณ นพพรรค์. (2525). ทฤษฎีอาหาร 1 อาหารประจำ 4 ภาค. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์
ร.ศ. ธเนศ วงศ์ยานนาวา. (2559). สัตถะเสวนา ศาสนากับอาหาร. สืบค้นเมื่อ 27 พฤษภาคม, 2560, จาก
https://www.youtube.com/watch?v=sPYe7TcI0Ag
ปฬาณี ฐิติวัฒนา. (2542). ผักพื้นบ้านและอาหารพื้นบ้าน. ใน รวมบทความการประชุมวิชาการผักพื้นบ้านและ อาหารพื้นบ้าน 4ภาค.
หน้า 48-59. นนทบุรี: สถาบันการแพทย์แผนไทย กรมการแพทย์
พรหมเมธ นาถมทอง. (2558). วิถีไทยในกระแส. จุลสารวิชาการการท่องเที่ยว การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. ไตรมาสที่ 1
(มกราคม – มีนาคม). กรุงเทพฯ
มณีรัตน์ สุขเกษม (2560, กรกฏาคม-ธันวาคม). การดำรงอัตลักษณ์ชาวไทยพวนของบ้านดงโฮมสเตย์ผ่านบริบทการท่องเที่ยวเชิง
สร้างสรรค์อย่างยั่งยืน. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนคริทรวิโรฒ. 19(1): 94.
วันดี ณ สงขลา. (2541). อาหารไทยสมัยรัตนโกสินทร์. กรุงเทพฯ: สามัคคีสาร
โศรยา หอมชื่น. (2554). เศรษฐกิจสร้างสรรค์ ท่องเที่ยวสร้างสรรค์. จุลสารวิชาการการท่องเที่ยว การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.
ไตรมาสที่ 2 (เมษายน – มิถุนายน). กรุงเทพฯ
ศรีสมร คงพันธุ์. (2557). ครบภาคครบรสอาหารไทย. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: ส.ส.ส.ส.
แสงอรุณ กนกพงศ์ชัย. (2544). อาหาร: ทรัพย์และศิลป์แผ่นดินไทย. กรุงเทพฯ: แปลนโมทีฟ
สำนักงานปลัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการสำรวจทัศนคติและความพึงพอใจของ
นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินทางท่องเที่ยวในประเทศไทยปีงบประมาณ พ.ศ. 2558. กรุงเทพฯ
เสมอพร สังวาสี. (2549). อาหารไทยสี่ภาค. กรุงเทพฯ: บริษัท อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด
อบเชย อิ่มสบาย. (2553). อาหารไทย 4 ภาค. พิมพ์ครั้งที่ 9. กรุงเทพฯ: แสงแดด
อำไพ โสรัจจะพันธุ์. (2537). เอกสารคำสอน อาหารท้องถิ่น. สงขลา: ภาควิชาคหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยครูสงขลา
อภิญญา เฟื่องฟูสกุล. (2546). อัตลักษณ์: การทบทวนทฤษฎีและกรอบแนวคิด. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพฯ: คณะกรรมการสภาวิจัย
แห่งชาติ สาขาสังคมวิทยา สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
Anne-Mette Hjalager and Greg Richards. (2002). A typology of gastronomy tourism. In, Tourism and
Gastronomy. London: Routledge.
Donald Getz, Richard N.S. Robinson, Tommy D. Anderson and Sanja Vujicic. (2014). Foodies and Food Tourism.
Oxford: Goodfellow Publishers Ltd.
Malanie Kay Smith, Nicola Macleod & Margaret Hart Robertson. (2010). Identity. In, Key Concepts in Tourist Studies.
London: SAGE Publications Ltd.
Malanie Kay Smith, Nicola Macleod & Margaret Hart Robertson. (2010). Authenticity. In, Key Concepts in Tourist
Studies. London: SAGE Publications Ltd.
Manuel Castells. (2004). The Power of Identity. 2nd Edition. UK: Blackwell Publishing Ltd.
Rachelle H. Saltzman. (2015). Identity and Food. In, The SAGE Encyclopedia of Food Issues. Thousand Oaks: SAGE
Publications, Inc.
Tourism Authority of Thailand. (2012). Miracle of Thai Food. First Edition. Bangkok: Tourism Authority of Thailand
UNESCO. (2015). Creative Cities Network. Search on 27 May, 2017, from https://en.unesco.org/creative-cities/
WORLD FOOD TRAVEL ASSOCIATION. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.worldfoodtravel.org/cpages/what-is- food-
tourism [16 กันยายน 2560]