The Model of Academic Potential Development with Integration Between Performance Agreement and Self Development Planning of Teachers in Opportunity Expansion School, Phetchabun Province, for Quality and Standards Approaching to Support the ASEAN Community

Main Article Content

อนุวัติ คูณแก้ว

Abstract

The purposes of this research were to 1) study the states and problems of instruction in opportunity expansion schools in Phetchabun province 2) study factors effecting achievement of students in opportunity expansion schools 3) construct a model of academic potential development with integration between performance agreement and self development  planning of teachers  in opportunity expansion schools  and 4) evaluated the result of using the model. The sample consisted of two groups, the first  was 1,317 primary students, 1,209 secondary students, 216 teachers and 36 administrators in the office of Phetchabun Educational Service Area 1-3, which were selected by stratified random sampling technique.  The second group was 108 primary students, 49 secondary students, 15 teachers and 9 committee of Hui-phak-lai school. The research instruments were states and problems analysis forms, questionnaires of  factors effecting achievement of students, model of academic potential development, achievement tests and questionnaires of satisfaction. Data was analyzed by using mean, standard deviation and multiple regression analysis. The results of the research were as follows :


  1. State and problems of the instruction were teachers didn’t  teach accord with their major graduated, lacks of teaching skill by child-centered approach, lacks of knowledge of measurement and learning research for development,  teacher hardly taught  with  technology, and self development of teachers was quite a few.  In the aspect of students found that they                        got  the low  O-NET score,  lacks of achievement  motivation,  had a few diligent  and  couldn’t  learn by them self.

  2. The factors affecting the students’ achievement  time for study, attitude toward learning,  achievement  motivation, learning habit,  quality of teaching, classroom  management, and the academic leadership of administrators.

  3. The model of academic potential development with integration between performance agreement and self development planning of teachers in opportunity expansion school, Phetchabun province  was  based on  Demming cycle : PDCA which was composed of    1) Plan (P) :  survey the  needs for  academic potential development, study factors  affecting  students’ achievement,  teachers proposed job planning for development  and self development planning, 2) Do (D) : the development of  teachers academic potential and  teachers’ self-development,  3) Check  (C)  : supervision, monitoring and assessment,  and 4) Adjust (A) :  analyzed and evaluated the problems, and made the teachers development planning.

  4. The results of using model of academic potential development with integration between performance agreement and self development planning of teachers found that :

                 4.1 The leaning achievement were higher than the criterion at 0.05 level of significance : Mathematics, Thais,  Health and Physical Education, Social studies, religion and culture, Arts, Occupations and technology, Sciences and English, respectively.


                        4.2 Most students, teachers and committee of  Hui-phak-lai school were satisfied with model of academic potential development with integration between performance agreement and self development planning of teachers  in opportunity expansion school, Phetchabun province  at high level.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles
Author Biography

อนุวัติ คูณแก้ว

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์

References

กรรณิการ์ ภิรมย์รัตน์. (2554). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา. มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

เชาวฤทธิ์ จั่นมั่น และคณะ. (2549). การพัฒนาครูและโรงเรียนเพื่อเป็นโรงเรียนร่วมพัฒนาวิชาชีพของ มหาวิทยาลัยราชภัฎอุตรดิตถ์. คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.

ดารณี ทองบ่อ. (2550). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาลำปาง เขต 2. ครุศาสตมหาบัณฑิต, การบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏลำปาง.

ตรีโชค กางกั้น. (2552). สภาพปัญหาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสิงห์บุรี. วิทยานิพนธ์ ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎเทพสตรี.

เยาวเรศ ภักดีจิตร. (2558). Active Learning กับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://apr.nsru.ac.th/Act.../27022015155130_article.docx. (วันที่ค้นข้อมูล : 8 มีนาคม 2558).

วนิดา ดีแป้น. (2553). ปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ในโรงเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย โดยการวิเคราะห์พหุระดับ. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

ศรีเพ็ชร จันทร์ส่องศรี. (2548). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมความเป็นผู้นำทางวิชาการ ของผู้บริหารโรงเรียนกับประสิทธิผลของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 1 และ เขต 2. ครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎพระนครศรีอยุธยา.

ศศิธร ขันติธรางกูร. (2559). การบริหารชั้นเรียนของครูมืออาชีพ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก :www.km.ictbk.net/download /1319102120_book12.pdf. (วันที่ค้นข้อมูล : 15 มีนาคม 2559).

สมควร จำเริญพัฒน์. (2552). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาคณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากาฬสินธุ์ เขต 2. ครุศาสตร์มหาบัณฑิต, สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสารคาม.

สำนักทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน). (2559). ระบบประกาศและรายงานผลสอบโอเน็ต. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.onetresult.niets.or.th/AnnouncementWeb/Notice/FrBasicStat.aspx. (วันที่ค้นข้อมูล : 28 มกราคม 2559)

สุริยันต์ อินทเจริญศานต์. (2552). สภาพปัญหาการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพะเยา เขต 2. การศึกษาอิสระครุศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย.

อนุวัติ คูณแก้ว. (2556). การวิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้สู่ผลงานทางวิชาการเพื่อการเลื่อนวิทยฐานะ. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

House, J. D. (2002a). The independent effects of student characteristics and instructional activities on achievement : An application of the input-environment-outcome assessment model. International Journal of Instructional Media. 29(2), 225-239.

Russell, J. D. & Butcher, C. (1999). Using portfolios in educational technology courses. Journal of Technology and Teacher Education. 7(4), 279 – 289. The Partnership for 21st Century Skills. (May 2, 2009). Learning for the 21st Century. [Online] Available from : http://www.p21.org/storage/documents/P21_Report.pdf. (accessed : 2 May 2009)

Wren, Gilbert. (1968). Study Habit Inventory. California: Stanford University Press.