Development Establishment Existence and Adjustment of Political Parties Founded by Local Politician Groups

Main Article Content

Dechnarong Phaiboolnanthaphong

Abstract

This research aims to study the development, establishment, existence and adaptation. Comparison of all three politicians namely Phalung Chon, Chart Thai Pattana, and Bhumjaithai parties, founded by local politicians. The tools used are the  interview form by experts according to the research methodology. From this study It was found that the establishment of all the three political parties has derived from different motives and objectives.  Each party has its own political base. Competition  basically relies on political capital, policies, and strategies of each party.  It was also found that their abilities to retain their respective territories depend largely on localism and patron-client system.  Each party pocesses different political bases. Phalang Chon party has its key political bases in Chonbuli, Chart Thai Pattana party in Supanburi, and Bhumjaithai party in Buriram.  Policies and ideologies of all the three parties mainly concentrate in local development with the aim to tackle economic and social issues at local level.  The key factor affecting the party existence is the number of their Member of Parliament.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles

References

จักษ์ พันธ์ชูเพชร. (2549). การเมืองการปกครองไทย: จากยุคสุโขทัยสู่สมัยทักษิณ. ปทุมธานี: พิมพ์ลักษณ์.
Chak Phanchupetch. (2006). Thai Politics and Government: From the Sukhothai Period to the Thaksin Period. Pathum Thani: Pimlak.
ธนภัทร ปัจฉิมม์. (2557). ท้องถิ่นนิยมกับการพัฒนาพรรคการเมืองไทยขนาดเล็ก ช่วงปี พ.ศ. 2540-2556. ปรัชญาดุษฎีบัณิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Thanaphat Pimsim. (2014). Localism and the development of small Thai political parties during the years 1997-2013. Philosophy of Dusadee Bunit, Ramkhamhaeng University.
นิธิ เอียวศรีวงศ์. (2539). อ่านวัฒนธรรมการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: มติชน.
Nithi Aoisiwong. (1996). Read Thai political culture. Bangkok: Matichon.
พัฒนา กิติอาษา. (2546). ท้องถิ่นนิยม (พิมพ์ครั้งที่ 2). เชียงใหม่: กองทุนอินทร์สมเพื่อการวิจัยทางมานุษยวิทยา.
Pattana Kitiasa. (2003). Localism (2nd edition). Chiang Mai: Insum Fund for Anthropological Research.
พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2533). โครงสร้างอำนาจและชนชั้นนำในชนบทไทย ศึกษากรณีหมู่บ้านดั้งเดิมและหมู่บ้านกำลังเปลี่ยนแปลง. กรุงเทพมหานคร: สถาบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
Pichy Rattanadilok at Phuket. (1990). Power structure and elite in rural Thailand Case studies of traditional villages and villages are changing. Bangkok: National Institute of Development Administration.
ลักขณา ภักดีนฤนาถ. (2554). ความสัมพันธ์เชิงอุปถัมภ์ในการเมืองท้องถิ่นไทย: ศึกษากรณีความสัมพันธ์ของนักการเมืองกับผู้นำชุมชนในเขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Lakkhana Phakdee Narunat. (2011). Patronizing relationships in Thai local politics: a case study of relations of politicians and community leaders in Khlong San District Bangkok. Master of Political Thesis, Sukhothai Thammathirat University.
ลิขิต ธีรเวคิน. (2542). ระบบอุปถัมภ์และการเมืองไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
Likhit Theerawekin. (1999). Thai patronage system and politics. Bangkok: Thammasat University.
สถาบันพระปกเกล้า. (2544). บทเรียนจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เพื่อปรับปรุงระบบเลือกตั้งให้ดีขึ้น. กรุงเทพมหานคร: อักษรโสภณ.
King Prajadhipok's Institute. (2001). Lessons from elected members of the House of Representatives To improve the election system. Bangkok: Aphanon.
สนิท สมัครการ. (2533). ความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัวเครือญาติกับระบบอุปถัมภ์กับสังคมไทย. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Sanit Samarkan(1990) Relationship between kinship families and patronage system with Thai society. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat University.
สิทธิพันธ์ พุทธหุน. (2519). แนวทางการศึกษารัฐศาสตร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.
Sitipan Buddhahun. (1976). Political science study guidelines. Bangkok: Ramkhamhaeng University.
เสนีย์ คำสุข. (2552). การวิเคราะห์การเมืองและระเบียบวิธีวิจัยทางรัฐศาสตร์. นนทบุรี: มหาวิทยาลัย สุโขทัยธรรมาธิราช.
Seni Khamsuk. (2009). Political analysis and research methods in political science. Nonthaburi: Sukhothai Thammathirat Open University.
สุขุม นวลสกุล. (2528). การเมืองและการปกครองไทย. กรุงเทพมหานคร: ป.สัมพันธ์พาณิชย์.
Sukhum Nuansakul. (1985). Thai politics and government. Bangkok: Primary Relations Office.
อคิน รพีพัฒน์. (2533). การศึกษาและวิเคราะห์ชุมชนในการวิจัยเชิงคุณภาพใน คู่มือการวิจัยเชิงคุณภาพเพื่องานพัฒนา. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Akin Rapeepat. (1990). A study and analysis of the community in qualitative research in the qualitative research manual for development work. Khon Kaen: Khon Kaen University, Research and Development Institute.
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2544). มิติชุมชน วิธีคิดท้องถิ่นว่าด้วยสิทธิ์ อำนาจแลtการจัดการทรัพยากร. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
Anand Kanchanaphan. (2001). Community dimension, local thinking about rights Power and resource management. Bangkok: Thailand Research Fund.
อุไรวรรณ ธนสถิต. (ม.ป.ป.). การเมืองไทยในระบอบธนาธิปไตย. ค้นเมื่อ 1 ตุลาคม 2561, จาก https://eprints.utcc.ac.th/1832/2/1832summary.pdf
Uraiwan Thanasathit. (YPP) Searched on 1 October 2018 form https://eprints.utcc.ac.th/ 1832/2/1832summary.pdf
Goodman, W. (1956). The two-party system in the United States. Princeton: D. von Nostrand.
Neumann, S. (1956). Modern political parties: Approaches to comparative politics. Chicago, IL: University of Chicago Press.
Macridis, R. C. (1967). Political party: Contemporary trends and ideas. New York: Harpers & Row Publisher.