Capacity Building the Community Emergency Volunteer Teams in Khon Kaen University

Main Article Content

กัญญา วังศรี รานี แสงจันทร์นวล มรกต สุบิน พนอ เตชะอธิก กรกฎ อภิรัตน์วรากุล

Abstract

This was an applicable research with continuous 4-steps process which were: (1) planning (P) is a consensus from emergency medical service providers, health care providers from primary care unit and security guards. Identify problems and solutions regarding to service of traffic accident patients at the scene, the first responding security guard was lacking of skills and confident to assist the patient. The second step was acting (A); road map and notification guidelines were created and implement, arrange groups among community volunteer for security guard and students. Then the third step observation (O); the data obtained and analyzed, and finally reflection (R). The results of the data analysis are reflected in the exchange of learning with the stakeholders. Population of study was (20) emergency medical service providers (10) health care providers from primary care unit, (50) security guard and (20) students. All data were analyzed by descriptive and analytical statistics. After development of community emergency volunteers, security personnel improve their knowledge with pre-training and post-test scores but there was no statistically significant difference at 0.05 level after training due to security guards usually trained every year. The data related to the caregivers' modeling were obtained from two groups which were the health care provider and community emergency volunteers. There were statistically significant differences at the 0.05 level between the first group (the health care providers) ( = 4.59, S.D. = 0.45) and second group (community emergency volunteers) ( = 4.03, S.D. = 0.53). One hundred percent of the radio communication was provided, Patients were supported with basic care such as open airway, stop bleeding and splinting. As a conclusion it’s important to developing process of security guards in initial care for traffic accidents on scene in addition to leading continuous and sustainable for development of emergency medical services in Khon Kaen University.

Keywords

Article Details

Section
Research Articles

References

1. สำนักงานรักษาความปลอดภัยและการจราจร มหาวิทยาลัยขอนแก่น. สถิติการเกิดอุบัติเหตุ ภายในพื้นที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น ระว่างปี 2551-2558. [อินเตอร์เน็ต].[เข้าถึงเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2560].เข้าถึงได้จาก https://security.
kku.ac.th/?page_id=43
2. กัญญา วังศรี. คุณภาพการบริการผู้ป่วยอุบัติเหตุจราจร ณ จุดเกิดเหตุ ภายในมหาวิทยาลัย
ขอนแก่น. ขอนแก่น: หน่วยบริการการแพทย์ฉุกเฉิน แผนกการพยาบาลอบุติเหตุและฉุกเฉิน งานบริการพยาบาล โรงพยาบาลศรีนครินทร์; 2558 : 24-25.
3. อนุชา เศรษฐเสถียร. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ; 2556. [อินเตอร์เน็ต].[เข้าถึงเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2560].เข้าถึงได้จาก https://www.
thaiemsinfo.com/autopagev4/show_page.php?topic_id=203&auto_id=8&TopicPk/
4. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. คู่มืออาสาฉุกเฉินชุมชน. [อินเตอร์เน็ต].[เข้าถึงเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2560]. เข้าถึงได้จาก https://www.
niems.go.th/th/Upload/File/255608011613371971_jbvgecEoaqYSlvaX.pdf/
5. สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. นโยบายการขับเคลื่อนการแพทย์ฉุกเฉิน. สารเครือข่ายการแพทย์ฉุกเฉิน ปีที 2 : ฉบับที่ 04 .(เมษายน- มิถุนายน 2559). [เข้าถึงเมื่อ 2560 กรกฎาคม 7];ปีที่2:[หน้า 3].เข้าถึงได้จาก: https://www.
niems.go.th/th/Upload/File/255905161140318035_Lny3m7JvXztKl19r.pdf/
6. กฤษฏ์ โพธิ์ศรี. การพัฒนาศักยภาพอาสาสมัครกู้ชีพในการบริการการแพทย์ฉุกเฉินของหน่วยกู้ชีพขั้นพื้นฐาน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ 2554; 42: 59-69.
7. สราวัลยภ์ วรธรากุล. ผลการพัฒนาศักยภาพอาสาฉุกเฉินการแพทย์ด้วยการฝึกจากสถานการณ์จำลองของอำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น ปี 2555. วารสารสาธารณสุขขอนแก่น. 2556; 297:29-33.
8. งานเวชกรรมฉุกเฉิน กองการพยาบาล โรงพยาบาลค่ายสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา. อาสาฉุกเฉินในกำลังพลทหาร.[อินเตอร์เน็ต].[เข้าถึงเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2560]. เข้าถึงได้จากhttps://km.fsh.mi.th/wp-content/uploads/
2015/11/r003.pdf/