The Survey of Employment in Thailand’s Tourism Sector: Case Study of DASTA

Main Article Content

ธีระ สินเดชารักษ์ ปาณิศา วิชุพงษ์ อรอุมา เตพละกุล

Abstract

Indicator for sustainable tourism especially economic dimension isn’t only about total head count nor income. Since head counts and incomes are marketing focused Indicators which do not imply the significant of revenue spread to local businesses and communities that are the true owner of the tourist destination. Marketing success of tourism came with unequal distribution of income that mostly benefit hotel owners and tour operator companies. If the government sought to use tourism industry as a tool to tackle poverty and increase national economic growth as described in royal decree appointing “Designated Areas for Sustainable Tourism Administration” (DASTA) to create sustainable tourism within local communities, they need to pay attention to the benefits disperse to local businesses and/or communities, by investigating a transfer of tourism revenue to local communities, an increase in local employment, and the effectiveness of local employment promotion initiative.


This research aims to illustrate the result of the study on the employment in tourism sector in the Designated Areas for Sustainable Tourism, including the number of workers employed in the sector, education and training, labour productivity and demand for skilled labour. This research will also give some recommendations for an improvement in tourism supply chains in Designated Areas for Sustainable Tourism. From our observation from 6 designed areas has been showed that, in 2017, Entrepreneur of Tourism Businesses in supported sustainable tourism with DASTA recruit more workers and increase growth rate of worker in local area than 2016 while entrepreneur of Tourism Businesses overview in designed areas recruit less workers than last year.

Keywords

Article Details

Section
article

References

กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา. (29 กรกฎาคม 2560). ยุทธศาสตร์และนโยบาย. เข้าถึงได้จาก กระทรวงท่องเที่ยวและกีฬา: https://www.mots.go.th/ewt_news.php?nid=317&filename=index
คณะกรรมการธิการการศึกษา วุฒิสภา. (14 มีนาคม 2560). แนวทางการพัฒนาบุคลากรด้านอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการเพื่อรองรับการเข้าสู่ประชาคมอาเซีน. เข้าถึงได้จาก วุฒิสภา: https://www.senate.go.th/w3c/senate/spaw2/uploads/files/28-02-57%20%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%A8%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A2%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%81
คณะกรรมการนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
จงจิตต์ ฤทธิรงค์, และ รีนา ต๊ะดี. (2558). ข้อท้าทายในการผลิตแรงงานฝีมือไทยเพื่อเข้าสู่ตลาดแรงงานประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. ความหลากหลายทางประชากรและสังคมในประเทศไทย ณ ปี 2558 (หน้า 129-147). นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
ธนวัต ลิมป์พาณิชย์กุล. (2557). การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเพื่อรองรับ AEC. จุลสารวิชาการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย(1/2557), 65.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2556). ตลาดแรงงานไทยและบทบาทในการสร้างความแข็งแกร่งให้เศรษฐกิจไทย. กรุงเทพมหานคร: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2558). กระบวนการปรับโครงสร้างเศรษฐกิจไทยในปัจจุบันและทิศทางข้างหน้า: วิเคราะห์จากมุมมองตลาดแรงงาน. กรุงเทพมหานคร: ธนาคารแห่งประเทศไทย.
ธีระ สินเดชารักษ์. (2558). สถิติประยุกต์: ปฐมบทแห่งการวิจัยทางสังคม. ปทุมธานี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ธีระ สินเดชารักษ์, วิชาญ กิตติรัตนพันธ์, จุฑาศินี ธัญปราณีตกุล, และ อรอุมา เตพละกุล. (2559). โครงการประเมินผลกระทบด้านเศรษฐกิจจากการท่องเที่ยวในพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร: องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน).
ศรีสมรัก อินทุจันทร์ยง, ลัดดาวัลย์ แก้วกิติพงษ์, และ ปิเตอร์ รักธรรม. (2557). การศึกษาโซ่อุปทานและตัวแบบข้อมูลในอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทย. สุทธิปริทัศน์(85), 352-370.
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาแห่งประเทศไทย. (25 กรกฎาคม 2017). คิดยกกำลังสอง: เรื่องโกหก...ถึงพิการก็มีงานทำ. เข้าถึงได้จาก สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาแห่งประเทศไทย: https://tdri.or.th/2017/07/thinkx2-206/
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย. (16 มีนาคม 2015). การเตรียมความพร้อมบุคลากรท่องเที่ยวไทย (ตอนที่ 2). เข้าถึงได้จาก สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย: https://tdri.or.th/2015/03/preparedness-labor-travel-in-thai/
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2558). สรุปผลที่สำคัญ การทำงานของผู้สูงอายุในประเทศไทย พ.ศ.2557. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). เทคนิคการสุ่มตัวอย่างและการประมาณค่า. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสถิติแห่งชาติ. เข้าถึงได้จาก สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน). (29 กรกฎาคม 2560). วิสัยทัศน์ พันธกิจ ยุทธศาสตร์ เป้าหมาย. เข้าถึงได้จาก องค์การบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน (องค์การมหาชน): https://www.dasta.or.th/th/aboutus/about-plans/about-vision
Allan, C., & Sue, H. (1997). Principler of Tourism. Auckland: Longman.
Aurathai Lertwannawit, Siroj Pholpantin, & Sirivan Serirat. (2009). Career Competencies and Career Success of Thai Employees in Tourism and Hospitality Sector. International Business and Economics Research Journal(8), 65-75.
Benita, M.B. (1998). Supply Chain Design and Analysis: Models and Methods. International Journal of Production Economics(3), 281-294.
Faith, N.Z., Lindie, D.P, & Elmarie, S. (2014). Analyzing Employer’s Expectations of Employee Skills in the South Africa Tourism Industry. South Africa Journal of Human Resource Management, 1-9.
Global Sustaiable Tourism Council (GSTC). (29 July 2017). gstc criteria. เข้าถึงได้จาก gstcouncil.org: https://www.gstcouncil.org/gstc-criteria/
Richard, T. (2004). Tourism Supply Chains. The Travel Foundation.
United Nations Statistics Division (UNSD), The Statistical Office of the Eropena Communities (EUROSTAT), The Organization for Economic Co-operation and Development (OECD) and The World Tourism Organization (UNWTO). (26-29 February 2008). 2008 Tourism Satellite Account: Recommended Methodological Framework (TSA: RMF 2008). New York, New York, United State fo America.
Xinyan, Z., & George, Q.H. (2009). Tourism Supply Chain Management: A New Research Agenda. Tourism Management(30), 345-358.