An Ecocritical Reading of Hayao Miyazaki’s Nausicaa of the Valley of the Wind: Territory, Toxicity, and Animals

Phacharawan Boonpromkul

Abstract


Nausicaa of the Valley of the Wind (1984) is an animation written and directed by Hayao Miyazaki. Set in the future a thousand years from now, the story deals with the struggle of a princess of the Valley of the Wind to maintain the peace and livelihood of her homeland against the invading nation Torumekia and the expansion of the lethal Toxic Jungle. Yet beyond the fantastic encounters with giant insects in the Jungle and an adventure in a glider and fighter aircraft there are profound ecological messages that expose the vulnerability of the natural world as much as of its human habitats. This article scrutinizes the film with respect to the four main areas central to ecocritics’ concerns:    (1) the concept of landscape, involving the depiction of pastoralism, wilderness, and sublime spaces and their implications; (2) the question of land entitlement; (3) toxicity and toxic discourse; (4) animals, especially insects, as these species are threatened by toxicity through insecticides. The article both engages with and relies on several fundamental sources in environmental criticism, most notably Rachel Carson’s Silent Spring (1962), Lawrence Buell’s “Toxic Discourse” (1998), and Greg Garrard’s Ecocriticism (2012). Before closing, the article attempts to critique the film as a quintessential ecological masterpiece and explains how this fictional anime could still be extremely relevant to the current global environmental crisis even though three decades have elapsed since its production and its first screening.

มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม (2527) เป็นภาพยนตร์อนิเมชันที่เขียนและกำกับโดย ฮะยะโอะ    มิยะซะกิ เกี่ยวกับโลกหลายพันปีในอนาคต เป็นเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหญิงนอซึกะแห่งอาณาจักรหุบเขาแห่งสายลมซึ่งดำรงอยู่อย่างสงบสุขและอุดมสมบูรณ์มาตลอด แต่กำลังถูกคุกคามจากอาณาจักรใกล้เคียง คือ โทรุเมเคีย (Torumekia) ซึ่งมีความพร้อมด้านการรบพุ่งและต้องการขยายอาณาเขต อีกทั้งยังถูกคุกคามจากป่าแห่งสารพิษ (Toxic Jungle) ซึ่งเต็มไปด้วยสายพันธุ์พืชและแมลงอันเป็นพิษต่อมนุษย์ เบื้องหลังเรื่องราวการผจญภัยอันน่าตื่นตาตื่นใจ การเผชิญหน้ากับแมลงยักษ์และการเหินเวหาบนเครื่องร่อนและยานบิน ภาพยนตร์เรื่องนี้สอดแทรกข้อคิดเชิงนิเวศวิทยาที่เผยให้เห็นความเปราะบางของทั้งโลกธรรมชาติและถิ่นที่อยู่ของมนุษย์ บทความนี้วิเคราะห์ภาพยนตร์อนิเมชันนี้ในสี่ประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาวรรณกรรมเชิงนิเวศและสิ่งแวดล้อม ได้แก่ (1) แนวคิดเรื่องภูมิประเทศ ซึ่งเกี่ยวข้องกับขนบการบรรยายท้องทุ่ง (pastoralism) พื้นที่รกร้าง (wilderness) พื้นที่สูงส่งหรือเลอเลิศ (sublime) และนัยของพื้นที่เหล่านั้น (2) คำถามเรื่องสิทธิ์การถือครองที่ดิน (3) สารพิษและวาทกรรมสารพิษ (4) สัตว์ โดยเฉพาะแมลงซึ่งเกี่ยวข้องใกล้ชิดกับสารพิษผ่านยาฆ่าแมลง บทความนี้อ้างถึงและพยายามสานต่อการศึกษาชิ้นสำคัญในสาขานิเวศวิจารณ์หลายชิ้น โดยเฉพาะ Silent Spring ของเรเชล คาร์สัน (2505) “Toxic Discourse” ของลอเรนซ์ บิวเอลล์ (2541) และ Ecocriticism ของ เกร็ก การ์ราร์ด (2555) ในตอนท้าย บทความนี้ยังวิพากษ์ภาพยนตร์เรื่องนี้ในฐานะงานภาพยนตร์ชิ้นเอกที่ชูประเด็นสิ่งแวดล้อม และพยายามอธิบายว่าอนิเมชันที่เป็นเพียงเรื่องแต่งและได้รับการฉายครั้งแรกตั้งแต่กว่าสามทศวรรษที่แล้วนี้มีความเชื่อมโยงต่อวิกฤติสิ่งแวดล้อมในโลกปัจจุบันอย่างยิ่งยวดเพียงใด


Keywords


ecocriticism; environmental literature; Nausicaa of the Valley of the Wind; Hayao Miyazaki; environmental Japanese animation; นิเวศวิจารณ์; วรรณกรรมสิ่งแวดล้อม; มหาสงครามหุบเขาแห่งสายลม; ฮะยะโอะ มิยะซะกิ; อนิเมชัน; สิ่งแวดล้อมของประเทศญี่ปุ่น

Full Text:

PDF


Copyright (c) 2017 วารสารศิลปศาสตร์ (Journal of Liberal Arts)

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.