Relations of Urban Development and Local Government: Case Study of Phuket City, Thailand

Main Article Content

Sudrag Noonim Pitch Pongsawat

Abstract

This articles on the study of the relationship between Phuket city’s development and local politics aims to understand the relationship in the power of local politicians and urban areas at the city level by using the concept of political economy. Research questions are 1) how the capitalist development of Phuket connects or affects local politics and 2) what kind of capitalism is the driving force for Phuket’s development. This study relies on qualitative research methods through the study of urban areas of Phuket Municipality.  The study results that capitalism in the city of Phuket leads to benefits for local businesses in large scale and allows local politicians to take over the power in this city and be benefited from the growth of Phuket City through various development projects. These result in urban enlargement and development. Obviously, the group of the young politician is the one and only political group who won the election in this city for over 20 years. Their members are all local capitalists who perform economic accumulation in areas since the period of mining capitalism in Phuket city in 1997.  Presently, Phuket municipality is driven by culture capitalism.

Article Details

Section
Research Articles

References

จิราภรณ์ ดำจันทร์. (2547). ความนิยมของพรรคประชาธิปัตย์ในภาคใต้: ศึกษากรณีเขตการเลือกตั้งที่1 และที่10 จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ญาณ์นภัส สกุลบุญพาณิชย์. (2554). ประวิติศาสตร์เมืองภูเก็ตสมัยใหม่ พ.ศ. 2500 – 2550. วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ถนอม พูนวงศ์. (2556). ประวัติศาสตร์เมืองภูเก็ต. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.
ปกรณ์ เลิศเสถียรชัย. (2556). บทปริทัศน์หนังสือ เรื่อง อ่านมาร์กซ์ในเมือง (ขบถ). Journal of Social Research, 36(1), 139 - 150.
ผาสุก พงษ์ไพจิตร. (2549). พลวัตทุนไทยและแนวทางการปฏิรูปเศรษฐฏิจการเมืองไทย : บททดลองเสนอการปฏิรูปการเมือง เศรษฐกิจ จากกรอบวิเคราะห์ธนกิจการเมือง. วารสารฟ้าเดียวกัน, 4(3), 74 – 93.
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. . (1 พฤษภาคม 2552). การเมืองกับนโยบายการพัฒนาเมือง. สืบค้นเมื่อ 26 พฤศจิกายน 2561, จาก www.polsci.chula.ac th/pitch/ urbanpolitics2010
พิชญ์ พงษ์สวัสดิ์. (2560). เมืองกินคน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษามหานครและเมือง.
ภิญโญ ตันพิทยคุปต์. (2553). นักการเมืองถิ่นจังหวัดตรัง. กรุงเทพฯ: สถาบันพระปกเกล้า.
ภูวดล ทรงประเสริฐ. (2546). ทุนจีนปักษ์ใต้. กรุงเทพ : ทิปปิ้ง พอยท์.
วีระพงศ์ ยศบุญเรื่อง. (2560). ความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจและสังคมของไทยในปริทรรศ์ประวัติศาสตร์. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เวียงรัฐ เนติโพธิ์. (2558). หีบบัตรกับบุญคุณ. กรุงเทพฯ : ศูนย์อาเซียนศึกษา.
อัปสร ณ ระนอง. (2550). การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจจากกิจการเหมืองแร่ดีบุสู่อุตสาหกรรมท่องเที่ยวในจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2484 – 2530. วิทยานิพนธ์อักษรศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Marc Askew. (2008). Performing Political Identity the Democrat Party in Southern Thailand. Bangkok: O.S. Printing House.