Process and Experience achievement in the Learning experience for Thammasat secondary school’ teachers development

Main Article Content

เมธี ประทุมทา

Abstract

This research aims to study the development of Thammasat secondary school’s teachers, which emphasizes learning teacher’s experience has aided in 2 activities, Satit family and professional development project. In order to understand the concept and achievement occurred in the teacher through the interpretation of the experience occurred. The sample in this research is the design, development activities of teachers and teachers through professional development for teachers in all 8 people using observation and interviews as a tool for research and analysis via the phenomenological model interpretation. The results showed that the process of learning experiences for teachers in Thammasat secondary school. The idea is to design activities to enable teachers to design learning and classroom management bordered to the director of professional learning. The meaning of development in teacher’s perception that means Space for the experiment, Developing knowledge, cumbersomeness and empathy. While the teacher's achievement experience of change consists of Learning by doing, Self development from reflection of others and Being a teacher in self.

Keywords

Article Details

How to Cite
ประทุมทาเ. (2018). Process and Experience achievement in the Learning experience for Thammasat secondary school’ teachers development. KASALONGKHAM RESEARCH JOURNAL, 12(2), 69-79. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/ksk/article/view/173969
Section
Articles

References

ทิศนา แขมมณี. (2547). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการการเรียนรู้ที่มี ประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: ด่านสุทธาการพิมพ์.

ปรียาพร วงศ์อนุตรโรจน์. (2543). การบริหารงานวิชาการ. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.

พรพิมล พฤกษ์ประมูล. (2544). การศึกษาบทบาทของผู้บริหารและปัญหาในการพัฒนาบุคลากรของ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). สถาบันราชภัฏพระนครศรีอยุธยา, คณะครุศาสตร์, สาขาการบริหารการศึกษา.

ฤกษ์ชัย ใจคำปัน. (2549). การบริหารงานบุคคลากรในสถานศึกษาอำเภอจอมทอง สำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาเชียงใหม่เขต 5. (การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, คณะศึกษาศาสตร์, สาขาการบริหารการศึกษา.

วิจารณ์ พานิช. (2555). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.

สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2555). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์ในโรงเรียน. เอกสารประกอบการประชุมเชิงปฏิบัติการครูและบุคลากรฝ่ายประชาสัมพันธ์โรงเรียนในสังกัด สพป. แพร่ เขต 2.

สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). มาตรฐานวิชาชีพครู. กรุงเทพฯ: สำนักมาตรฐานวิชาชีพ สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา.

Bandura, A. (1997). Social Learning Theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.

Conroy, S. A. (2001). Moral inclinations of medical, nursing, and physiotherapy students. (Unpublished doctoral dissertation). Oxford: University of Oxford.

Fullan, M. (2005). Leadership & sustainability: System thinkers in action. Thousand Oaks, CA, US: Corwin Press.

Honey, P., & Mumford, A. (1992). The manual of learning styles (2nd ed.). Maidenhead, UK: Peter Honey and Alan Mumford..

Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art & practice of the learning organization. New York: Doubleday Business.

Sergiovanni, T. J. (1994). Building community in schools. San Francisco: Jossey-Bass.

Van Manen, M. (1990). Researching lived experience: Human science for an action sensitive pedagogy. London: State University of New York Press.