The Pattern of Health Promoting Behaviors among Monks

Main Article Content

Pannathorn Chachvarat Smarnjit Piromruen

Abstract

Monks are people who have self-carelimitation. This survey research aimed to describe
health behaviors and to identify factors influencing health behaviors of the monks. Participants
were the monks who were older than 20 years old and were living in the temples in Thailand.
The 501 participants were recruited using multi-stage sampling method. The research instrument
was a 41-item of health behavior questionnaire. Health behaviors were analyzed using differential
statistics such as frequency and percentage. Factors influencing health behaviors were analyzed
using Chi-square test. Results showed that 35.5% of the participants reported that they had
health problems and were receiving modern medicines (58.7%) and 27.9% of participants used
over-the-counter medications. The study revealed that the health behaviors of the monks such
as physical activities, nutritional health behavior, stress management, and health responsibility
were at moderate level while hygienic health was at high level. The correlation analysis
showed that age and general education were significantly related to monks’ physical activities
(p-value = 0.006-0.019). Age, Buddhist education, and general education were significantly
related to stress management behaviors (p-value = 0.005-0.024). Temple, numbers of Buddhist
years, monks’ status and general education were significantly related to health responsibility
(p-value = 0.000-0.004). Temple, age and general education related to monks’ hygienic health
(p-value = 0.000-0.002). In the nutritional domain, the study showed that temple, location of
temples, age, general education were not related to nutritional health behaviors (p-value =
0.089-0.843). The development of health promotion model for monks included five issues:
food consumption, exercise, stress management, health responsibility and general health
practices. Each issue consisted of monks’ activities, equipments, places and persons who wereresponsible for health promotion activities. After that the model was assessed using
Connoisseurship. The experts evaluated that the health promotion model for monks a feasible
model to promote healthy behavior among monks.

Article Details

How to Cite
Chachvarat, P., & Piromruen, S. (2018). The Pattern of Health Promoting Behaviors among Monks. KASALONGKHAM RESEARCH JOURNAL, 8(1), 167-178. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/ksk/article/view/126241
Section
Articles

References

เครือข่ายบริการสุขภาพอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์. (2550). โครงการพัฒนาสุขภาพ พระสงฆ์-
สามเณร ให้ยั่งยืนแบบองค์รวมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาส
งานฉลองศิริราชสมบัติครบ 60 ปี. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์.

คฑาวุฒิ มีมุข, ฉันทนา เสนีย์ยุทธนา, จีรนุช ติวุตานนท์, อรุณศิริ ภู่อินทวรัญ และอนิรุธ จันทพาส. (2551).
การศึกษาพฤติกรรมสุขภาพพระสงฆ์ในอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์. สำนักงานสาธารณสุข
จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์.

พระธรรมโมลี (ทองอยู่ ญาณวิสุทธิโธ). (2551). พฤติกรรมสุขภาพและการดูแลสุขภาพแบบองค์รวม
ของพระสงฆท์ ี่ปรากฏในพระไตรปฎิ ก. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พิทยา จารุพูนผล, สุพร อภินันทเวช และศิราณี ศรีใส. (2547). สุขภาวะพระภิกษุสงฆ์แบบองค์รวม.

ภาควิชาอนามัยครอบครัว และฝ่ายวิจัยคณะสาธารณสุข มหาวิทยาลัยมหิดล.

มยุรี วัฒนกุล, จุฬาลักษณ์ ยะวิญชาญ, กฤษดา พรหมวรรณ์, จามจุรีย์ ทนุรัตน์ และระบอบ เนตรทิพย์.
(2547). รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพในพระสงฆ์เขตเทศบาลตำบลปัวอำเภอปัว จังหวัดน่าน.
โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชปัว. จังหวัดน่าน.

มณฑิชา นงนุช, นิคม มูลเมือง และวรรณิภา อัศวชัยวิกรม. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัย
ส่วนบุคคล การรับรู้ประโยชน์ การรับรู้อุปสรรค การรับรู้ความสามารถตนเอง อิทธิพล
ระหว่างบุคคล และอิทธิพลจากสิ่งแวดล้อมกับพฤติกรรมการออกกำลังกายของพระสงฆ์
ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี. รายงานการเสนอผลงานวิจัยในการประชุมวิชาการ เพื่อ
นำเสนอผลงานวิจัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี.

โรงพยาบาลสงฆ์. (2552). แนวทางเวชปฏิบัติการดูแลสุขภาพพระสงฆ์อาพาธโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง.
กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.

ศุภลักษณ์ ธนธรรมสถิต, ปราณปรียา โคสะสุ และศิรดา ศรีโสภา. (2552). สุขภาวะของพระภิกษุสงฆ์
ในจังหวัดอุบลราชธานี. ศูนย์อนามัยที่ 7. จังหวัดอุบลราชธานี.

สมพล วิมาลา. (2540). ปจั จัยที่มีอิทธิพลตอ่ พฤติกรรมสง่ เสริมสุขภาพของพระสงฆใ์ นจังหวัดเชียงใหม่.

วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสุขศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.

Most read articles by the same author(s)