The Attitude with Feasibility of the Wisdom and Cultural Learning Center’s Learning Organization Development of Dokkumtai Sub district Administration Organization; Dokkumtai District, Phayao

Main Article Content

สุนทร คล้ายอ่ำ

Abstract

The research was survey research and the aim of this research was to study the level of the feasibility of the wisdom and cultural learning center’s learning organization development of Dokkumtai Sub district Administration Organization; Dokkumtai District, Phayao The population of the research was Key Informants 46 peoples The questionnaire was used for data collection and the descriptive analysis was used for analytical by frequency, percentage, mean and standardize. The results founded that the attitude level with the feasibility of the wisdom and cultural learning center’s learning organization development was high (µ=4.10) For the each element of the organization learning development as follows; the level of organization structure was the highest (µ=4.39), strategy was highest (µ=4.23) workforce environment was high (µ=4.18), processing was high (µ=4.14), organization culture was high (µ=4.12), empowerment for working was high (µ=4.08), personal was high (µ=3.97), organization learning culture was high (µ=3.97), and technology information was high (µ=3.81) respectively.

Keywords

Article Details

How to Cite
คล้ายอ่ำส. (2019). The Attitude with Feasibility of the Wisdom and Cultural Learning Center’s Learning Organization Development of Dokkumtai Sub district Administration Organization; Dokkumtai District, Phayao. KASALONGKHAM RESEARCH JOURNAL, 12(2), 135-146. Retrieved from https://www.tci-thaijo.org/index.php/ksk/article/view/174313
Section
Articles

References

กรกช ชีวโรรส (2556). การพัฒนาองค์การให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ขององค์การบริหารส่วนตำบลน้ำจืดน้อย อำเภอกระบุรี จังหวัดระนอง. หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารงานทั่วไป วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา. ชลบุรี

จำเรียง วัยวัฒน์ และเบญจมาศ อ่ำพันธุ์ (2540). วินัย 5 ประการ พื้นฐานองค์กรเรียนรู้. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เอ็กซ์เปอร์เน็ท.

ชัยยนต์ เพาพาน (2559). การพัมนาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่การเป็นองค์กรแห่งการเรียน : กรณีศึกษาเทศบาลสงเปลือย อำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์.รายงานการวิจัย. กาฬสินธุ์ : มหาวิทยาลัยราชภัฏกาฬสินธุ์.

ทิพวรรณหล่อสุวรรณรัตน์ (2557). องค์การแห่งความรู้จากแนวคิดสู่การปฏิบัติ. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์ บริษัท แซท โฟร์ พริ้นติ้ง จำกัด.

สกล บุญสิน (2555). การสร้างองค์กรแห่งการเรียนรู้ของธุรกิจการให้บริการ กรณีศึกษา บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน). วารสารบริหารธุรกิจ, คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สุรีย์มาศ สุขกสิ และวีระวัฒน์ พัฒนกุลชัย (2557). รูปแบบการพัฒนาสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา. คณะคุรุศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี, จันทบุรี

อัจฉรา เขื่อวิเศษ (2561). การบริหารจัดการองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่พึงประสงค์ในศตวรรษที่ 21 ของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 2. การศึกษาค้นคว้าอิสระ. กศ.ม. มหาวิทยาลัยพะเยา. พะเยา

Gephart, M. A.and Marsick.(1996). Learning Organization: A Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: Mc Grew – Hill.

Marquardt, M.& Reynolds, A. (1994). The Strategic Readiness: The Marking of the Learning Organization. San Francisco : Jossey-Bass

Marquardt, M. J. (1996). Building the Learning Organization: A Systems Approach to Quantum Improvement and Global Success. New York: Mc Grew – Hill.

Senge, Peter M. (1990): The Fifth Discipline Subtitle: The art & practice of the learning organization. San Francisco : Jossey-Bass

Most read articles by the same author(s)